Saturday, March 21, 2009

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ


"Ανοικτή επιστολή πρός τον πρωθυπουργό Κ.Καραμανλή έστειλε σήμερα ο Απεργός Πείνας Θεόδωρος Τενέζος.Η επιστολή κοινοποιήθηκε σέ όλους τούς πολιτικούς αρχηγούς,όπως και στόν Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Προς Πρωθυπουργό...κ.Κ.ΚαραμανλήΑριθμ. Πρωτ. Κ2549/20-3-2009Α
ξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Ονομάζομαι Θεόδωρος Τενέζος.Το επάγγελμα μου είναι μικρομεσαίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του χάλυβα και συγκεκριμένα στην εμπορία, μεταποίηση και τοποθέτηση σιδηρού μπετόν για οικοδομέςΑυτοδημιούργητος!Στον χώρο του χάλυβα από το 1989,εργαζομενος αρχικά σε μικρές οικοδομές και αργότερα σε μεγάλα τεχνικά έργα ανά την Ελλάδα ,συνεργαζόμενος με πολλές τεχνικές εταιρίες.Το 2004 εξαγόρασα μια εταιρία εμπορίας σιδηρού (στον Ρεντη,στην βιομηχανική ζώνη του Ελαιώνα)που εμπορεύονταν αποκλείστηκα σίδηρο της χαλυβουργίας SIDENOR,με κύκλο εργασίας 250 τόνους τον μήνα.Μέσα σε 18 μήνες με πολύ κόπο και δουλειά ο κύκλος εργασίας έφτασε τους 1100 τόνους , δηλαδή ανάπτυξη 11% μηνιαίως.Η επιχείρηση απασχολούσε 220-250 άτομα προσωπικό.Το 2006 αισθανόμενος περιορισμό στην άνοδο της επιχείρησης μου από τις χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους ,αποφάσισα να φέρω σίδερο από το το εξωτερικό (από χώρες της Ε.Ε.).Για αυτή μου την κίνηση ,που ήταν ενάντια στα συμφέροντα των χονδρεμπόρων και των χαλυβουργιών( διότι η τιμή του εισαγόμενου έπεφτε 80- 100 ευρώ /τόνο , πιο φθηνό ),το καρτελ του χάλυβα με προειδοποίησε μέσω επωνύμου μεγάλου χονδρεμπόρου να μην προβώ στην εισαγωγή.Δεν συμμορφώθηκα στην εντολή τους και σε 2 μήνες με συλλογικό εμπάργκο μου κλείσανε την επιχείρηση, καταστρέφοντας εμένα, τον συνεταίρο μου και τους εργαζομένους μας.Προσέφυγα στο νομοθετημένο όργανο του κράτους την Επιτροπή Ανταγωνισμού με καταγγελία από το 2006,για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ,οικονομικής εξάρτησης και οριζοντίων συμπράξεων, δηλαδή καρτελ.Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αντί να προφυλάξει τόν καταγγέλλοντα, ως όφειλε, με σωρεία από παρανομίες και παραλείψεις πρόσφερε απλοχέρη και πλήρη κάλυψη στους καταγγελμένους ,δηλαδή τις 3 χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους , παρά την επιβεβαίωση της καταγγελίας μας από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) τον Ιούνιο του 2008.Απελπισμένος κατάφυγα στους αρμοδίους υπουργούς κ. Φώλια και κ. Χατζηδάκη καθώς και στον υφυπουργό κ. Βλαχο, ζητώντας τα αυτονόητα, δηλαδή να λειτουργήσει η Ε.Α. σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού κράτους και της Ε.Ε.Η απάντηση που έλαβα ήταν σιωπηρά αρνητική και ο κύριος Βλάχος μου δήλωσε ?Εγώ αυτόν τον ογκόλιθο που λέγεται ΣΙΔΕΝΟΡ δεν μπορώ να τον μετακινήσω?!!Με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω δυστυχώς ότι τα μεγάλα συμφέροντα εξουσιάζουν τις δομές και τους μηχανισμούς δικαιοσύνης του Ελληνικού κράτους ,καθώς και ότι έχουν επιβληθεί πλήρως στον πολιτικό κόσμο διαβρώνοντας τους θεσμούς και την έννοια της Δημοκρατίας.Η αγανάκτηση και η απελπισία ως άνθρωπο και Έλληνα πολίτη με οδήγησε στην έσχατη μορφή διαμαρτυρίας μέχρι τέλους ,την Πολιτική Απεργία Πείνας.Για 36η ημέρα βρίσκομαι έξω από τα γραφεία της Ε.Α.,Πατησιων 70 και Κοτσικα, καταγγέλλοντας την δομή του πολιτικό-οικονομικού συστήματος που μας έχει οδηγήσει ως πολίτες και ως χώρα στην απόγνωση, την φτώχια και τελικά την καταστροφή!Κύριε Πρωθυπουργέ Νιώθοντας στο πετσί μου για 36 ημέρες την απάθεια και την αδιαφορία, ακόμα και σε ανθρωπιστικό επίπεδο, για την ζωή μου από τον πολιτικό κόσμο, σας ζητώ:Αν πραγματικά είστε γνήσιος πολιτικός άνδρας και αγαπάτε τον Ελληνικό λαό, καλέστε σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και-ζητήστε συγνώμη από τους Έλληνες πολίτες για την εξαθλίωση που έφτασε το Ελληνικό κράτος.-αποτινάξετε τον ζυγό των μεγάλων συμφερόντων που σας κρατά δέσμιους-και καλέστε ελεύθεροι πλέον τον Ελληνικό λαό να στηρίξει ένα καινούργιο ξεκίνημα, με την συμμετοχή αντιπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, του πολιτικού κόσμου στο κοινοβούλιο , σε Πανεθνική συνδιάσκεψη με σκοπό να χτίσουμε όλοι μαζί ένα κράτος δικαίου και Ισονομίας χωρίς ταξικές και οικονομικές διαφορές.Για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη, οικονομική και πολιτική, κρίση από κοινού. Για το καλύτερο ΑΥΡΙΟ όλων μας!
Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009
Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα Θεόδωρος Τενεζος "
Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα Θεόδωρος Τενεζος "http://www.stopcartel.gr/gr/view.php?id=279
Το κείμενο το αντέγραψα από το Τρωκτικό, αλλά πάρα πολλά μπλόγκς έχουν αναλάβει να κάνουν γνωστό το θέμα, το οποίο σημειωτέον έχει αγνοηθεί παντελώς από τα ΜΜΕ.
Από το το μπλόγκ του Laplace επίσης αντιγράφω το παρακάτω.
Πάρτε όλοι ένα τηλέφωνο τον άνθρωπο, το αξίζει...
Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ,μου έδωσε την άδεια του να τον πάρετε τηλέφωνο 6982009287 εmail tenezos@hotmail.com, μου ειπε 'οτι εμείς του δίνουμε δυναμη να συνεχίσει .

Thursday, March 12, 2009

ΓΕΙΤΟΝΕΣ????????????


Ο κόσμος είναι αηδιαστικά μικρός, αυτό έχω να πω.

Τους πέτυχα πριν λίγο στον ΟΑΕΔ.

Έκαναν αίτηση για το επίδομα θέρμανσης!!!!

Φαίνεται δεν τη ζεσταίνει αρκετά το πτώμα που φοράει ολημερίς κι'οληνυχτίς.

...και με φρίκη διαπίστωσα πως μάλλον είμαστε και γείτονες!
Με αναγνώρισαν κι'αυτοί και έκαναν σα να είδαν τον Αντίχριστο!
Την επόμενη φορά θα φωτοτυπήσω τα σχόλια του παλιού πόστ να τους τα δώσω να τα διαβάσουν.
Προς το παρόν πάω να ρίξω κανά μπινελίκι γιατί σε λίγο φεύγω για δουλειά.
Σας φιλώ!

Friday, March 6, 2009

ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ...


Με κάλεσε η Τανίλα σε ένα παιχνιδάκι.
Κι'εκεί που πήγα όλο χαρά να σερφάρω λιγάκι συλλογιζόμενη πέντε ασήμαντα φαινομενικά πραγματάκια που μ'εκνευρίζουν, ανακάλυψα αυτό.
Και εκνευρίστηκα πολύ.
Πάρα πολύ.
Τανίλα σου χρωστάω μια τεσσάρα.
Δείτε το και πείτε μου...


Οφείλουν να πάρουν Δημόσια θέση για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε στο Δημοτικό Σχολείο Καλυβών!Δεν μπορεί και δε δικαιολογείται να σωπάσει κανείς!-Σύλλογος Διδασκόντων του Σχολείου!-Διευθυντής Εκπαίδευσης του Νομού!-Σχολικός Σύμβουλος Εκπαιδευτικών!-Νομάρχης Χαλκιδικής!-Δήμαρχος Πολυγύρου! (και για τη στήριξη που επικαλείται ο Σύλλογος Γονέων)-Δημοτικό Συμβούλιο Πολυγύρου!-Σύλλογοι Εκπαιδευτικών του Νομού!
Η ΣΙΩΠΗ ΚΡΥΒΕΙ ΕΝΟΧΕΣ!!!


http://respentza.blogspot.com/2009/03/blog-post_8215.html

Όποιος θέλει να διαμαρτυρηθεί ( εγώ το έκανα ήδη)
mail@dimkalyv.chal.sch.gr

Με την ευγενή χορηγία του ελληνακίου.
Update: Είδα κι'αυτό και ξέρασα....

Wednesday, February 25, 2009

ΣΚΡΟΥΤΖ???????


Με αφορμή τα δύο τελευταία πόστς της φίλης εξώφθαλμης καθώς κι'αυτά που είτε μου συμβαίνουν, είτε ακούω τον τελευταίο καιρό, αποφάσισα ν'ασχοληθώ και μ'ένα θέμα που ανέκαθεν σιχαινόμουν- τα φράγκα.
Κατά βάθος το πρόβλημα δεν είναι πως τα σιχαίνομαι εγώ αλλά πως με σιχαίνονται εξ'ίσου κι'αυτά, αλλά μιας και δεν έχω φτάσει σε τόσο τραγική (η γελοία) κατάσταση ώστεν' αρχίσω να ζητιανεύω στη μπλογκόσφαιρα, αυτό θα το θίξουμε κάποια άλλη φορά.
Το πρόβλημα είναιπως η περιβόητη οικονομική κρίση, είτε υπάρχει, είτε δεν υπάρχει, είτε ήρθε, είτε δεν ήρθε, είτε θα'ρθει, είτε δε θα'ρθει, είτε είναι φτιαχτή, είτε όχι,μας έχει γαμήσει.
Έγραψα και στην εξώφθαλμη πως αν εξαιρέσεις τους τελευταίους δύο μήνες, εγώ χαμπάρι δεν είχα πάρει από οποιαδήποτε κρίση, μιας και την κρίση στο πορτοφόλι μου την έχω συνηθίσει εδώ και πολλάαααα χρόνια. Το ίδιο ισχύει και για την εργασιακή ανασφάλεια. Ο μόναδικός λόγος που δεν πανικοβλήθηκα ποτέ, λυπάμαι που το λέω αλλά είναι η σιγουριά πως ότι και να συμβεί θα έχω πάντα ένα κεραμίδι πάνω απ'το κεφάλι μου, για το οποίο κεραμμίδι έχουν φροντίσει άλλοι και τους ευχαριστώ πολύ. Επιπροσθέτως, ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν επιθυμούν να κάνουν οικογένεια και μάλλον δύσκολα θ'αλλάξω γνώμη, οπότε παρηγοριέμαι στη σκέψη πως τουλάχιστον θα ψοφάω που θα ψοφάω στο άγχος για την υπόλοιπη ζωή μου, τουλάχιστον θ'αγχώνομαι μόνο για έναν και όχι για περισσότερους. Όπως και να το κάνεις είναι μία λύση κι'αυτή...
Τους τελευταίους δύο μήνες όμως κάτι έχει αλλάξει. Όλοι είναι πανικόβλητοι, ακόμη κι'εκείνοι που διαθέτουν σταθερότατα εισοδήματα. Τι να πούμε δλδ και οι υπόλοιποι...Γιατί τον πανικό όλων των άλλων τον πληρώνουν κατά κύριο λόγο οι ελεύθεροι επαγγελματίες και δεν εννοώ τους πρεζέμπορους ούτε τον εισαγωγέα παιδικών παιχνιδιών από Κίνα.
Η μητέρα ενός μαθητή μου μου εξομολογήθηκε έντρομη πως παρ'όλο που μου χρωστάει ήδη δύο μήνες, δεν έχει χρήματα να με πληρώσει. Αν με πληρώσει, θ'αναγκαστούν να μη φάνε κρέας ένα μήνα, ήταν κατά λέξη αυτό που μου είπε. Τη λυπήθηκα. Είναι καλή και αξιοπρεπής κοπέλα. Και της είπα να μην αγχώνεται και να μου τα δώσει όποτε έχει. Και όσα έχει. Για να προλάβω την ερώτηση που πιθανότατα σας έρχεται στο μυαλό, ο άντρας της είναι ελαιοχρωματιστής, κυρίως δηλαδή ανακαινίζει σπίτια, και ποιός να κάνει ανακαίνιση τέτοιες εποχές...
Η φίλη μου η Β. δουλεύει σε δικηγορική εταιρεία. Προχτές στο τηλέφωνο μου εξομολογήθηκε πως δεν έχει κοιμηθεί εδώ και μια βδομάδα γιατί κάτι πήρε τ'αυτί της πως στην εταιρεία συζητούν για περικοπές προσωπικού.
-Εσένα γιατί να σ'απολύσουν? απόρησα.
-Γιατί δεν έχουν δουλειά, μου απάντησε. Δουλεύουν κυρίως με συμβόλαια και πλέον έχουν παγώσει ΚΑΙ οι αγοραπωλησίες ΚΑΙ τα δάνεια, άρα σε ποιόν να κάνεις συμβόλαια? Η κίνηση έχει μειωθεί στο 1/5 σε σχέση με πέρισυ.
Ο γείτονάς μου ο Δ. έχει ξυλουργείο. Ο πατέρας του δηλαδή. Μέχρι πρόπερσι είχαν και δύο υπαλλήλους. Φέτος είναι οι τρεις τους, ο Δ, ο πατέρας του και ο γαμπρός του. Κοινώς από αυτό το ξυλουργείο κάποτε ζούσαν πέντε άτομα (οκογένειες), τώρα δε βγαίνουν ούτε οι τρεις που το δουλεύουν. Ο λόγος είναι απλός- τα έπιπλα που φτιάχνουν κοστίζουν πολύ ακριβότερα από εκείνα του ΙΚΕΑ και άλλων παρεμφερών καταστημάτων. Η αλήθεια είναι πως κάποτε είχα σκεφτεί να πω στο Δ. να μου φτιάξει μια συρταριέρα αλλά όταν έμαθα πόσο θα μου κόστιζε, φιλική τιμή πάντα, κόντεψα να πάθω έμφραγμα. Αναρωτιέμαι όμως, τι απέγινε όλος εκείνος ο κόσμος που απευθυνόταν στο Δ?
Τα ίδια ζόρια τραβάει το μαγαζί με πετσέτες, κουρτίνες κτλ της γειτονιάς ( ο κόσμος πάει λαική), ο φωτογράφος (αυτόν τον λυπάμαι περισσότερο απ'όλους), το μαγαζί με τα χαλιά και τις μοκέτες ( και πάλι η λαική), αλλά κυρίως οι φίλοι που ασκούν όπως εγώ ελεύθερο επάγγελμα.
"Δεν πληρώνει πλέον κανένας", ακούω όλο και συχνότερα. Φίλη μεταφράστρια που συνεργάζεται με κανάλια και φερέγγυες υποτίθεται εταιρείες, έχει μαζέψει πλέον πενταψήφιο αριθμό χρωστούμενων. Εχει καταντήσει να τους παρακαλάει κάθε μέρα από το τηλέφωνο έστω και για ένα μέρος των ποσών που της οφείλουν. Φίλος καμεραμάν που εργάζεται με δικό του συνεργείο σε ανεξάρτητες παραγωγές, τα ίδια και χειρότερα (άσε που πλέον οι μισές εκπομπές κόβονται). Άλλος φίλος προσπαθεί να πουλήσει ένα γαμάτο διαμερισματάκι σε εξευτελιστική τιμή εδώ και οχτώ μήνες και τον έχει πιεί άσχημα ( ο ενοικιαστής του διαμερισματακίου την κοπάνησε αφήνοντάς του απλήρωτα όχι μόνο έξι νοίκια αλλά και τα κοινόχρηστα και τους λογαριασμούς...).
Και οι περισσότεροι από τους ανθρώπους αυτούς έχουν και οικογένεια πίσω τους.
Και τους λυπάμαι.
Γιατί ξέρω πως δε βαράνε ζόρια γιατί έχασαν κάποια συγκλονιστική πολυτέλεια, αλλά για υπαρκτούς και σοβαρούς λόγους.
Και φυσικά δεν πρόκειτα για τέτοιου είδους οικογένειες, διαφορετικά αυτή τη στιγμή δε θα προβληματιζόμουν αλλά απλώς θα έκραζα.
Ως συνήθως!

Wednesday, February 11, 2009

ΨΟΦΑ...



Ώρα πέντε παρά τέταρτο. Πολύ στενό μου πρόσωπο βρίσκεται στο γραφείο.

Χειρότερη από την Τανίλα, καταριέται τις κλώσσες στη δουλειά όλη μέρα κι'όλη νύχτα..

"Δε μπορώ άλλο να περνάω τη μισή μου μέρα μαζί με γκόμενες που βάζουν τη μάνα τους να τους γράφει τον Αρναούτογλου να τον δούνε το βράδυ", μου εξομολογείται...

Μια και έχει πάει πέντε παρά τέταρτο κι'αφού έχουν την πολυτέλεια να δουλεύουν σε εταιρεία που σέβεται το οχτάωρο, αρχίζουν να κλείνουν σιγά-σιγά τα pc και να ετοιμάζονται να την κοπανήσουν.

Το ξανθό σούργελο 1 έχει ήδη κάνει log out και ρωτάει απορημένη:

"Το πρωί στο κέντρο είχαν κλείσει τους δρόμους, θα είναι ανοιχτά τώρα λέτε?"

Το ξανθό μπάζο 2 απορεί κι'εκείνο:

"Ποιός τους είχε κλείσει καλέ?"

"Ξέρω'γω, απαντάει η φίλη της, ΚΑΤΙ ΒΑΡΕΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΑΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ ΜΟΥ'ΠΑΝΕ, ΤΡΈΧΑ ΓΥΡΕΥΕ..."

Κοίτα λοιπόν, αμόρφωτο, απαίδευτο και άξεστο πιθήκι.

Αν ήσουν μία θα ήσουν γραφική.

Δυστυχώς όμως είστε πολλοί, πάρα πολλοί, ανυπόφορα πολλοί...

Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι βαρεμένοι που αγωνίζονται εδώ και αιώνες για σένα, το τελέυταίο που θα έκανες αυτή τη στιγμή θα ήταν να μασάς τσίχλα και να βάφεις τα νύχια σου μπροστά στο pc. Το πιο πιθανό θα ήταν να έσπαγες πέτρες σε κανα νταμάρι ή να ζητιάνευες στο κρύο προκειμένου να ταίσεις τα οχτακόσια παιδιά σου. Μπορεί να είχες ήδη πεθάνει από την πείνα. Όπως έχουν πεθάνει εκατομμύρια "βαρεμένοι" με φριχτά βασανιστήρια προκειμένου να γλιτώσεις εσύ αυτή τη μοίρα.

Βασικά δεν έπρεπε.

Θα σου άξιζε.

Απορώ που βρίσκουν όλοι αυτοί οι βαρεμένοι το κουράγιο να παλεύουν για άτομα σαν εσάς. Δε θα πάρετε χαμπάρι ποτέ. Δε θα πείτε ευχαριστώ ποτέ. Ζούμε στην κοινωνία της πληροφορίας κι'εσείς σερφάρετε μόνο στη σελίδα της Βέφας μπας και τον συγκλονίσετε με κάποια καινούρια συνταγή για γκουρμέ παστίτσιο.

Γκρινιάζετε. Συνεχώς. Για την ακρίβεια, για το χαμηλό μισθό σας, για το ότι δε βρίσκετε δουλειά...

"Αλλά τι να κάνουμε"? είναι το μότο σας. Δεν κάνετε τίποτα. Ποτέ. Ούτε με την ψήφο σας "γιατί αυτό είναι το κόμα μας, κουτσό, στραβό, τι να κάνουμε"?

Και όταν τολμάει κάποιος να κάνει κάτι τον κράζετε. Οι βαρεμένοι...που τρέχουν και κάνουν πορείες μέσα στη βροχή για μια καθαρίστρια την ώρα που αρχίζει η Δρούζα...

Ενώ εσύ νιώθεις ικανοποιημένο με τον εαυτό σου ελεεινό πιθήκι...Μετά τη δουλειά θα πεταχτείς από το Hondos ν'ανανεώσεις το στόλο σου και μετά θα τρέξεις γραμμή για το καναπεδάκι σου. Και την τηλεορασούλα σου. Μπορεί να δεις φασαρίες στο κέντρο. Δε θ'αναρωτηθείς τι έγινε. Δε θα μάθεις ποτέ, δε σ'ενδιαφέρει. Θα γελάσεις χαιρέκακα, χι χι, "όρεξη που την έχουνε, μα καλά, βλαμμένοι είναι?", θα αναρωτηθείς.

Βασικά είναι όντως βλαμμένοι.

Που θέλουν ν'αλλάξουν τον κόσμο για κάτι ζώα σαν εσένα. Θέλω να τους συναντήσω και να τους πω ότι δεν αξίζει. Πως δε θα πεις ποτέ ευχαριστώ. Ακόμη και να άλλαζε κάποτε ο κόσμος ΄πάλι θα τον έκανες σύντομα σαν τα μούτρα σου. Πιθήκι. Εσύ και οι όμοιοί σου. Γι'αυτό και δε σου αξίζει τίποτα. Τίποτα.

ΥΓ: Συγγνώμη που δεν απαντάω στα σχόλια. Είμαι πιεσμένη και εχω να επιλέξω μεταξύ αυτού και του να σερφάρω όσο προλάβω στα μπλογκάκια σας. Προτίμησα το δεύτερο προς το παρόν. Ευχαριστώ!