Sunday, October 18, 2009

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ......




Αντιγράφω από spyros1000.blogspot.com

Σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται στο «Ιπποκράτειο» νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, το βρέφος, ηλικίας μόλις δώδεκα ημερών, που κακοποιήθηκε από τον πατέρα του.
Το νήπιο υπέστη σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και διατηρείται στη ζωή με μηχανική υποστήριξη.
Η υπόθεση προκάλεσε σοκ στην κοινή γνώμη.

Το τραγικό περιστατικό σημειώθηκε στην πόλη της Κατερίνης και ο 25χρονος πατέρας του νεογέννητου κοριτσιού συνελήφθη και θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα.

Όπως ανακοινώθηκε από την Αστυνομία ο νεαρός πατέρας χτύπησε το κοριτσάκι με γροθιά στο κεφάλι, το πέταξε στο πάτωμα και στη συνέχεια το κλώτσησε και πάλι στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Tο βρέφος διακομίστηκε στο νοσοκομείο της Κατερίνης και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο «Ιπποκράτειο».

Σε βάρος του 25χρονου, που αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα, σχηματίστηκε δικογραφία για απόπειρα ανθρωποκτονίας.....................................


Προχτές, παρακολούθησα όπως και πολοί άλλοι φαντάζομαι, τους "Πρωταγωνιστές" του Σταύρου Θεοδωράκη. Θέμα, τα κακοποιημένα παιδιά.
Και τα παιδιά αυτά ήταν τυχερά, αφού πλέον τα έχει αναλάβει το Χαμόγελο Του Παιδιού.
Άλλα παιδάκια δεν είναι τόσο τυχερά.
Και γι'αυτό φταίμε όλοι μας.
Και η Πολιτεία πιο πολύ απ'όλους.

Δεν καταλαβαίνω γιατί τα ζευγάρια που θέλουν να υιοθετήσουν παιδιά τα περνάνε από σαράντα κύματα, ενώ όποια ανωμαλάρα έχει τη φυσική ικανότητα να τεκνοποιήσει μπορεί άνετα να φέρει στη ζωή και ένα και δύο και τρία και τέσσερα (καταδικασμένα)παιδιά.
Τι σόι Δημοκρατία είναι αυτή?
Είναι πολλά τα κρούσματα, δεν παει άλλο.
Να θεσμοθετηθεί άδεια μητρότητας και πατρότητας ώστε να ελέγχεται η καταλληλότητα του υποψήφιού γονιού.
Να τους κάνουν εξετάσεις για χρήση ναρκωτικών, να περνάνε από ψυχιάτρους, να τσεκάρουν τα οικονομικά τους και το σπίτι τους.
Και μην ακούσω για δικαιώματα, γιτί αυτοί σόρι, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ.
Αντιθέτως, το αγέννητο παιδί, έχει κι'αυτό δικαιώματα.
Που είναι???
Ποιός το προστατεύει???

Και όποιος μαλάκας δε θέλει να γίνει γονιός, η απλώς βλέπει ότι τα νεύρα του δεν το αντέχουν, hellow! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ!
Εχω βαρεθεί ν'ακούω γύρω μου κόσμο να μονολογεί πως αν γύριζε πίσω δε θα ξανάκανε παιδί.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΓΚΑΣΤΡΩΝΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΓΚΑΣΤΡΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΡΕ ΠΑΠΑΡΕΣ.Τέρμα οι δικαιολογίες.

Φρικάρω απίστευτα όταν ακούω για κακοποιήσεις (ειδικά σεξουαλικές) παιδιων από άσχετους.
Σκέφτομαι πως θα ένιωθα αν συνέβαινε στο δικό μου παιδί και με ποιούς τρόπους θα βασάνιζα τον ένοχο μέχρι να ψοφήσει ουρλιάζοντας.
Όταν ακούω για κακοποίηση ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ σηκώνω τα χέρια ψηλά, με ξεπερνάει ρε παιδί μου, πως το λένε.

Ποιά εσχάτη των ποινών και μαλακίες, καμία τιμωρία, καμία, δεν είναι αρκετή.
Ζω για τη μέρα που θα εφευρεθεί μια συσκευή να τους εντοπίζει, γιατί δε μπορεί, κάτι θα τρέχει, κάποιο γονίδιο, ένζυμο η δεν ξέρω τι σκατά της κακίας και της βίας θα υπάρχει και δεν το έχουν ανακαλύψει ακόμα...

ΥΓ:
Και επιτέλους, μιας κι'εχουμε καινούρια κυβέρνηση που δηλώνει αποφασισμένη, ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ Ν'ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΟΙ ΥΙΟΘΕΣΙΕΣ.
Χρυσοί άνθρωποι, χρυσοί, περιμένουν με αγωνία την ημέρα που θα τους πούνε πως επιτέλους μπορούν κι'αυτοί να αποκτήσουν ένα παιδάκι.
Καποτε πήγαινα στο Μητέρα για δουλειά και το θέαμα είναι τραγικό.
Κρέμονται από τη φούστα σου όλα τα πιτσιρίκια και σε φωνάζουν "μαμά"..
Δε γίνεται να μπει νοήμων άνθρωπος εκεί μέσα και να μην αρρωστήσει από την αδικία.
Τα μισά έχουν πάθει ήδη ιδρυματισμό.
Δώστε τα επιτέλους στα σπίτια που τα περιμένουν με τόση λαχτάρα.
Τους έχετε χιλιοτσεκάρει και χιλιοκαθυστερήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους, πέντε, έξι, εφτά χρόνια...ΠΟΣΟ ΠΙΑ????

Σημείωση:
Από ελάχιστες εώς καθόλου κακοποιήσεις έχουν δηλωθεί για υιοθετημένα παιδιά.
Κατά 99,999/100, το παιδί κακοποιείται είτε από τους φυσικούς γονείς, είτε από το γκόμενο ή τη γκόμενα ενός από τους φυσικούς γονείς...

Wednesday, October 7, 2009

ΚΑΙ ΤΩΡΑ?



ΑΕΡΑ-ΑΕΡΑ-ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΧΟΛΕΡΑ!!!!

ΕΜΠΡΟΣ-ΟΛΟΙ-ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΟΛΗ!!!!

..και εν συνεχεία η προσγείωση...από πιτσιρίκο.


-Λοιπόν Γιώργο, πάω εγώ τώρα και όπως τα είπαμε: κυβερνάς και, όταν έρθει η σειρά της Ντόρας, χάνεις τις εκλογές και γίνεται πρωθυπουργός αυτή.
-Ναι, ρε Κώστα. Παιδιά είμαστε;

Θα δούμε....
Αν και δεν ψήφισα τους νικητές, καλή επιτυχία.

Monday, September 14, 2009

ΕΝΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΙ





Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από την αγανάκτηση που μας προκάλεσε το video-σοκ με νεαρό φαντάρο να κλωτσά μια πεινασμένη γάτα και άλλο ένα βαρύτατο περιστατικό κακοποίησης έρχεται στη δημοσιότητα και πάλι από τον ίδιο τον ΔΡΑΣΤΗ.
Ένας νεαρός Κρητικός ΕΚΟΨΕ με ψαλίδι ή άλλο αιχμηρό εργαλείο τα αυτιά ενός λευκού κουταβιού pit bull που σήμερα πλέον πουλάει έναντι 350 ευρώ!

Ο δράστης με το προφίλ ''John Kantiros'' στο Facebook δημοσίευσε φωτογραφίες ενός κουταβιού που αιμορραγεί από τα αυτιά του, σχολιάζοντας από κάτω με καμάρι και προφανή τα ψυχολογικά του προβλήματα:


John Kantiros
yeah!!!i cut the ears!!!

Παρακαλούμε προσοχή στις φωτογραφίες,είναι πολύ σκληρές.Απομακρύνετε τα παιδιά από την οθόνη.


Υπενθυμίζουμε ότι ο ακρωτηριασμός αυτιών και ουρών για λόγους αισθητικής ΚΑΙ ΜΟΝΟ όπως συνηθίζεται σε κάποιες ράτσες ή και για να μην τους τα πιάνουν τα άλλα σκυλιά σε κυνομαχίες,όπως στα pit bulls, απαγορεύεται από το νόμο και από σχετική συνθήκη που έχει υπογράψει διεθνώς η χώρα μας.Κανονικά οι κτηνίατροι που το πράττουν διώκονται αλλά δυστυχώς δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που το κάνουν ακόμα αυτό στα ζώα τους,απλώς και μόνο επειδή έτσι έχουν συνηθίσει να βλέπουν σε φωτογραφίες τη ράτσα του σκύλου τους,όπως και εκτροφείς που τα παρουσιάζουν έτσι σε εκθέσεις.Ελάχιστοι εκτροφείς έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν τα σκυλιά τους με κανονικές,άκοπες ουρές και αυτιά και αυτό είναι προς τιμήν τους.

Ωστόσο ο νεαρός δράστης ξεπερνά κάθε όριο τρέλλας και έλλειψης νοημοσύνης και συνειδητοποίησης των πράξεων του,επιλέγοντας να ακρωτηριάσει το ζώο με ένα τόσο βάναυσο τρόπο!Μόνος του!Μάλιστα σε οργισμένα σχόλια φίλων του που του εξηγούν το λάθος του και τον πόνο που προκάλεσε στο ζώο,απαντά με ωχαδερφιστικές φράσεις του τύπου:

''o re man einai mia xara!!!'' και ''re des kai tis alles fotos o skilos einai skilos dn pa8eni tippota!!!!!''.
Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από την αγανάκτηση που μας προκάλεσε το video-σοκ με νεαρό φαντάρο να κλωτσά μια πεινασμένη γάτα και άλλο ένα βαρύτατο περιστατικό κακοποίησης έρχεται στη δημοσιότητα και πάλι από τον ίδιο τον ΔΡΑΣΤΗ.


H θρασύτητα και η έλλειψη ευαισθησίας των (όχι όλων φυσικά) ΚΡΗΤΙΚΩΝ δυστυχώς,για άλλη μια φορά γίνεται φανερή μέσα από ένα ακόμα τραγικό περιστατικό.Η μαγκιά του μικρού που προφανώς κληρονομήθηκε από τον...μπαμπά,φανερώνεται και από φωτογραφία που κρατά όπλο και το σκυλί δίπλα , όπου σχολιάζειότι θα πυροβολήσει και το σκυλί (έτσι για να δυναμώσει μάλλον!!!).


''aerovolo einai min pareksigi8oume!!!!opou na ne 8a faei kana mpalidi to skilaki!!''ΕΠΙΣΗΣ και όχι λιγότερο σημαντικό,άλλη φωτογραφία με άλλο πιτ μπουλ του νεαρού,δείχνει το ζώο να αιμορραγεί και να γλύφει αίματα από τη μουσούδα του.ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΨΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΥΝΟΜΑΧΙΩΝ.

Ο υπάνθρωπος,αφού ακρωτηρίασε το σκυλί και έγινε καλά,φροντίζοντας φυσικά να το ταϊζει ρίχνοντας κατευθείαν την κονσέρβα στο πάτωμα όπως φαίνεται του κήπου που το διατηρεί,δημοσίευσε αγγελία πώλησης σε site ζητώντας 350 ευρώ για ένα κακοποιημένο ζώο,αμφίβολης προέλευσης και φυσικά που δεν θα φταίει για όποια συμπεριφορά,ακόμα και επιθετική,εκδηλώσει στο μέλλον. Και τότε για άλλη μια φορά θα καταδικαστεί η ράτσα των τόσο γλυκών ΠΙΤ ΜΠΟΥΛ.Τα μάτια αυτού του λευκού άγγελου τα λένε όλα...
ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΥΡΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΣΤΕΙΛΛΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΑ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ).

Για όσους ενδιαφέρονται τα στοιχεία όπως τα έχει δημοσιεύσει στην αγγελία του είναι:
ΚΑΝΤΙΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ,698....(υπάρχει),e-mail destroyer--36@hotmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Από το adespoto .gr
Πηγή: Γιάννης Κάντιρος.

Tuesday, September 8, 2009

BOΙΔΙ 3...Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.



Προς σχετικά πρόσφατους αναγνώστες:
Σκοτώστε ένα δεκάλεπτο να ρίξετε μια ματίτσα στα Βόιδι 1 και Βόιδι 2 αλλιώς δεν πρόκειται ν’αντιληφθείτε το μεγαλείο της κατάστασης.

Ο Μέρφι ως γνωστόν δεν αστειέυεται αν σε βάλει στο μάτι, οπότε μετά το σπασμένο πόδι ακολουθούν τα σπασμένα νεύρα. Και αρχίδια, αν τα διέθετα. Φέτος όλοι οι γονείς έχουν πάθει παράκρουση και έχω αρχίσει μαθήματα από τα τέλη Αυγούστου. Ξαναπήρα και το Βοιδόπαιδο, ακολουθώντας την πάγια τακτική μου ότι ο συνεπής πελάτης όσο βλαμμένος και να είναι δεν παύει να είναι συνεπής πελάτης. Και το Βόιδι πληρώνει στην ώρα του και δε μου χρωστάει από τον περασμένο Μάιο…( έχουμε κι’εμείς οι ιδιαιτεράδες τα θεματάκια μας τελευταία…).

-Τι νέα???? Ρωτάω το μικρό κλώνο της εναλλακτικής βλαχοκυρίλλας.
-«Χάλια κυρία» , μου απαντάει συννεφιασμένα.
(… όταν μπήκα στο σπίτι τους για το μάθημα άκουσα το Βόιδι που ήταν κλεισμενο στην κουζίνα να κλαίει. Ηταν η πρώτη φορά που δε βγήκε να τσεκάρει τι φοράω, άρα συνέβη κάτι σοβαρό…)
-Έπαθε κάποιος κάτι? Όλα καλά?...ανησυχώ.
- «ΕΓΩ ΕΠΑΘΑ», μου απαντάει το μαλακισμένο.
«Θέλω να πάρω αθλητικά (παπούτσια) αλλά ο μπαμπάς δε δίνει τόσα λεφτά.»
-«Να πας στο Factory», τη συμβουλεύω όταν με πληροφορεί για ποιο μοντέλο ενδιαφέρεται. Παίζει να τα βρεις στη μισή τιμή. Εχει και στο κέντρο και στο αεροδρόμιο.
-«Που είναι αυτά???» με ρωτάει περιφρονητικά.
-Το κέντρο ή το αεροδρόμιο???? Αναστενάζω απελπισμένη.
Απορώ γιατί τα σχολικά βιβλία γεωγραφίας σκίζονται να μάθουν τα παιδιά κάτι λίμνες στον Καύκασο που τις ξέρουν όσοι ξέρουν και τη Βικτώρια Χαλκίτη και δε δίνουν στα παιδιά και μερικούς απλούς χάρτες της πόλης της οποίας τυγχάνουν κάτοικοι μπας και ξεστραβωθούν.
Το μούλικο κατάλαβε στο περίπου που είναι το αεροδρόμιο γιατί θυμήθηκε τα Σπάτα που είχαν περάσει μια φορά που ο παππούς τις πήγε για μπάνιο στη Λούτσα. Το κέντρο δεν το είχε ακουστά.
-«Είναι πολύ μακριά», συμπέρανε. «Δε μπορούμε να πάμε».
-«Μπορείτε», της απαντάω γλυκά. Με το ΜΕΤΡΟ. Θα δεις, θα αρέσει και στη μαμά σου, έχει πολλά μαγαζιά εκεί, και όλα φίρμες, έ???? (της κλείνω το μάτι συνωμοτικά).
-« Δε μπορούμε»…μουγκρίζει δυστυχισμένα…Η ΜΑΜΑ ΔΕ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ!
-« Φοβάται τον υπόγειο??????», ρωτώ έντρομη καθώς υπάρχει στάση μετρό δύο τετράγωνα από το σπίτι τους.
-« Ε όχι και φοβάται κυρία!», επαναστατεί η πιτσιρίκα. ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ! ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΕΙ!
-« Θα της πώ εγώ, δεν είναι τίποτα», της απαντάω ενθαρρυντικά. «Θα της πω και πώς να γυρίσετε!»
-«Δεν πρόκειται κυρία», μου απαντάει με σιγουριά. «Αποκλείεται. Η μαμά μπερδεύεται πολύ. Ολο διαδρομάκια και φωτάκια έχει εκεί κάτω λέει και γραμμές με χρώματα και δεν ξέρει που να πάει. Μία φορά είχε πει ότι θα μπει για να πάει να δει μια θεία του μπαμπά στο νοσοκομείο αλλά δεν της τα είπαν καλά και χάθηκε και έκλαιγε και πήγε ο παππούς και την πήρε με το αυτοκίνητο και η καημένη ήταν μόνη της σε μια πλατεία γεμάτη Αλβανούς και είπε ότι δε θα ξαναφύγει από τη γειτονιά ποτέ».

-«Ε, μετά από τέτοια περιπέτεια , που να ξανατολμήσεις να βγεις, δίκιο έχει», εκφράζω τη συμπαράστασή μου.» Καλύτερα να ψωνίζετε εδώ στη γειτονιά κι’ας είναι και πιο ακριβά»..
-« Ετσι είναι κυρία», υπερθερματίζει η μικρή λοβοτομή. «Αφήστε που η μαμά σήμερα είναι πολύ, μα πολύ στενοχωρημένη…»
- «Κάτι κατάλαβα», της ψιθυρίζω. «Τι συμβαίνει? Αν όμως είναι προσωπικό καλύτερα να μη μου πεις».

( Ψέματα.ΨΟΦΑΓΑ να μάθω. Αστραπιαία έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου πως το Βόιδι είναι σκατά επειδή η Μενεγάκη έκανε βουντού στη Μανωλίδου και δεν της δώσανε τον "Πρωινό καφέ")
-«Αφήστε τα κυρία. Ο μπαμπάς μιας φίλης της Γιώτας μας ( η μεγαλύτερη κόρη), είπε τη Γιώτα μας χαζή κυρία..Μετά είπε και τη μαμά».
-«Είναι δυνατόν αγάπη μου?» τη ρωτάω προσπαθώντας να πνίξω το «ν’αγιάσει το στόμα του!».
‘Είπε ένα ξένο παιδί χαζό έτσι από το πουθενά????»
-« Ε όχι και από το πουθενά κυρία», εξανίσταται η μικρή…
«Ακούστε να δείτε….».
………………………………………………………………………………………………………

Αγαπητοί αναγνώστες αυτό που θα σας γράψω είναι πέρα για πέρα αληθινό.
Ούτε εγώ δεν το έχω χωνέψει ακόμα.
Οφείλω επίσης να πω πως είμαι άσχετη από ψυχολογία.
Τόσο καιρό πίστευα πως το Βόιδι πάσχει μόνο από οξεία χαζομάρα. Πλέον είμαι πεπεισμένη πως μιλάμε για βαριάς μορφής ιδρυματισμό που χρήζει θεραπείας. Άμεσης.

Τα πράγματα έχουν ως εξής:
Το Βόιδι και ο σύζυγός του δεν επιτρέπουν στα κορίτσια τους να βγουν έξω με φίλες. Φοβούνται. Οι πιτσιρίκες δεν έχουν περπατήσει ποτέ μόνες τους, πουθενά.Ακόμα και στα πήγαιν’έλα από το σχολείο, τις συνοδεύει το Βόιδι. Η μεγάλη όμως κόρη εκείνη τη μέρα έκανε την επανάστασή της. Άρχισε να ουρλιάζει (και δικαίως) πως οι φίλες της όλες βγαίνουν και πως αν δεν την αφήσουν να βγει για καφέ, έστω το μεσημέρι, θα το σκάσει από το σπίτι και δε θα την ξαναδούν ποτέ. Το Βόιδι θορυβήθηκε. Εχει δει διάφορα σε ταινίες. Συγκέντρωσε λοιπόν μερικά ονόματα γονιών από φιλενάδες της μικρής και τους πήρε έναν-έναν τηλέφωνο (ρόμπαααα) για να τσεκάρει ότι όντως τα κορίτσια τους βγαίνουν έξω. Αφού βεβαιωθηκε, επέτρεψε στο κορίτσι να βγει για καφέ 4-5:30 το ίδιο μεσημέρι.
Η ώρα πήγε 5:30 και φυσικά η μικρή δεν είχε γυρίσει ακόμα.
6 παρά τέταρτο, το Βόιδι σε κατάσταση πανικού, παίρνει στο κινητό τον πατέρα της κολλητής της μικρής, και αρχίζει να ουρλιάζει υστερικά πως η κόρη της ήταν για καφέ μαζί με τη δικιά του και έχει αργήσει να γυρίσει ένα ολόκληρο τέταρτο!

-« Ε, και τι ανησυχείτε? Κάπου θα ΧΑΖΕΥΕΙ»…τόλμησε γελάσει ο χριστιανός, αγνοώντας όπως κι’εγώ, μέχρι προχθές, πως η κατάσταση του Βοδιού είναι τόσο προχώ που αδυνατεί να ξεχωρίσει την κυριολεξία από τη μεταφορά…….
-« Δεν κατάλαβα….ΕΙΠΑΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΧΑΖΟ????????», ψέλλισε το Βόιδι.
-«Τι είπα?»…φρικάρει ο άνθρωπος.
-«Τώρα το είπατε, τώρα το είπατε»…πατάει τα κλάμματα το Βόιδι………………………………………………………………………………………………

Πληροφορήθηκα από τη μικρή επίσης πως η συνομιλία έληξε με το Βόιδι να κλάιει με αναφυλλητά και να τον απειλεί πως «το απόγευμα που θα έρθει ο άντρας της θα του το πεί και τότε θα δει» και τον ανθρωπάκο να τολμάει να της προτείνει να πάει να δει κανά γιατρό και να μην του ζαλίζει τα’@....@ που μια ώρα είπε να κοιμηθεί κι’αυτός γαμώ την κοινωνία του…
Γαμώ την κοινωνία ΜΑΣ….

Friday, August 28, 2009

Η ΜΑΝΟΥΛΑ!


Αργησα λίγο, το ξέρω.
Με το που τελείωσαν οι διακοπές, έσπασε το πόδι της η μανούλα.
Άσχημο σπάσιμο, χειρουργεία, λάμες κτλ...
Το κακό με μία παραδοσιακή ελληνική οικογένεια σαν τη δικιά μας, είναι πως αν πάθει κάτι ο μπαμπάς, πέραν του ψυχολογικού, δεν τρέχει κάστανο. Άντε που πας στο νοσοκομείο να του κάνεις παρέα και τρέχεις για κανα κωλόχαρτο.
Αν πάθει τίποτα η μαμά, τελειώνουν όλα! Εχεις να φροντίσεις ΚΑΙ τη μαμά ΚΑΙ το μπαμπά ΚΑΙ τα διαδικαστικά.
Ειδικά όταν ο μπαμπάς, συγκλονισμένος από αυτό που συνέβη στην αγαπημένη του, έχει κάψει φλάτζες!
Προχτές μπήκα στο σπίτι και τον βρήκα να ετοιμάζεται να βάλει στο φούρνο ένα πιττόγυρο που είχε ψωνίσει μετά τη βαρδια του στο νοσοκομείο, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΤΙ.
Εκτός από τη φλάτζα θα έκαιγε κι'εμάς δηλαδή.
Δεν έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου τόσες δουλειές του σπιτιού μαζεμένες!
Γιατί άμα είσαι μόνος σου στα παπάρια σου, τ'αφήνεις όλα όπως γουστάρεις, πλένεις μια φορά το μήνα, σιδερώνεις επίσης μια φορά το μήνα ή και ποτέ, τσιμπάς τίποτα έξω αν βαριέσαι να μαγειρέψεις και όλα κομπλέ.
Αν έχεις να φροντίσεις δύο συνταξιούχους *(πλύσιμο, μαγείρεμα, σίδερο, σφουγγάρισμα, τρέξιμο ΟΛΗ ΜΕΡΑ)εκ των οποίων ο ένας είναι εντελώς ανήμπορος και ένα τρίωρο σου παίρνει μόνο να τον κάνεις μπανιο, είναι φρίκη!
Δε θέλω να το ξαναζήσω ποτέ!
Από την άλλη σκέφτομαι πως αυτό είναι μόνο η αρχή.
Και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.
Τους το χρωστάμε άλλωστε...
Μούτς!

Tuesday, August 4, 2009

ΚΑΛΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!


Με αφορμή δύο πράγματα, μία συζήτηση που είχα πριν λίγη ώρα με άτομα της ηλικίας μου περί πολιτικής, καθώς και με τη διαπίστωση πως πιθανότατα θα αργήσω πάαααρα πολύ να ξαναποστάρω, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής, ξεκαθαρίζοντας πρώτα πως φυσικά δεν ψηφίζω κανένα από τα πρόσωπα που θα αναφέρω ή θα "υπερασπίσω" και γενικότερα δεν το ρίχνω σε κανένα από τα γνωστά κόματα.

1: Βαρέθηκα να ακούω συνεχώς αυτή την τρισμαλάκιστη ατάκα "Εγώ δεν είμαι ρατσιστής αλλά σαν καλά να τα λέει αυτός ο Καρατζαφέρης".Καταρχήν, αν σε έχουν κάνει να πιστεύεις πως για όλα τα κακά στη χώρα που κυβερνάται πλέον με αυτόματο πιλότο και αν, φταίνε οι μετανάστες, πρέπει να είσαι ογκόλιθος διανοητικής ανεπάρκειας, μνημείο εγκεφαλικής δυσλειτουργίας, που λέει και ένας φίλος.
Και το θέτω απλά.
Κακώς περνάνε τόσοι πολλοί παράνομα τα σύνορα.
Μαζί σου.
Γι'αυτό και ο τελευταίος λιμενικός ή συνοριοφύλακας στα επίμαχα σημεία κυκλοφορεί πλέον με λαμποργκίνι.Και ο ταρίφας. Και ο δικηγόρος που τους πλαστογραφεί τα χαρτιά. Και ο αρχίδης που τους νοικιάζει είκοσι τετραγωνικά για 120 άτομα. Και το Υγειονομικό επειδή δεν πατάει ποτέ σε αυτά τα είκοσι τετραγωνικά ενώ δέχεται επανειλημμένα καταγγελίες.
Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί τους έριξαν όλους στο κέντρο, σε συγκεκριμένα σημεία?
Η λές να πήγανε μόνοι τους γιατί τους ενημέρωσαν πως τα κεντρικά στάρμπακς σερβίρουν το καλύτερο φραπουτσίνο με μόλις 7 γιούρο?
Γιατί οι κάτοικοι εγκαταλείπουν έντρομοι τα σπίτια τους?
Ξέρεις?
Η απάντηση είναιαπλή : Ψάξε βρες ποιός αγοράζει τελικά κοψοχρονιά τα κτίρια αυτά από τους πανικόβλητους ιδιοκτήτες.Δεν είναι δύσκολο.
Και όταν σε λίγο οι μετανάστες εξαφανιστούν ως δια μαγείας και δείς την Ομόνοια να μεταμορφώνεται σε Κηφησιά και τη Θεάτρου σε Γκάζι μην ψάχνεις τη νονά της Σταχτοπούτας γιατί δεν το'κανε αυτή το θαυμα...
Όσο για το Νικήτα που δηλώνει πως δε μπορεί να καθαρίσει την πλατεία Θεάτρου η οποία έχει το μέγεθος ενός συνηθισμένου κήπου των Βορείων Προαστίων, να του συστήσω τη Σβελτάνα που καθαρίζει σπίτια στη γειτονιά μου.
Καλύτερα θα τα καταφέρει.

Πριν το ρίξεις στον Καρατζαφέρη για τον οποίο έχω ομολογήσει και στο παρελθόν ότι δεν τον θεωρώ ούτε χαζό, ούτε καραγκιόζη, σκέψου το εξής:
Θα το ρίξεις σε ένα σχηματισμό στον οποίο συμμετέχει ένας (τουλάχιστον)τύπος ο οποίος κυκλοφορεί σε φωτογραφίες στο νετ να χαιρετάει ναζιστικά. Οι περισσότεροι τις έχετε δει.
Θυμήσου ότι ο παππούς σου είχε πολεμήσει τους ναζί κάποτε.
Αν ο δικός σου παππούς δε ζει, λυπάμαι που θα σε πληροφορήσω πως ζούν ακόμα κάποιοι από τους παππούδες αυτούς.
Που ξεσκίστηκαν στα μέτωπα για να μη χαιρετάμε όλοι σήμερα ναζιστικά.Απλά πράγματα.

2: Δεν είναι κακό ένας πολιτικός να είναι πλούσιος.
Κακό είναι να μπαίνει στην πολιτική φτωχός και να βγαίνει μεγιστάνας.
Δεν ψηφίζω τον κύριο που φωτογραφίζω, το ξαναλέω, αλλά πεποίθησή μου είναι πως το να περνάει κάποιος καλά, δε σημαίνει πως δε θέλει να περνάνε καλά και οι άλλοι. Η έστω υποφερτά.
Κάνω εγώ άύριο ένα παιδί, ωραία?
Θα το έχω στα ώπα ώπα. Με τους γιατρούς του, τα εμβόλιά του, το σχολείο του, τα παιχνίδια του, τα σέα του, τα μέα του.
Αυτό δεν πα'να πει πως δε θέλω να περνάνε καλά όλα τα παιδιά του κόσμου.
Αυτό δε σημαίνει πως αν βρεθώ ποτέ(αφήστε με να βαυκαλίζομαι) σε θέση ισχύος, δε θα κάνω ΤΑ ΠΑΝΤΑ για να μην υποφέρει ούτε ένα παιδί.
Του ΣΥΡΙΖΑ του έχουμε όλοι πολλά μαζεμένα.
Εννοείται.
Αλλά το συγκεκριμένο επιχειρημα δε στέκει.
Ίσα ίσα.

3: Το αυτό ισχύει και για την Αλέκα, το George boy και το καμάρι μας, την κεφάλή της Κυβέρνησης και της χώρας ολόκληρης βρε, που στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικό σχολείο ενώ κόπτονται για τη δημόσια εκπαίδευση.
Μή βαράτε, κι'εγώ μαζί σας. ΔΕΝ κόπτονται για τη δημόσια εκπαιδευση. Το ξέρουμε.
Ας υποθέσουμε όμως πως κάποιος από εμάς που όντως πιστεύω πως κοπτόμεθα, βρισκόταν στη θέση τους.
Και είχε χρήματα.
Που θα το έστελνε το παιδί του????
Στο Δημόσιο???
Οι ίδιοι είναι σα να ομολογούν "Το Δημόσιο Σχολείο είναι Γάμησέ Τα αλλά επειδή ΔΕ ΜΠΟΡΩ να το φτιάξω, στέλνω το παιδί μου σε κολλέγιο".
Απλή μετάφραση.
Δεν τους υπερασπίζομαι, το καταλάβατε.
Απλά κάνουν οτιδήποτε θα έκανε κάποιος που δε ζει με το βασικό, για το παιδί του.
Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν ονειρευεται ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδια όλου του κόσμου.

Επειδή πιστεύω πως αυτό το πόστ ενδέχεται να παρεξηγηθεί,επαναλαμβάνω κάτι.
Το έγραψα γιατί δε μου αρέσει να ακούω επιχειρήματα δημοτικού από σοβαρά άτομα, όταν αναφέρονται σε αυτόν που θα ψηφίσουν ή σε αυτόν που δε θα ψηφίσουν.Είναι σα να μου λες "Ποιόν να φηφίσω, το Γιωργάκη που έπεσε από το ποδήλατο"??????? (το έχω ακούσει).
Δηλαδή ρε βαριά διανοητικά άρρωστε, αυτό είναι το πρόβλημά σου εσένα??????/
Ότι έπεσε από το ποδήλατο??????
Η ότι στέλενει το παιδί του σε ιδιωτικό??????
Εδώ χορεύουν ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ τρις γύρω από το βιασμένο σου εγκέφαλο κι'εσύ προβληματίζεσαι γιατί ο ένας είναι πλούσιος και γιατί ο άλλος έχει μικρή γυναίκα????
Ημαρτον δηλαδή!
Ακόμη και τον εχθρό, τον πολεμάμε με σοβαρά επιχειρήματα, όχι μ'αυτές τις πίπες!
Ούφ!

ΥΓ1: Προσωπικά δηλώνω υπεύθυνα ότι θα φηφίσω όποιον θα παρουσιάσει στο πρόγραμμά του υπέυθυνα το Χωρισμό Κράτους Εκκλησίας και τη βαριά φορολόγηση της τελευταίας.
Και Στάλιν θα φήφιζα γι'άυτό το λόγο.

ΥΓ2: Δε φοβάμαι τη θανατηφόρα γρίππη.
Καθόλου.
Αυτό που φοβάμαι είναι ότι αν την κολλήσω, υπάρχει περίπτωση να πέσω στα χέρια του Αβραμόπουλου.Αμήν...

BLOGGERS ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ...

Συμπορευόμαστε ενάντια στη φίμωση των blogs που επιχειρείται από ένα διεφθαρμένο σύστημα που ανησυχεί και φοβάται την ελεύθερη ενημέρωση των πολιτών.
Συμπορευόμαστε ενάντια στην χειραγώγηση που επιχειρείται ποικιλοτρόπως από την κυβέρνηση.
Δε μπορείτε να μάς φιμώσετε!
Δε μπορείτε να συνεχίζετε να μάς εξαπατάτε με τη στημένη πληροφόρηση και τις ελεγχόμενες και διαστρεβλωμένες ειδήσεις σας!
Δεν αναγνωρίζουμε κανένα αντισυνταγματικό “νομοθέτημα” σας ενάντια στο συνταγματικά κατοχυρωμένο και αναφαίρετο δικαίωμά μας στην ελευθερία της έκφρασης και του λόγου, στην ελευθερία της πρόσβασης στην πληροφορία, στην ελευθερία της άσκησης κριτικής!
Κάτω τα χέρια από τα blogs!
Κάτω τα χέρια από τα συνταγματικά μας δικαιώματα και ελευθερίες!
Πάρτε το χαμπάρι… όσο και αν προσπαθείτε το παιχνίδι το έχετε χάσει!
Είμαστε πολλοί και σας έχουμε καταλάβει…
Θα σάς ξεμπροστιάζουμε και θα αποκαλύπτουμε τα “παιχνίδια” σας!
Ενωνόμαστε πέρα από χρώματα, κόμματα και απόψεις σε μια κοινή προσπάθεια ενάντια στη φίμωση και τον απόλυτο έλεγχο της ζωής μας που προσπαθείτε να επιβάλετε…
Ή εσείς ή ΕΜΕΙΣ!

ΣτΣ. Όποιος θέλει να συμμετάσχει εδώ

Πηγή:http://bloggingvsmanipulation.wordpress.com/2009/07/24/bloggers-%CE%B5%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AD-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9/

Saturday, July 18, 2009

ΤΩΡΑ ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ.....


Jul 18, 2009
Τώρα τί να πεις;


Παρουσιάστηκε στο διαδίκτυο σαν μια καλή κυρία που υπεραγαπούσε τα ζώα. Και είχε μαζέψει 400 απ' αυτά στο κτήμα της. Ζητούσε τροφές κυρίως για τα ζώα της. Και πολλοί άνθρωποι αποφάσισαν να τη βοηθήσουν. Μέχρι που...

Η ΚΟΛΑΣΗ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Oλα ξεκίνησαν από ένα mail, κάποιος βρέθηκε εκεί για τις δικές του αναζητήσεις και έπεσε πάνω στη στέγη που διατηρεί μέχρι και σήμερα η Σταματάκη στο Χειμάδι του Νέσσωνα
Είδε μια κατάσταση και έγραψε ένα mail για να μπορέσει να βοηθηθεί η γυναίκα που συντηρούσε μόνη της 200 ζώα. Το ένα έφερε το άλλο και με τα πολλά λίγο πριν το Πάσχα το αδεσποτολόγιο με 4 εθελοντές βρέθηκε στη Λάρισα για να γνωρίσει την "αγία" που μέχρι πρόσφατα κάποιοι χαρακτήριζαν, να αξιολογήσει την κατάσταση των ζώων και να δει πως μπορούσε να βοηθήσει..
Τα ζώα τότε ήταν καμιά 300 και τη μέρα που επισκεφθήκαμε τη στέγη, 8 σκύλες γεννούσαν κουτάβια, ενώ άλλες 10 θήλαζαν τα μωρά τους… τα ζώα τα περισσότερα αστείρωτα, γέννες μέσα στα χωράφια, νεογνά να πεθαίνουν δίπλα μας ή να τα τρώνε αρουραίοι, σκυλιά να βγάζουν αίμα από μύτη ,αυτιά και πρωκτό, άλλα με σκουλήκια στα μάτια, άλλα ρουφηγμένα από άπειρα τσιμπούρια πάνω τους και η «αγία» απλά να τα κοιτά και το μόνο που μας παπαγάλιζε ήταν έκκληση για τροφές…
Έκκληση για τροφές… Όσοι είχαμε ιδέα τι σημαίνει διαχείριση στέγης αρχίσαμε να συζητάμε για άμεσες στειρώσεις και υιοθεσίες κουταβιών…
Με τα πολλά η αγία αναγκάστηκε να συμβιβαστεί προκειμένου να εξασφαλίσει τροφές και δέχτηκε κάποιες στειρώσεις..οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από τη SAPT HELLAS.
Όμως οι στειρώσεις κόλλησαν στον αριθμό 30 και νέες γέννες συνεχίστηκαν στο κολαστήριο που είχε φτιάξει η αγία για τον εγκλεισμό και βασανισμό πλέον σήμερα 400 ζώων. Ο λόγος που οι στειρώσεις ήταν μόνο 30, ήταν η επιμονή της ότι όλα τα υπόλοιπα ζώα ήταν στειρωμένα…
Όλα τα ζώα στειρωμένα και γέννες γίνονται ακόμη και σήμερα με εντατικούς ρυθμούς αναπαραγωγής…
Σε αυτό το έγκλημα βασανισμού ζώων που γίνεται εδώ και 11 χρόνια στο Δήμο Νέσσωνα η Σταματάκη δεν είναι μόνη της… Έχει και συνένοχους, όλους τους κατοίκους από Λάρισα και Νέσωνα που της πετάνε ζώα ενώ γνωρίζουν τις συνθήκες, όλους τους Ελληνάρες που δεν στειρώνουν τα ζώα τους γιατί φοβούνται μη χάσουν τον αντρισμό τους οι ίδιοι και της πετάνε κουτάβια με μάνες, οι Δήμοι (ΝΕΣΣΩΝΑ +ΛΑΡΙΣΑΣ), οι οποίοι έβλεπαν τόσα χρόνια το ίδιο έγκλημα να διαπράττεται και δεν παρενέβησαν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτά τα 11 χρόνια δεν ήμασταν οι μόνοι που αποφασίσαμε να εμπλακούμε για τη σωτηρία των 400 ζώων που βασανίζονται εκεί μέσα, πολλά σωματεία εγχώρια και διεθνή προσπάθησαν να εξυγιάνουν τις συνθήκες αλλά βρήκαν εμπόδια ασυνεννοησίας με τη Σταματάκη.

Πριν λίγους μήνες δημιουργήθηκε σκύλο-ομάδα στη Λάρισα κι ένας από τους σκοπούς της ήταν να βοηθήσει να υιοθετηθούν ζώα της Σταματάκη, προκείμενου να αποσυμφορηθεί ο πληθυσμός των ζώων. Καμία υιοθεσία δεν άφησε η αγία να πραγματοποιηθεί και εξαπέλυσε κατηγορίες εναντίων της σκύλο- ομάδας για εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών μέσω των ζώων. Άραγε εκείνη γι' αυτό συλλέγει τα σκυλιά με τόση λύσσα;

Ο παρόν ιστοχώρος είχε αφιερωθεί στο Χειμάδι και στην εκεί στέγη προκειμένου να παρουσιαστούν κάποια ζωάκια και να βρουν οικογένειες. Έχουν περάσει τόσοι μήνες και όσοι πήραν τηλέφωνο αντιμετώπισαν την ίδια συμπεριφορά, με αποτέλεσμα κανένα ζώο να μην καταφέρει να γλιτώσει από την αγία. Για την ιστορία τα κουτάβια που παρουσιάστηκαν εδώ πέθαναν όλα από τύφο εκτός από ένα.

Σήμερα μετά από πιέσεις, επιστολές τηλέφωνα και επικοινωνία η Νομαρχία (Ν.Α. Λάρισας, Δ/ΣΗ Κτηνιατρικής) ξεκίνησε κάποιες νομικές διαδικασίες εναντίων της Σταματάκη, δεν έχει όμως δεσμευτεί το τι θα γίνουν τα ζώα, αν θα απομακρυνθεί όντως η Σταματάκη από αυτά, αν θα σταματήσει να τα κακοποιεί για να ικανοποιεί τα βίτσια της και τα κενά της.
Εμείς είμαστε εδώ εθελοντές και σωματεία προκειμένου να βρούμε μαζί λύσεις και κανένα ζώο να μη θανατωθεί, κανένα ζώο να μην μείνει σε κλουβί.


Αν θέλετε να διαμαρτυρηθείτε στους Δήμους που είναι και στην ουσία υπεύθυνοι βάσει νόμου να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, απευθυνθείτε με επιστολές στο:


Δήμος Νέσσωνος:
EMAIL: info@nesson.gr
FAX 2495350520
ΤΗΛ. 2495350513
Δήμαρχος : Γερογιάννης Νικόλαος.

Δήμος Λαρισαίων:
Τηλεφωνικό Κέντρο: 2413500200
email: protokolo@larissa-dimos.gr
fax : 2410250372
Δήμαρχος : ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗΣ


Πηγή: http://www.mycat.gr/forum/showthread.php?t=14160#post380464
στο πάνω μέρος της σελίδας

υγ: Δυστυχώς είχαμε αναρτήσει κι'εμείς τα "κατορθώματα" αυτής της κυρίας στο black list,εδώ.

Οποιος θέλει να τη διαολοστείλει, το κινητό της είναι αυτό,
6973583448.

Και χίλια συγγνώμη.

Tuesday, July 14, 2009

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΣΤΟ E-SHOP.GR


ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΣΤΟ E-SHOP.GR...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΟΣΑ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ...

ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΑΣ ΤΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ.
Η ατομική σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν οι εργαζόμενοι αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ο εργαζόμενος:

«... δεν υπάγεται στις περί χρονικών ορίων διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας (κυρίως υπερωριακή εργασία, εργασία κατά τις νυχτερινές ώρες, εργασία τις Κυριακές και τις αργίες). Για τις εργασίες αυτές, ο εργαζόμενος παραιτείται και ρητά από κάθε τυχόν αξίωση ή αμοιβή». Δηλαδή, αυξάνεται ακόμα περισσότερο ο απλήρωτος χρόνος εργασίας. Η εργοδοσία μπορεί ν' αναγκάζει τους εργαζόμενους να δουλεύουν υπερωρίες, νύχτες και αργίες τζάμπα και όποτε αυτή θέλει.

«... υποχρεούται, επίσης, να προσφέρει τις υπηρεσίες του και σε θυγατρικές εταιρείες ή εταιρείες που συμμετέχει ή συνεργάζεται η εδώ συμβαλλόμενη εταιρεία εφ' όσον τούτο του υποδειχτεί». Ως σύγχρονοι δούλοι, δηλαδή, οι εργαζόμενοι θα «δανείζονται» σε οποιαδήποτε εταιρεία, σε οποιαδήποτε περιοχή της χώρας, αν το αποφασίσει η εργοδοσία.

«...η εταιρεία δικαιούται να μεταθέτει οριστικά ή πρόσκαιρα τον εργαζόμενο σε οποιοδήποτε άλλο κατάστημα ή υπηρεσία εντός του ίδιου νομού ή εκτός αυτού, κατά την κρίσιν της χωρίς τούτο να μπορεί να θεωρηθεί μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Αρνηση του εργαζόμενου να μετακινηθεί θεωρείται παραβίαση των όρων της παρούσης και των υποχρεώσεών του, που απορρέουν από αυτήν και συνεπάγεται λύση της παρούσης συμβάσεως υπό υπαιτιότητα του εργαζόμενου (παραίτηση)». Αν ο εργαζόμενος αρνηθεί οποιαδήποτε μετάθεση, η εργοδοσία του επιβάλλει να παραιτηθεί για να φύγει χωρίς αποζημίωση.

Το αποκορύφωμα όμως είναι το εξής:
Ο εργαζόμενος «... υποχρεούται να ενημερώνει την εταιρεία για κάθε μεταβολή της προσωπικής του καταστάσεως»! Η εργοδοσία προκλητικά αξιώνει να είναι ενήμερη ακόμα και για κάθε ζήτημα που αφορά την προσωπική ζωή του εργαζόμενου, παραβιάζοντας τις ατομικές ελευθερίες και «κουρελιάζοντας» την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί; Επειδή «μεταβολές που συνεπάγονται οικονομικές απολαβές δημιουργούν υποχρέωση της εταιρείας μετά την αντίστοιχη γνωστοποίηση της μεταβολής». Για την εργοδοσία π.χ. η δημιουργία οικογένειας, η απόκτηση παιδιών κτλ. συνεπάγεται κόστος. Οπως αντίστοιχα «κόστος» αποτελεί π.χ. ένα πρόβλημα υγείας που μπορεί να αποκτήσει ο εργαζόμενος, μειώνοντας την αποδοτικότητά του, εμποδίζοντας την εντατικοποίηση που θέλει να επιβάλλει μια εταιρεία κτλ.

Η σύμβαση προβλέπει ότι στο κύριο κομμάτι του μισθού θα περιλαμβάνει επιδόματα όπως αυτά του γάμου, παιδιών, πολυετίας κτλ. και «επιδόματα ή άλλες πρόσθετες παροχές τις οποίες τυχόν δικαιούται ο εργαζόμενος συμψηφίζονται με τις ανώτερες των νομίμων που κάθε φορά καταβάλλονται εις αυτόν (σ.σ. τον εργαζόμενο) και ουδεμία αυτοτελή αξίωση δημιουργούν για τον εργαζόμενο». Διευκρινίζεται ωστόσο ότι «παροχές πέραν των εδώ αναφερόμενων δίδονται εξ ελευθεριότητας και η εταιρεία δικαιούται οποτεδήποτε να σταματήσει ή να τροποποιήσει την αντίστοιχη παροχή μονομερώς». Σε μια προσπάθεια να εξουδετερώσει τις αντιδράσεις και αφού κατεδαφίζει εργατικές κατακτήσεις αιώνων, η εργοδοσία εμφανίζεται να δίνει «παραπάνω από τα νόμιμα», τα οποία ωστόσο όποτε θέλει θα παίρνει πίσω.

ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ,
ΤΟ E-SHOP.GR
Πηγή: PREZA TVhttp://prezatv.blogspot.com/2009/07/e-shopgr_14.html

Wednesday, July 8, 2009

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


"Mε το που πατάμε το πόδι μας κάθε πρωί έξω από το σπίτι μας
η ελληνική πραγματικότητα σε χτυπάει κατάμουτρα χωρίς έλεος, αλλά είναι αυτό που λέμε όλοι "δώσε τόπο στην οργή",
"άσε μη μπλέξω" κλπ. Τέλος πάντων ας μη μακρυγορούμε.
Ένα τέτοιο περιστατικό της...

νεοελληνικής πραγματικότητας επιθυμώ να μοιραστώ σήμερα. Εδώ και πάνω από ένα μήνα
ο σκύλος που εικονίζεται στις φωτογραφίες είναι δεμένος με μια κοντή αλυσίδα σε δέντρο απέναντι από το σπίτι του ζευγαριού
από το οποίο το ζωντανό είχε την ατυχία να υιοθετηθεί κάποια στιγμή. Το μαρτύριο του αυτό κρατάει από τις 8:30 το πρωί μέχρι τις 10:30 το βράδυ
κάθε μέρα είτε βρέχει είτε έχει καύσωνα χωρίς φαγητό μόνο με έναν βρώμικο κουβά με νερό. Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ
τι είδους άνθρωποι μπορούν να φέρονται έτσι σε ένα ανυπεράσπιστο ζωντανό αλλά αυτό που πραγματικά με κάνει έξαλλο είναι ότι
στη χώρα που ζούμε ακόμα και καταγγελία να κάνεις οι εν λόγω κρετίνοι θα τη γλιτώσουν στη χειρότερη περίπτωση με μια απλή σύσταση.
Φαίνεται πως το συγκεκριμένο αξεσουάρ - γιατί μάλλον για αυτό το πήραν - δεν τους βολεύει πια είτε γιατί πήρε περισσότερο μπόι από ότι
περίμεναν είτε γιατί στην πορεία διαπίστωσαν πως δεν έχει διακόπτη για να χαμηλώνει η φωνή όταν γαβγίζει και αποφάσισαν να το απομακρύνουν
κάπως από το σπίτι τους και να περιμένουν τι? Να το πάρει κάποιος? Να πάθει θερμοπληξία και να πεθάνει? Να πάθει καλαζάρ οπότε δεν θα φταίνε, στην άρρωστη συνείδησή τους, εκείνοι?
Ειλικρινά ντρέπομαι για λογαριασμό όλων αυτών των συμπατριωτών μας και θλίβομαι γιατί οι συγκεκριμένοι είναι νέοι άνθρωποι που σύμφωνα με τα
πρότυπά τους προφανώς το προφίλ τους μαζί με τη μεζονέτα, το τζιπ και τη μηχανή έπρεπε να συμπληρωθεί και με ένα σκύλο.

Το θλιβερό θέαμα το παρακολουθώ καθημερινά, επειδή είναι ο δρόμος μου από εκεί, στην οδό Πριάμου 4-6 στο πάτημα Χαλανδρίου. Όποιος περνάει
λοιπόν από εκεί ας κάνει μια στάση να δώσει συγχαρητήρια στους απίστευτους αυτούς τύπους."

Monday, June 29, 2009

Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΘΕΙΟΣ...



Ξέρω, έχω κουράσει μ’αυτό το θέμα, αλλά για μία ακόμη φορά θέλω να θυμίσω πως κατά την ταπεινή μου άποψη, εμείς οι Έλληνες ΔΕΝ είμαστε ρατσιστές με τους αλλοδαπούς. Είμαστε με τους πάντες. Και όσο γρηγορότερα το συνειδητοποιήσουμε αυτό, τόσο το καλύτερο για μας. Ο καθένας μας, λίγο περισσότερο είτε λιγότερο, είναι ρατσιστής με ότι βρίσκεται «μακριά του», έχουμε ένα τεράστιο θεματάκι με τη διαφορετικότητα, πώς να το κάνουμε.
Και φυσικά ποτέ, ποτέ δεν είμαστε ρατσιστές απέναντι σ’αυτό που αποκαλούμε «Οι δικοί μας άνθρωποι», «ο κύκλος μας». Ποτέ.


Έχουν πολύ πλάκα τα σχόλια που ακούω αυτό τον καιρό από μεγαλύτερους ιδίως σε ηλικία, όσον αφορά στους μετανάστες.
«Να τους διώξουν, όλους, εκτός βέβαια από την Καμέλια και το Μπρούνο», υπερθεματίζει μία κυρία στη γειτονιά ( η Καμέλια καθαρίζει τα περισσότερα σπίτια της γειτονιάς και ο Μπρούνο κάνει μερεμέτια, κηπουρικές και τέτοια, Έλληνα δε βρίσκεις ούτε για πλάκα). Ζουν χρόνια σ’αυτή τη γειτονιά και έχουν γίνει «δικοί μας άνθρωποι». Τα παιδάκια τους ενωμεταξύ, είναι πανέμορφα και απίστευτα ζουζουνάκια και όλοι τα ζαχαρώνουμε!
«Να διώξουμε τους άντρες που είναι εγκληματίες και να κρατήσουμε μόνο τις γυναίκες!», φωνάζει η μαμά της φίλης μου που απασχολεί δύο αλλοδαπές, μία για το σπίτι και μία για την κατάκοιτη μάνα της. «Αυτές στόμα έχουν και μιλιά δεν έχουν, να δείς τι καλά που θα’μαστε!»
« Και τα πορτοκάλια ποιος θα μου τα μαζεύει μωρή? Ο αχαίρευτος ο προκομμένος σου????» απαντάει ο σύζυγός της ο οποίος προτείνει να τους απελάσουν όλους εκτός από εκείνους οι οποίοι θα καταφέρουν να συγκεντρώσουν τουλάχιστον τριάντα ελληνικές υπογραφές από τη γειτονιά τους και τους κατά καιρούς εργοδότες τους οι οποίες θα εγγυώνται για την τιμιότητά τους!! Θα έχουν περάσει τις εξετάσεις δηλαδή!
Η γυναίκα του το βρίσκει φανταστική ιδέα: «Σωστά, την Έλενα όπου την έχω συστήσει είναι όλοι κατευχαριστημένοι, σίγουρα θα μαζέψει τις υπογραφές!!!»

Με τους «δικούς μας ανθρώπους» λοιπόν όχι, δεν είμαστε ποτέ ρατσιστές.
Στα πάτρια εδάφη μου κράζουν τους ομοφυλόφιλους, συνεχώς. Εκτός φυσικά από το γιο του Μάκη που έχει το μαγαζί με τα έπιπλα, το γιο του Σάκη που «δεν ενοχλεί» αλλά ότι κάνει το κάνει στη γειτονική πόλη και γενικότερα, οι λιγοστοί «δηλωμένοι» ομοφυλόφιλοι εκεί, εφ’όσον δεν υπέπεσαν ποτέ στο αμάρτημα του να εγκαταλείψουν την πατρίδα για κάποια άλλη πόλη, είναι μια χαρά ενσωματωμένοι στην εκεί κοινωνία. Αν βέβαια εμφανιστεί ομοφυλόφιλος φοιτητής από άλλη πόλη…μαύρο φίδι που τον έφαγε! Θα τον πιάσουν στο στόμα τους και δε θα τον αφησουν μέχρι να πάρει πτυχίο, αν αντέξει φυσικά μέχρι τότε!

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το πόστ του Mahler, που παρουσιάζει το ρατσισμό μεταξύ μεταναστών! Ρίξτε μια ματιά και στα σχόλια, είναι πολύ διαφωτιστικά!
Στο Mahler λοιπόν, ανέφερα κι’εγώ τη δική μου χρόνια εμπειρία από έναν ορκισμένο ρατσιστή, το θείο μου το Βαγγέλη…
Ο θείος μου ο Βαγγέλης είναι απίστευτα ρατσιστής με μία συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα..τους ανύπαντρους!!!!
Δεν τον νοιάζει τι είσαι, αν έχεις σπουδάσει, αν είσαι Έλληνας η ξένος, νόμιμος η παράνομος, αν σου λείπει πόδι η χέρι, αν πιστεύεις στο Θεό η όχι…τίποτα!
Απλώς, αν έχεις καβατζώσει τα 40 για τους άντρες και τα 35 για τις γυναίκες, δε φοράς βέρα και πέσεις στο στόμα του…τη γάμησες!!
Είναι ότι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί!
Αν ακούσει «μετανάστης», θα στραβώσει τα μούτρα του.
Αν του πεις πως έχει και οικογένεια, θα του κάνει το τραπέζι, θα τον πάρει στη δουλειά του και μπορεί να γίνει και ο καλύτερός του φίλος.
Φυσικά καταλαβαίνετε ποια είναι η άποψή του για το μεταναστευτικό,
«να διώξουμε τα βρωμομπακούρια και να κρατήσουμε μόνο όποιον έχει γυναίκα και παιδί εδώ»!
"Οποιος έχει οικογένεια να νομιμοποιηθεί, τα παιδιά του να πηγαίνουν σχολείο και να παίρνει και επιδότηση! Οι υπόλοιποι όξωωωωω"!



Ξέρω, γελάτε, αλλά ο άνθρωπος είναι αρρωστάκι!
Ψηφίζει ΛΑΟΣ ( για την Οικογένεια, η Πατρίς και η Θρησκεία στα παπάρια του…) και μάλιστα θέλει να κάνει διάβημα στους υπεύθυνους του κόματος να λέγεται σχέτο «Λαικός Συναγερμός». Γιατί συμπαθεί τους παπάδες, που ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ και ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ, αλλά θέλει ν’απολυθούν αμέσως όλοι αυτοί που παίρνουν βαθμό, τουτέστιν διαπράττουν το θανάσιμο αμάρτημα του να μείνουν «ΑΝΥΠΑΝΤΡΟΙ ΚΑΙ ΑΤΕΚΝΟΙ»!
Αν τον ακούγατε να σχολιάζει την υπόθεση «Βατοπαίδι» θα παθαίνατε πλάκα, όλος ο κόσμος έβριζε για τη σκανδαλώδη περιουσία των μοναστηριών και ο θείος Βαγγέλης ούρλιαζε «Να τους βγάλουν έξω, να τα γκρεμίσουν τα κωλομοναστήρια τους και να τους υποχρεώσουν να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά ρέεεεε, τα τεμπελόσκυλααααα, οι κηφήνεεεεες!!!!»

Στο σπίτι του μετά βίας γίνεται δεκτός κάποιος ανύπαντρος περασμένης ηλικίας και αυτό όταν επιμένει η θεία μου. Η μόνη περίπτωση να τον κάνεις να σε συμπαθήσει είναι να τον κοιτάξεις σαν πληγωμένο κουταβάκι και να του εξηγήσεις πως εσύ ναι, θέλεις να παντρευτείς, αλλά το να βρεις ένα σωστό εν δυνάμει οικογενειάρχη εκεί έξω είναι σα να ψάχνεις βελόνα στ’άχυρα…Τότε θα χάσει τον ύπνο του προσπαθώντας να βρει τρόπο να σε αποκαταστήσει!


Έχει πολλά κτήματα. Δουλεύει μόνο με μετανάστες. Δεν τον ενδιαφέρει η εθνικότητα, αν είσαι μετανάστης και είσαι έστω παντρεμένος και θες να κάνεις παιδί η έχεις ήδη και δουλέψεις στο θείο Βαγγέλη, είσαι άρχοντας!

Βρίσκει δουλειά και στις γυναίκες τους, η θεία μου ταίζει και ντύνει αυτές τις οικογένειες και τους πληρώνει σχετικά καλά. Οι μπάκουροι τη βάψανε! Πρέπει να είναι πολύ απελπισμένος για να προσλάβει ανύπαντρο αλλοδαπό εργάτη. Και αμέσως βάζει λυτούς και δεμένους να βρουν καμιά ανύπαντρη μετανάστρια στην περιοχή έτσι ώστε να τους κάνει προξενιό! Δύο τρεις φορές το έχει πετύχει! Τους πάντρεύει, τους βαφτίζει και τα παιδιά και όλα καλά! Αν ο μετανάστης είναι τόσο ανόητος ώστε να του δηλώσει πως εν πάση περιπτώσει εδώ δεν έχει στον ήλιο μοίρα, τι να την κάνει και την οικογένεια, πέφτει αυτόματα στη δυσμένειά του και με την πρώτη ευκαιρία αντικαθίσταται από παντρεμένο εργάτη!

Την ίδια τύχη στην εκτίμηση του θείου μου έχουν φυσικά και οι διαζευγμένοι, άχρηστα όντα που δεν κατάφεραν ούτε το αυτονόητο, να κρατήσουν μια οικογένεια ενωμένη! Επειδή όμως δείχνει κατανόηση στα νεανικά σφάλματα και τρώει και κάποιες εκλάμψεις λαρτζιάς, αν μετά το διαζύγιό σου παντρευτείς κατευθείαν και τεκνοποιήσεις κιόλας, τότε αποκαθίστασαι αμέσως στη συνείδησή του αφού έσπευσες να διορθώσεις το θανάσιμο αυτό σφάλμα σου!
Τελευταία φορά τον πέτυχα το Πάσχα, σπίτι του. Επιτρέπεται ακόμα να εμφανίζομαι μόνη (αν και μπήκα στο θανάσιμο μονοπάτι των 30+ και ούτε του περνάει από το μυαλό η πιθανότητα πως και να θέλω να εμφανίσω «κάποιον», ο «κάποιος» θα φρικάρει και η επόμενη επαφή μεταξύ μας θα είναι το γράμμα που θα μου στείλει από κάπου μακριά με την υπογραφή «Καλύτερα νεκρός παρά γαμπρός!»


Σ’εκείνο το τραπέζι λοιπόν ο θείος Βαγγέλης ανέκρινε ένα δυστυχή οικογενειακό του φίλο που μόλις είχε παντρέψει την κόρη του, ρωτώντας επίμονα «Πότε θα τη φουσκώσει».
Ο χριστιανός ψέλλισε πως δυστυχώς η κόρη του και ο γαμπρός του τους ξεκαθάρισαν να μην αρχίσουν να τους ζαλίζουν τον έρωτα για εγγονάκι γιατί δε σκοπεύουν να κάνουν σύντομα παιδί και υπάρχει η πιθανότητα να μη θελήσουν και ποτέ.
Καθισμένη κι’εγώ (δυστυχώς) δίπλα στο θείο Βαγγέλη τον άκουσα να μουρμουρίζει μέσα από τα δόντια του «Αι στο διάολο αλήτες, άχρηστοι, τεμπελόσκυλα, Καιάδας που σας χρειάζεται» και αμέσως μετά ν’ανακοινώνει δυνατά πως «Μία χούντα χρειάζεται που θα επαναφέρει τους νόμους της Αρχαίας Σπάρτης όπου αν είχες περάσει μία ορισμένη ηλικία και ήσουν ανύπαντρος αναλάμβανε η Πολιτεία να σε παντρέψει και να σε γκαστρώσει εννοείται με το ζόρι, διαφορετικά περπατούσες στο δρόμο και οι συμπολίτες σου πετούσαν πέτρες και σε έφτυναν…»
Επαναλαμβάνω, μη γελάτε! Είναι σοβαρό!

Θέλω να πω μ’όλα αυτά, πως ο ρατσισμός είναι διάσπαρτος ανάμεσά μας, εμφανιζόμενος σε εκατομμύυυυυρια μορφές. Παλιά ήμουν κι’έγώ ρατσιστρια. Με μια συγκεκριμένη ομάδα επαγγελματιών. Ο.κ, μεγάλωσα, το κατάλαβα ότι ήταν παράλογο και έστρωσα. Άλλοι (και πάρα πολλοί) είναι με τους ταρίφες. Και διάφορα άλλα.
Εγώ είμαι ρατσίστρια με ένα συγκεκριμένο ζευγαράκι που είχα πετύχει πριν κανα δυο χρόνια, να κράζουν έναν ανάπηρο που βρισκόταν στο καροτσάκι του και έτρωγε με την οικογένειά του στην Πλάκα. Το μαλακισμένο τριβόταν πάνω στην κοπέλα του και της φώναζε «Μωράκι μου πάρτον από’κει, σιχαίνομαι, δε μπορώ να φάω» και αυτή η κλώσσα γελούσε. Ευτυχώς φάγανε τα καντήλια της αρκούδας από τις γύρω παρέες.
Επίσης είμαι ρατσίστρια με όποιον χρησιμοποιεί βία, για οποιοδήποτε λόγο.
Απλά πράγματα.


UPDATE:Xα! Βλέπω ο θείος Βαγγέλης αποκτά πολλούς θαυμαστές σιγά-σιγά!
Λοιπόν, έφαγα φλασιά και θυμήθηκα το συγκλονιστικό! Το ίδιο φάρμακο ( την οικογένεια ντέ!), προτείνει και για τα ΠΡΕΖΑΚΙΑ! Τι αποτοξινώσεις, μεθαδόνες και μαλακίες...αν σπεύσουν οι γονείς τους να τους παντρέψουν, μόλις κάνουν το μωρό...αμέσως ΘΑ ΗΡΕΜΗΣΟΥΝ!!! Η οικογένεια σε ηρεμεί και σε κάνει υπέυθυνο!Αν λοιπόν έχετε στο περιβάλλον σας πρόβλημα με τα ναρκωτικά πράγμα που απεύχομαι, η λύση είναι μία: Κλείστε τον με το ζόρι ένα εξάμηνο σ'ένα δωμάτιο να καθαρίσει το αίμα του από τις ουσίες και μετά βάλτε τον/την να πηδήξει (πηδηχτεί)με το ζόρι!!
Μόλις εμφανιστεί το μωρό, τα ναρκωτικά θα αποτελούν παρελθόν φίλοι μου!

Saturday, June 20, 2009

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ




1:
http://anemos5.blogspot.com/2009/06/blog-post_8158.html
Aν μάθαινα πως έχω καρκίνο και ένα χρόνο ζωής, θα τους άφηνα ανάπηρους πριν φύγω.
Μπορεί και να τους έπαιρνα μαζί μου.
Σίγουρα θα τους έπαιρνα μαζί μου.
2:
http://www.i-live.gr/2009/06/17/news-grigoropoulos-case-policeman/
Mακάρι μ’ένα αρχίδι λιγότερο να άλλαζε ο κόσμος.

3:
http://www.i-live.gr/2009/06/17/news-policeman-murdered/
Οι αναλώσιμοι πολίτες σου σ’ευχαριστούν πολύ, αγαπημένο μας Κράτος…

4:
http://greekindependent.blogspot.com/2009/06/132.html
Ντροπή μας.
Ντροπή μας.
Και όποιον ξανακούσω να λέει πως οι εκπαιδευτικοί το μόνο που κάνουν είναι να ξύνονται, χίλιες φορές ντροπή του.
Είδαμε πως τους αντιμετωπίζετε και όταν πάνε να δουλέψουν…

Tuesday, June 9, 2009

ΠΑΡΑΛΟΓΟ???????


Ενεργός πολίτης Νο1:
Περπατάω στη γειτονιά μου και μια κοπέλα λίγο μικρότερή μου περπατάει μπροστά μου και ωρρύεται στο κινητό:
"Τους έχω πάρει οχτακόσιες φορές! Μα καλά είναι εντελώς μαλάκες?? Τι κάνουν γαμώ το μπουρδέλο το κράτος μου μέσα, άσε που τις μισές φορές δεν το σηκώνουν!"
Κλείνει το τηλέφωνο, με βλέπει που την κοιτάζω και αρχίζει να μου μιλάει σα να είμαστε γνωστές.
"Παίρνω τη ΔΕΗ και το Δήμο εδώ και δύο ώρες και μ'έχουν γραμμένη στα παπάρια τους! Κοίτα, τα φώτα στις κολώνες στους δρόμους είναι αναμμένα! Κάθε μέρα! Και μεθαύριο θα μας πουν ότι σπαταλάμε άσκοπα ενέργεια και να μην ανάβουμε τα κλιματιστικά! Είναι τρεις το μεσημέρι και ΟΛΑ τα φώτα είναι αναμμένα αό τις 8 το πρωί που ξύπνησα, μέσα στον καύσωνα γαμώ το σπίτι τους, ήμαρτον!"
Δε μπορώ να της πω κάτι.
Της ζητάω τα τηλέφωνα, τα περνάω στο κινητό μου και υπόσχομαι να τηλεφωνώ κι'εγώ.
Και ντρέπομαι που δεν το παρατήρησα εγώ.
Ενεργός πολίτης Νο2:
Φίλος χάνει το σκυλάκι του την ώρα της βόλτας. Του έφυγε. Ψάχνει απελπισμένος αλλά δεν το βρίσκει.
Όταν γυρίζει σπίτι, τα παιδάκια του στο άκουσμα της είδησης αρχίζουν να ουρλιάζουν. Μαζί με τη γυναίκα του αρχίζουν ξανά την αναζήτηση. Χτενίζουν τη γειτονιά, αλλά τίποτα.
Αρκετές ώρες αργότερα κι'ενώ η μισή οικογένεια ερευνά απελπισμένη την περιοχή και η άλλη μισή κλαίει απαρηγόρητα, χτυπάει το κινητό του φίλου μου. Είναι ο κτηνίατρός του.
"Εχω το Σπούκι εδώ, έλα να τον πάρεις", του λέει γελώντας.
Τι είχε συμβεί:
Ενας νεαρός γύρω στα 25 βγήκε για τσιγάρα και συνάντησε τον απελπισμένο Σπούκι ο οποίος ψάχνοντας το αφεντικό του κόντευε να βγει στη Βουλιαγμένης. Το παιδί κατάλαβε πως το σκυλί είναι από σπίτι και έχει χαθεί. Δεν ήξερε τι να κάνει αλλά δε μπορούσε και ν'αντισταθεί στο ικετευτικό βλέμμα του Σπούκι. Τον φόρτωσε λοιπόν στο αυτοκίνητό του και πήρε σβάρνα τους κτηνίατρους της περιοχής που τους ήξερε μιας και ήταν η γειτονιά του. Ο τρίτος κτηνίατρος ήταν ο κτηνίατρος του Σπούκι που τον αναγνώρισε και ενημέρωσε τα αφεντικά του.
"Ούτε να το συζητάτε" απάντησε ο νεαρός όταν ο φίλος μου του πρόσφερε αμοιβή. Δεν έκανα και τίποτα.
"Μα θα έβαζα αύριο πρωί-πρωί αγγελία με αμοιβή", διαμαρτυρήθηκε ο φίλος μου. "Τα παιδιά μου δε θα μου ξαναμιλούσαν αν δε βρισκόταν ο Σπούκι. Εξάλλου, έχασες και τόση ώρα!"
"Για τσίγάρα είχα βγει και μετά θα γυρνούσα σπίτι και θα συνέχιζα να μαλακίζομαι στο ίντερνετ", απάντησε επιθετικά ο νεαρός. "Ούτε μου πήρε παραπάνω από τρία τέταρτα, σιγά, το αυτονόητο έκανα".
"Μα σε παρακαλώ, έστω κάτι ελάχιστο", επέμενε ο φίλος μου. Θα νιώσω άσχημα να μη σε ανταμείψω".
"Άσχημα να νιώσεις που νομίζεις πως τα πάντα αγοράζονται", απάντησε ατάραχος ο νεαρός. "Και άλλη φορά να προσέχεις το σκύλο σου, εγώ το καθήκον μου έκανα".
Χάιδεψε το κεφάλι του Σπούκι και την κοπάνησε ενώ ο κτηνίατρος σχολίαζε πως αν και φιλόζωος το παλληκάρι πρέπει να ήταν και λίγο μισάνθρωπος...
Ενεργός πολίτης 3:
Η κολλητή μου απέκτησε καινούριο αυτοκίνητο. Δεν έχει πληρώσει καν τη δεύτερη δόση. Προχτές το απόγευμα πήγε να το πάρει από το στενάκι που το είχε παρκάρει και...φεύ! Το αμάξι ήταν χτυπημένο, προφανώς από κάποιο βλάκα που ξεπάρκαρε.Η ζημιά ήταν μεγαλούτσικη. Η φίλη μου ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα όταν...
"Κοριτσάκι, έ κοριτσάκι, εδώ στον έχω!!"
Μια γιαγιά ( μπορεί να ήταν και τριακοσίων ετών μου είπε αργότερα η φίλη μου γελώντας), είχε βγει στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου γελώντας και ανεμίζοντας θριαμβευτικά ένα χαρτάκι!
"Πήγε να την κοπανήσει ο αληταράς και κοίταζε αν τον είδε κανένας αλλά εγώ, χι χι, το έγραψα το νούμερό του"!
Περιττό να σας πω πως η φίλη μου πέρασε το απόγευμά της πίνοντας καφέ με το θηλυκό υπέργηρο Αρτέμη Μάτσα...
Ενεργός πολίτης 4:
Ζευγάρι οικογενειακών μας φίλων, με τεράαααστια περιούσία και δύο παιδιά σχεδόν στην ηλικία μου, είχαν εκφράσει προ καιρού στους δικούς μου την επιθυμία τους να υιοθετήσουν ένα παιδί.
"Ήθελα να κάνω και δικά μου αλλά όσο μεγαλώνω βλέπω ότι ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να σώσω κάποιο", εξομολογήθηκε μια μέρα ο σύζυγος στον πατέρα μου. Χρήματα έχουμε, χρόνο έχουμε, γεροί είμαστε, αν δεν το κάνω νομίζω πως δε θα μπορώ να κοιμηθώ πια το βράδυ..."
Προχτές η μητέρα μου μου είπε πως το παιδάκι βρίσκεται ήδη στο σπίτι τους.
"Αποκλείεται", απάντησα εγώ. "Αυτές οι υποθέσεις παίρνουν χρόνια. Η μάλλον, πές μου πόσα σκάσανε γιατί μάλλον το κάνανε αλα Ρίτα..."
"Αν πάρεις παιδί με σύνδρομο Down το έχεις την άλλη μέρα", απάντησε παγερά η μάνα μου.
"Δεν τα θέλει κανένας".
Έτσι λοιπόν, οι άνθρωποι αυτοί αντί να ξύνονται στις θαλαμηγούς αποφάσισαν να αφιερώσουν από'δω και πέρα το χρόνο, το χρήμα και την ενέργειά τους σε ένα "άρρωστο" παιδί από ίδρυμα. Τα παιδιά τους τους στήριξαν εκατό τοις εκατό. Και το αγαπάνε. Και είναι όλοι ευτυχισμένοι + ο κύριος Δημήτρης μπορεί πια να κοιμηθεί τα βράδια χωρίς να στριφογυρίζει...
Και σας ρωτάω:
Αντί να βρίζουμε τα κόματα, μπορούμε να μοιάσουμε όλοι στους παραπάνω ανθρώπους? Γιατί κατά βάθος, ας μην κοροιδευόμαστε, μέσα μας βρίσκεται η πηγή του κακού...

Monday, May 25, 2009

ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΣΕ ΛΙΓΟ...


Συγχωρήστε με.
Πνίγομαι στη δουλειά και παράλληλα το Χοντρό Όνειρο αργοσβήνει χωρίς να μπορώ να το βοηθήσω.
Το μόνο που με παρηγορεί είναι πως θα φύγει έτσι όπως ακριβώς θα ήθελα να φύγω κι'εγώ.
Και πως ήταν τυχερό που δε θα φύγει έτσι.
Καληνύχτα.

Saturday, May 16, 2009


Αντιγράφω από εδώ.
Μετά τα πρόσφατα γεγονότα (για όσους δεν ξέρουν, την πορεία κατά των μεταναστών και τα επεισόδια που σημειώθηκαν στα Εξάρχεια το περασμένο Σάββατο), υπάρχει ένας λόγος παραπάνω για να δείξουμε πως ακούμε αυτούς που προσπαθούν να κάνουν τη ζωή των άλλων λίγο πιο εύκολη, λίγο καλύτερη, λίγο πιο ανθρώπινη.Τα Πίσω Θρανία είναι μια συλλογικότητα δασκάλων και μη που κάνουν μαθήματα σε μετανάστες. Το Σάββατο, 16 Μαΐου, διοργανώνουμε πάρτι για την οικονομική μας ενίσχυση. Θα γίνει στο μαγαζί ακριβώς κάτω από το Στέκι και τα ποτά θα κοστίζουν +1 ευρώ (αυτό το ευρώ θα είναι και τα δικά μας έσοδα). Σας περιμένουμε.
ΥΓ: Θα ήμουν πολύ ευτυχισμένος άνθρωπος αν είχα την οικονομική άνεση να κάνω δωρεαν μαθήματα σε ανθρώπους και παιδάκια που δε μπορούν να τα πληρώσουν.
Ελπίζω κάποτε να τα καταφέρω.

Sunday, May 10, 2009

ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΤΩΝ...39 ΚΑΙ ΒΑΛΕ!!


Κι'εκεί που περιδιαβαίνω ανέμελη στο νέτ μετά από μιά βδομάδα εξαντλητικής δουλειάς και σπασίματος νεύρων (βλέπε κάτω πόστ), ανακαλύπτω αυτό!
Και παθαίνω σόκ!

Όχι, δεν παίζει, δεν είναι δυνατόν! Πρέπει να μάθω!

Η μοναδική γυναίκα που έχω γνωρίσει μέχρι τώρα η οποία ζεί με τη σύνταξη της ανύπαντρης κόρης, είναι μία σιτεμένη κυριούλα στο χωριό μου η οποία ευτυχώς ενέπεσε στην παραπάνω νομοθετική ρυθμιση γιατί είναι πιό κουτή κι'από τα χόρτα του βουνού και δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να την προσλάβει κανένας εργοδότης ούτε για να μοιράσει διαφημιστικά φυλλάδια.

Με τις φίλες μου μάλιστα, όταν είχαμε πληροφορηθεί από που προέρχονται τα έσοδα της γυναίκας αυτής είχαμε κάνει απίστευτο χαβαλέ, "Ωραίες εποχές", "Αντρέα με τις μαλακίες σου μας κατέστρεψες", "Ισότητα δε θέλαμε, πάρτα τώρα" κτλ!! Εννοείται πως ούτε καν μας είχε περάσει από το μυαλό πως αυτό το πράμα ισχύει ακόμη!!!
Κι'όμως...

Άρχισα να σκέφτομαι αν γνωρίζω καμία περίπτωση ανύπαντρης, ορφανής από πατέρα ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε από το Δημόσιο, από Τράπεζα ή από το Ταμείο Στρατιωτικών...Χα! Η Ελίνα!

"Ρε συ να σε ρωτήσω κάτι? Η Ελίνα πώς στο διάολο ζεί?? Ξέρω ότι δουλεύει σε φροντιστήριο αγγλικών και τα έσοδά της μετά βίας ξεπερνούν τα 650 το μήνα", ψαρεύω στο τηλέφωνο τη φίλη μου τη Σ.

"Παίρνει τη σύνταξη του πατέρα της ρε μαλάκα, δεν το'ξερες???", με αποστομώνει η Σ.

"Εφ'όσον εργάζεται"??? φρικάρω εγώ...

"Ναί, δεν έχει σημασία. Θα την παίρνει για όσο καιρό παραμείνει ανύπαντρη, ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ φυσικά!!" σαρκάζει η Σ!

......

"Να σου πώ ρε, η Μ. παίρνει τη σύνταξη του πατέρα της??? Ξέρεις εσύ κάτι τέτοιο???"

ρωτάω στα καπάκια την κολλητή μου που δε χρειάζεται κάν να την ψαρέψω, εκστασιασμένη με την καινούρια μου ανακάλυψη..

"Εννοείται ρε, διευθυντής σε Λύκειο ήταν ο πατέρας της, σούμπιτη την παίρνει τη σύνταξη, κόβεται μόνο όταν παντρευτεί", μου απαντάει αδιάφορα η Ν. για κατι που ήταν κοινό μυστικό για όλους εκτός από μένα φαίνεται!!

"Μα βγάζει χίλια πεντακόσια το μήνα και παίρνει και δύο ενοίκια"..διαμαρτύρομαι εγώ.

"Έτσι λέει ο νόμος, δεν το ξέρεις?' αναστενάζει η Ν. Αρκεί να είσαι ανύπαντρη. Η και διαζευγμένη.

"Αχ, ο δικός μου τι του'ρθε κι'έγινε λογιστής, μου λές????"

.........
"Καλέ δεν το'ξερες????" σκάει στα γέλια η μαμά μου όταν ρωτάω και αυτήν.

Η κυρία Μαίρη και ο Κύριος Σπύρος ποτέ δεν παντρεύτηκαν! Απλώς ο Σπύρος αναγνώρισε τα παιδιά! (οικογενειακοί μας φίλοι γύρω στα εξήντα σήμερα ). Σιγά μη χάσουν ολόκληρη συνταξάρα!!

Και η κόρη του κυρ Θανάση απέναντι παντρέυτηκε στο εξωτερικό και ποτέ δε δήλωσε το γάμο στο Ληξιαρχείο στην Ελλάδα για να μη χάσει τη σύνταξη του κυρ Θανάση!!

Και έχω να πώ τα εξής φίλοι μου.

1:
Καταλαβαίνω πως σε παλαιότερες εποχές που οι γυναίκες δε συνηθιζόταν να εργάζονται, μία ανύπαντρη μεγαλοκοπέλα δεν είχε στον ήλιο μοίρα. Οπότε για τότε μία τέτοια ρύθμιση ήταν ας το πούμε λογική. Όμως μόνο για τις κόρες των τραπεζικών, των Δ.Υ και των στρατιωτικών???

Του αγρότη η κόρη δεν έμενε ορφανή και απροστάτευτη δηλαδή????

Ξεκάθαρος ρατσισμός σε όλο του το μεγαλείο.

2:
Ακόμη και σήμερα, παρ'όλα τα φεμινιστικά σκιρτήματα που διαπερνούν το κορμί μου, καταλαβαίνω πως η ζωή για μία γυναίκα μόνη της στον κόσμο, ίσως είναι λίγο δυσκολότερη από έναν άντρα μόνο του στον κόσμο. Θες οι χαμηλότερες αμοιβές, οι λίγο πιο περιορισμένες σωματικές αντοχές, κτλ...ίσως ένα τέτοιου είδους βοήθημα για κάποιες να είναι και ευεργετικό.

Για κάποιες άνεργες όμως, που δε δηλώνουν της Παναγιάς τα μάτια στη φορολογική τους δήλωση!

Ο.κ, πεθαίνει ο πατέρας σου, δεν έχεις δουλειά, δεν πρόκειται ίσως να βρεις γιατί είσαι και κάποιας ηλικίας, ωραία, ας σου δώσουμε ένα βοήθημα (και όχι ολόκληρη σύνταξη φυσικά).
Αλλά όχι όταν δουλεύεις, και δη στο Δημόσιο, τουτέστιν δε θα μείνεις άνεργη και έχοντας και εισοδήματα από ενοίκια, μερίσματα ή δεν ξέρω τι σκατά άλλα.
Και βέβαια όχι μόνο αν είσαι κόρη των τριών αυτών αποκλειστικά κατηγοριών (βλ. 1).

3: Το έκτρωμα αυτό είναι άκρως ρατσιστικό για το αντρικό φύλο.

Δηλαδή, μεγαλύτερη ανάγκη έχει η καβατζωμένη ορφανή κόρη, παρά ο άνεργος και απένταρος γιός???

Δεν έχει διαμαρτυρηθεί ποτέ κανένας γιος γι'αυτό το αίσχος??? Η Γενική Γραμματεία Ισότητας τότε γιατί υπάρχει???

4: Η έγγαμη άνεργη με δύο και τρία παιδιά γυναίκα τότε τί να πεί????

Α, ξέχασα, αυτή βρίσκεται υπό την προστασία του συζύγου της τώρα πιά που στάνταρ είναι από μεγαλοβιομήχανος ώς ιδιοκτήτης ΠΑΕ...

ΥΓ: Έχω ένα φίλο γκέι που είναι ορφανός από πατέρα.

Ο πατέρας του ήταν διευθυντής σε τράπεζα.

Σε περίπτωση που ο άνωθεν φίλος μου προβεί σε εγχείριση αλλαγής φύλου, θα μπορέσει κι'εκείνος να διεκδικήσει τη σύνταξη της άγαμης κορασίδας???????

Θα του τηλεφωνήσω τώρα αμέσως!!!
ΥΓ2: Σε περίπτωση που κάποια από'σας λαμβάνει την παραπάνω σύνταξη, καλά κάνει.
Δεν έγραψα το πόστ με σκοπό να κράξω κάποιον. Εφ'όσον ένα κράτος σας κατακλέβει ούτως η άλλως αλλά συνάμα σας παραχωρεί αυτό το (παράλογο έστω) δικαίωμα, καλά κάνετε και το εκμεταλλεύεστε. Και εγώ το ίδιο θα έκανα.


Monday, April 27, 2009

MAFIA AND I...

UPDATE: Οι νησιώτες τελικά έχουν χάσει τη μπάλα...

Ο Προμηθέας ούρλιαξε ξανά....

Βοήθεια...


Το πενθήμερο που άραξα το Πάσχα ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Πολύ πιεσμένη, ψυχικά και σωματικά, περίμενα πως και πώς να την κοπανήσω ή ΄εστω ν’αράξω σπίτι, να κατεβάσω τηλέφωνα, να παραγγείλω ένα σκασμό φαί και να μαλακίζομαι όλη τη μέρα στο νετ. Θα έβλεπα ΚΑΙ τηλεόραση.
Τα δύο κερασάκια στην τούρτα ‘ήρθαν να επιβεβαιώσουν όλη αυτή τη φόρτιση, μόλις δύο μέρες πριν την άδεια.

Σκηνικό 1:
Βρίσκομαι στο αυτοκίνητο με τη μητέρα μου, αυτή οδηγός, εγώ συνοδηγός.
Εχουμε πεταχτεί στο Τζάμπο να ψωνίσουμε κάτι χαζά δώρα για βαφτιστήρια, ανηψάκια κτλ και γύρω στις 11 το πρωί διασχίζουμε έναν σχετικά κεντρικό δρόμο του προαστίου μας προκειμένου να με παρκάρει στη δουλειά.
Και ξαφνικά…Μπράααααααφφφφφφφφ!!! Ένας τρομακτικός κρότος και το τζάμι του συνοδηγού πέφτει θρύψαλλα πάνω μου. «Πέτρα»! «Σας ρίξανε πέτρα!» αναφωνούν οι περαστικοί που μαζεύτηκαν σε χρόνο dt. Εδώ η πέτρα, εκεί η πέτρα, που είναι η πέτρα όμως?? Παίρνουμε κατευθείαν τους μπάτσους, ευτυχώς δεν έχω πάθει τίποτα γιατί την ώρα που έσπασε το τζάμι μιλούσα στη μαμά μου και είχα γυρισμένο το κεφάλι οπότε τα γυαλιά μου σκάσανε στο σβέρκο.
Εμφανίζονται μετά από λίγο δύο βαριεστημένοι νεαροί με το υφάκι του στυλ «-και-τι-θες-να-κάνω-τω-ρα-που-μου-‘κο-ψες-το-φρα-πε- πρω-ι-νια-τι-κα»…
Μετά από μερικές ηλίθιες ερωτήσεις, μας αποτρέπουν παντελώς από το να κάνουμε μήνυση κατ’αγνώστων ( δε-θα-βγα-λε-τε-ά-κρη…) και εξαφανίζονται.

Την επόμενη μέρα, καθώς διηγούμαι την περιπέτεια στη γειτονιά, ανακαλύπτω πως δεν είμαστε τα μοναδικά θύματα και πως ο δράστες είναι κάτι μαλακισμένα που έχουν σα χόμπι το να ρίχνουν με αεροβόλο σε αυτοκίνητα εν κινήσει καθώς και σε βιτρίνες καταστημάτων. Μάλιστα, ένας κύριος μου έλυσε την απορία για το πώς γίνεται ένα αεροβόλο να σπάσει τζάμι πληροφορώντας με πως υπάρχουν διαφόρων τύπων αεροβόλα πράγμα που δε γνώριζα, είδες τι μαθαίνει κανείς? Έχουν και ξεχωριστό όνομα αυτά που χρησιμοποιούν τα κωλόπαιδα αλλά δεν το θυμάμαι.

Ειρήσθω εν παρόδω, έμαθα και από μία ενθουσιασμένη γειτόνισσα πως συνέλαβαν και το «βιαστή της γειτονιάς» που είχε κάνει τουλάχιστον είκοσι βιασμούς και να, σ’αυτή την πολυκατοικία έμενε!!!
Να με ενημερώσει κάποιος καλός γείτονας τόσο καιρό ότι κυκλοφορούσε βιαστής στη γειτονιά δεν έπαιζε, τώρα που τον έπιασαν μου το έχουν πεί τρείς!
Τον ήξερα φατσικά τον τύπο. Ένας σαραντάρης με τα πάντα «κα-νο-νι-κά», σπίτι, δουλειά, οικογένεια κτλ…
Προτιμώ τα βλαμμένα με το αεροβόλο τελικά.

Σκήνή 2:
Κάνω μάθημα σ’ένα παιδάκι δημοτικού που μου έχει κάνει τη ζωή μάυρη.
Πάντα υποστήριζα ότι για τη συμπεριφορά των παιδιών φταίει πρωτίστως το σπίτι και όχι τα ίδια, αλλά εκείνη την ώρα δυστυχώς μόνο το παιδί έχω μπροστά μου και μέχρι να πάρω τηλ. Τους δικούς του να τος διαολοστείλω μου έχουν περάσει τα νεύρα.
Το ρωτάω κάτι πάρα-πάρα πολύ εύκολο που το έχουμε πεί πέντε φορές μέσα στο τελευταίο τέταρτο. Φυσικά δε μου απαντάει. Το ξαναρωτάω, το ξαναμαναξαναρωτάω, τίποτα. Απελπισμένη του σχηματίζω την απάντηση με τα χείλη μου, χωρίς να βγάλω ήχο.
«Γιατί κουνάς έτσι το στόμα σου, από τα τσιμπούκια σου’μεινε»??? με ρωτάει.
Αυτόματα μάζεψα την τσάντα μου και έφυγα γιατί αν έμενα θα του έστριβα το λαιμό.

Σκηνή 3:
Έχουμε καλέσει τη μάνα του παραπάνω παιδακίου για συστάσεις. Της αναφέρουμε ενδεικτικά μερικά κατορθώματα του κανακάρη της και της επισημαίνουμε πως μ’αυτή τη συμπεριφορά θ’αναγκαστούμε να τον σουτάρουμε.
«Δεν έχουμε πεί δε θα βρίζεις έξω???» μαλώνει αυτή το οχτάχρονο καμάρι της που ακούει.
(Μέσα μάλλον δεν υπάρχει πρόβλημα να βρίζει…)
-Βούλωστο εσύ μωρή καρ….α, της απαντάει ο μικρός Βέλτσος.

Και το βούλωσε….

Thursday, April 2, 2009

ΣΕ ΕΙΔΑ ( ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΔΑ ΟΛΑ!!!)


Πριν δύο χρόνια ( και κάποιοι ακόμα) διαβάζαμε μανιωδώς Αthens voice. Ξέρω, αρκετοί διαφωνείτε με τα δύο γνωστά free press και τις σκοπιμότητες που ενδεχομένως παίζουν από πίσω, αλλά για μένα που δεν τα πολυψειρίζω τα πράγματα, εκείνη την εποχή ειδικά ήταν μία όαση, σαν κάποιος να ανακάλυψε ξαφνικά πως σ’αυτή την πόλη δεν κυκλοφορούν μόνο ξανθιές και γραβατωμένοι που όλη τους η έννοια είναι τι θα φορέσουν στα μπουζούκια το βράδυ, αλλά κι’άλλου είδους κόσμος ο οποίος καμία σχέση δεν έχει με τη lifestyle γκλαμουριά που βλέπεις να διαφημίζεται παντού και αναρωτιέσαι αν ζεις σε άλλο πλανήτη. Γράφανε και κάτι δημοσιογράφοι που συμπαθούσα, έτυχε να δουλέψουν και κάποιοι γνωστοί εκεί, και κόλλησα.

Αγαπημένη στήλη της παρέας το «ΣΕ ΕΙΔΑ». Μιας και όλοι κάπου στο κέντρο κυκλοφορούσαμε πρωί-βράδυ, μιας και όλοι είχαμε μπανίσει κατά καιρούς ένα καλό τεμάχιο που θα άξιζε να αναζητήθεί στη στήλη, δυο-τρεις μάλιστα ( ανάμεσά τους κι’εγώ) ήμασταν από τους τυχερούς που κάποιος μας πρόσεξε και μας χάρισε τη δέσουσα θέση στη στήλη αλλά και στα μάτια της υπόλοιπης παρέας ( και όχι, μη φανταστείτε πως γνώρισα τον έρωτα της ζωής μου από τη στήλη γιατί πρώτον είναι ξεφτίλα και θα ξεράσω και δεύτερον ήταν απλώς ο αντιπαθέστατος και ελαφρώς αυτιστικός υπάλληλος στα Έβερεστ που έβαζε αγγελίες για όποια είχε σταμπάρει στις 7μιση το πρωί να παίρνει καφέ με βάση τα ρούχα που φορούσε- άμα δεν έχει δουλειά ο άνθρωπος…)

«Εμένα δε μ’έχει προσέξει καμία!!!!», βογγουσε ο κακομοίρης ο Γ.
«Πρωί-μεσημέρι-απόγευμα-βράδυ έξω, καμία»!
«Και προσέξανε εσένα στις 7 το πρωί που είσαι σα σαφρακιασμένο λείψανο μωρή» (εγώ είμαι αυτή).
«….και αν συνεχίσεις να τσιρίζεις σαν το τελευταίο ανθυπογκομενάκι ούτε πρόκειται»..του φύσηξα τον καπνό στη μούρη και έκλεισα το μάτι στους υπόλοιπους…

Η αγγελία μπήκε 4 μήνες μετά για να μην καρφωθούμε, στα γενέθλια του. Χρειάστηκε να φτιάξουμε ένα καινούριο e-mail στο οποίο αν ψάρωνε ο Γ. μπορούσε να απαντήσει και δημοσιεύσαμε μια μαλακία του στυλ «Σε βλέπω στο τάδε μπάρ (το στέκι μας), πότε θα έρθεις να μου μιλήσεις σκληρό αγόρι, πότε θα με πάς βόλτα με την transalp (έτσι γράφεται?) και τέτοια. Δυστυχώς ο μικρός αποδείχτηκε πιο έξυπνος, δε μάσησε και μετά από ένα υπερβρισίδι το θέμα ξεχάστηκε.

Αμ δε…Κάποιους μήνες μετά ήθελα να υπογράψω σε ένα φόρουμ και μάζευα mail φίλων. Ξαφνικά θυμήθηκα πως έχω άλλο ένα πρόχειρο, έτοιμο, εκείνο της φάρσας. «Ωραία, λέω, να υπογράψω και μ’αυτό!»
Μία που το άνοιξα και μία που κόντεψα να πάθω έμφραγμα.
Δε φαντάζεστε πόσος κόσμος είχε μπει και είχε απαντήσει στην αγγελία.
Εξαιρώντας τα σπάμ, βρήκα περίπου 25 mails, μπορεί και παραπάνω.
Όλες (και όλοι) ήθελαν να συναντηθούν με το άτομο που έβαλε την αγγελία.
Οι απαντήσεις έπαιζαν ανάμεσα στο «Συχνάζω κι’εγώ κατα’κει, δεν ξέρω αν είμαι αυτός που είδες αλλά θα ήθελα να σε γνωρίσω», μέχρι και το «Δεν έχω μηχανή οπότε δεν είμαι αυτός που είδες, όμως το κινητό μου είναι το 69…,πάρε με, αλήθεια, είσαι άντρας η γυναίκα???»

Περιττό να σχολιάσουμε πως όλοι αυτοί οι κατεστραμμένοι, προφανώς δεν είχαν απαντήσει μόνο σε μία αγγελία αλλά σε άπειρες.
Λαμβάνοντας υπόψη πως η δική μας αγγελία ήταν από συνηθισμένη έως και αδιάφορη, φανταστείτε τι γίνεται σε πιο έξυπνες/συναρπαστικές/γαμάτες…

Και σας ρωτώ:
1: Πόση, μα πόση αγαμία παίζει τελικά σ’αυτή την πόλη?????

2: Είναι όντως όλοι αυτοί ΤΟΣΟ αγάμητοι και απογοητευμένοι ή ανάμεσά τους κυκλοφορεί κόσμος που έχει νορμάλ ερωτική ζωή αλλα παραταύτα ψάχνεται σαν το τελευταίο λιγούρι????
( αν μάθαινα κάτι τέτοιο για το δικό μου έτερον ήμισυ θα’πεφτα από τον έκτο…)
3:Όταν οι περισσότεροι από’μας προσπαθούμε να χωρέσουμε σ’ένα εικοσιτετράωρο άπειρες ώρες δουλειάς, σχέση (ή γάμο και παιδιά), φίλους, πλύσιμο/μαγείρεμα/σίδερο/καθάρισμα/λογαριασμούςγιατρούς/σκατά/ότι να’ναι…πως γίνεται να υπάρχει κόσμος που έχει τόσο άπειρο ελεύθερο χρόνο ώστε να ψάχνει ΚΙ’ΑΛΛΟΥΣ μέσα στις αγγελίες???
Που δουλεύουν???
Δουλεύουν???
Η εγώ ξαφνικά αισθάνομαι τόοοοσο μαλάκας??????
υγ: Ευχαριστώ πολύ-πολύ όσους μου έστειλαν ευχές!
Να τα εκατοστήσω σαν τη γιαγιάκα!!!

Saturday, March 21, 2009

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ


"Ανοικτή επιστολή πρός τον πρωθυπουργό Κ.Καραμανλή έστειλε σήμερα ο Απεργός Πείνας Θεόδωρος Τενέζος.Η επιστολή κοινοποιήθηκε σέ όλους τούς πολιτικούς αρχηγούς,όπως και στόν Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Προς Πρωθυπουργό...κ.Κ.ΚαραμανλήΑριθμ. Πρωτ. Κ2549/20-3-2009Α
ξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Ονομάζομαι Θεόδωρος Τενέζος.Το επάγγελμα μου είναι μικρομεσαίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του χάλυβα και συγκεκριμένα στην εμπορία, μεταποίηση και τοποθέτηση σιδηρού μπετόν για οικοδομέςΑυτοδημιούργητος!Στον χώρο του χάλυβα από το 1989,εργαζομενος αρχικά σε μικρές οικοδομές και αργότερα σε μεγάλα τεχνικά έργα ανά την Ελλάδα ,συνεργαζόμενος με πολλές τεχνικές εταιρίες.Το 2004 εξαγόρασα μια εταιρία εμπορίας σιδηρού (στον Ρεντη,στην βιομηχανική ζώνη του Ελαιώνα)που εμπορεύονταν αποκλείστηκα σίδηρο της χαλυβουργίας SIDENOR,με κύκλο εργασίας 250 τόνους τον μήνα.Μέσα σε 18 μήνες με πολύ κόπο και δουλειά ο κύκλος εργασίας έφτασε τους 1100 τόνους , δηλαδή ανάπτυξη 11% μηνιαίως.Η επιχείρηση απασχολούσε 220-250 άτομα προσωπικό.Το 2006 αισθανόμενος περιορισμό στην άνοδο της επιχείρησης μου από τις χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους ,αποφάσισα να φέρω σίδερο από το το εξωτερικό (από χώρες της Ε.Ε.).Για αυτή μου την κίνηση ,που ήταν ενάντια στα συμφέροντα των χονδρεμπόρων και των χαλυβουργιών( διότι η τιμή του εισαγόμενου έπεφτε 80- 100 ευρώ /τόνο , πιο φθηνό ),το καρτελ του χάλυβα με προειδοποίησε μέσω επωνύμου μεγάλου χονδρεμπόρου να μην προβώ στην εισαγωγή.Δεν συμμορφώθηκα στην εντολή τους και σε 2 μήνες με συλλογικό εμπάργκο μου κλείσανε την επιχείρηση, καταστρέφοντας εμένα, τον συνεταίρο μου και τους εργαζομένους μας.Προσέφυγα στο νομοθετημένο όργανο του κράτους την Επιτροπή Ανταγωνισμού με καταγγελία από το 2006,για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ,οικονομικής εξάρτησης και οριζοντίων συμπράξεων, δηλαδή καρτελ.Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αντί να προφυλάξει τόν καταγγέλλοντα, ως όφειλε, με σωρεία από παρανομίες και παραλείψεις πρόσφερε απλοχέρη και πλήρη κάλυψη στους καταγγελμένους ,δηλαδή τις 3 χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους , παρά την επιβεβαίωση της καταγγελίας μας από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) τον Ιούνιο του 2008.Απελπισμένος κατάφυγα στους αρμοδίους υπουργούς κ. Φώλια και κ. Χατζηδάκη καθώς και στον υφυπουργό κ. Βλαχο, ζητώντας τα αυτονόητα, δηλαδή να λειτουργήσει η Ε.Α. σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού κράτους και της Ε.Ε.Η απάντηση που έλαβα ήταν σιωπηρά αρνητική και ο κύριος Βλάχος μου δήλωσε ?Εγώ αυτόν τον ογκόλιθο που λέγεται ΣΙΔΕΝΟΡ δεν μπορώ να τον μετακινήσω?!!Με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω δυστυχώς ότι τα μεγάλα συμφέροντα εξουσιάζουν τις δομές και τους μηχανισμούς δικαιοσύνης του Ελληνικού κράτους ,καθώς και ότι έχουν επιβληθεί πλήρως στον πολιτικό κόσμο διαβρώνοντας τους θεσμούς και την έννοια της Δημοκρατίας.Η αγανάκτηση και η απελπισία ως άνθρωπο και Έλληνα πολίτη με οδήγησε στην έσχατη μορφή διαμαρτυρίας μέχρι τέλους ,την Πολιτική Απεργία Πείνας.Για 36η ημέρα βρίσκομαι έξω από τα γραφεία της Ε.Α.,Πατησιων 70 και Κοτσικα, καταγγέλλοντας την δομή του πολιτικό-οικονομικού συστήματος που μας έχει οδηγήσει ως πολίτες και ως χώρα στην απόγνωση, την φτώχια και τελικά την καταστροφή!Κύριε Πρωθυπουργέ Νιώθοντας στο πετσί μου για 36 ημέρες την απάθεια και την αδιαφορία, ακόμα και σε ανθρωπιστικό επίπεδο, για την ζωή μου από τον πολιτικό κόσμο, σας ζητώ:Αν πραγματικά είστε γνήσιος πολιτικός άνδρας και αγαπάτε τον Ελληνικό λαό, καλέστε σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και-ζητήστε συγνώμη από τους Έλληνες πολίτες για την εξαθλίωση που έφτασε το Ελληνικό κράτος.-αποτινάξετε τον ζυγό των μεγάλων συμφερόντων που σας κρατά δέσμιους-και καλέστε ελεύθεροι πλέον τον Ελληνικό λαό να στηρίξει ένα καινούργιο ξεκίνημα, με την συμμετοχή αντιπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, του πολιτικού κόσμου στο κοινοβούλιο , σε Πανεθνική συνδιάσκεψη με σκοπό να χτίσουμε όλοι μαζί ένα κράτος δικαίου και Ισονομίας χωρίς ταξικές και οικονομικές διαφορές.Για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη, οικονομική και πολιτική, κρίση από κοινού. Για το καλύτερο ΑΥΡΙΟ όλων μας!
Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009
Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα Θεόδωρος Τενεζος "
Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα Θεόδωρος Τενεζος "http://www.stopcartel.gr/gr/view.php?id=279
Το κείμενο το αντέγραψα από το Τρωκτικό, αλλά πάρα πολλά μπλόγκς έχουν αναλάβει να κάνουν γνωστό το θέμα, το οποίο σημειωτέον έχει αγνοηθεί παντελώς από τα ΜΜΕ.
Από το το μπλόγκ του Laplace επίσης αντιγράφω το παρακάτω.
Πάρτε όλοι ένα τηλέφωνο τον άνθρωπο, το αξίζει...
Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ,μου έδωσε την άδεια του να τον πάρετε τηλέφωνο 6982009287 εmail tenezos@hotmail.com, μου ειπε 'οτι εμείς του δίνουμε δυναμη να συνεχίσει .

Thursday, March 12, 2009

ΓΕΙΤΟΝΕΣ????????????


Ο κόσμος είναι αηδιαστικά μικρός, αυτό έχω να πω.

Τους πέτυχα πριν λίγο στον ΟΑΕΔ.

Έκαναν αίτηση για το επίδομα θέρμανσης!!!!

Φαίνεται δεν τη ζεσταίνει αρκετά το πτώμα που φοράει ολημερίς κι'οληνυχτίς.

...και με φρίκη διαπίστωσα πως μάλλον είμαστε και γείτονες!
Με αναγνώρισαν κι'αυτοί και έκαναν σα να είδαν τον Αντίχριστο!
Την επόμενη φορά θα φωτοτυπήσω τα σχόλια του παλιού πόστ να τους τα δώσω να τα διαβάσουν.
Προς το παρόν πάω να ρίξω κανά μπινελίκι γιατί σε λίγο φεύγω για δουλειά.
Σας φιλώ!

Friday, March 6, 2009

ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ...


Με κάλεσε η Τανίλα σε ένα παιχνιδάκι.
Κι'εκεί που πήγα όλο χαρά να σερφάρω λιγάκι συλλογιζόμενη πέντε ασήμαντα φαινομενικά πραγματάκια που μ'εκνευρίζουν, ανακάλυψα αυτό.
Και εκνευρίστηκα πολύ.
Πάρα πολύ.
Τανίλα σου χρωστάω μια τεσσάρα.
Δείτε το και πείτε μου...


Οφείλουν να πάρουν Δημόσια θέση για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε στο Δημοτικό Σχολείο Καλυβών!Δεν μπορεί και δε δικαιολογείται να σωπάσει κανείς!-Σύλλογος Διδασκόντων του Σχολείου!-Διευθυντής Εκπαίδευσης του Νομού!-Σχολικός Σύμβουλος Εκπαιδευτικών!-Νομάρχης Χαλκιδικής!-Δήμαρχος Πολυγύρου! (και για τη στήριξη που επικαλείται ο Σύλλογος Γονέων)-Δημοτικό Συμβούλιο Πολυγύρου!-Σύλλογοι Εκπαιδευτικών του Νομού!
Η ΣΙΩΠΗ ΚΡΥΒΕΙ ΕΝΟΧΕΣ!!!


http://respentza.blogspot.com/2009/03/blog-post_8215.html

Όποιος θέλει να διαμαρτυρηθεί ( εγώ το έκανα ήδη)
mail@dimkalyv.chal.sch.gr

Με την ευγενή χορηγία του ελληνακίου.
Update: Είδα κι'αυτό και ξέρασα....

Wednesday, February 25, 2009

ΣΚΡΟΥΤΖ???????


Με αφορμή τα δύο τελευταία πόστς της φίλης εξώφθαλμης καθώς κι'αυτά που είτε μου συμβαίνουν, είτε ακούω τον τελευταίο καιρό, αποφάσισα ν'ασχοληθώ και μ'ένα θέμα που ανέκαθεν σιχαινόμουν- τα φράγκα.
Κατά βάθος το πρόβλημα δεν είναι πως τα σιχαίνομαι εγώ αλλά πως με σιχαίνονται εξ'ίσου κι'αυτά, αλλά μιας και δεν έχω φτάσει σε τόσο τραγική (η γελοία) κατάσταση ώστεν' αρχίσω να ζητιανεύω στη μπλογκόσφαιρα, αυτό θα το θίξουμε κάποια άλλη φορά.
Το πρόβλημα είναιπως η περιβόητη οικονομική κρίση, είτε υπάρχει, είτε δεν υπάρχει, είτε ήρθε, είτε δεν ήρθε, είτε θα'ρθει, είτε δε θα'ρθει, είτε είναι φτιαχτή, είτε όχι,μας έχει γαμήσει.
Έγραψα και στην εξώφθαλμη πως αν εξαιρέσεις τους τελευταίους δύο μήνες, εγώ χαμπάρι δεν είχα πάρει από οποιαδήποτε κρίση, μιας και την κρίση στο πορτοφόλι μου την έχω συνηθίσει εδώ και πολλάαααα χρόνια. Το ίδιο ισχύει και για την εργασιακή ανασφάλεια. Ο μόναδικός λόγος που δεν πανικοβλήθηκα ποτέ, λυπάμαι που το λέω αλλά είναι η σιγουριά πως ότι και να συμβεί θα έχω πάντα ένα κεραμίδι πάνω απ'το κεφάλι μου, για το οποίο κεραμμίδι έχουν φροντίσει άλλοι και τους ευχαριστώ πολύ. Επιπροσθέτως, ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν επιθυμούν να κάνουν οικογένεια και μάλλον δύσκολα θ'αλλάξω γνώμη, οπότε παρηγοριέμαι στη σκέψη πως τουλάχιστον θα ψοφάω που θα ψοφάω στο άγχος για την υπόλοιπη ζωή μου, τουλάχιστον θ'αγχώνομαι μόνο για έναν και όχι για περισσότερους. Όπως και να το κάνεις είναι μία λύση κι'αυτή...
Τους τελευταίους δύο μήνες όμως κάτι έχει αλλάξει. Όλοι είναι πανικόβλητοι, ακόμη κι'εκείνοι που διαθέτουν σταθερότατα εισοδήματα. Τι να πούμε δλδ και οι υπόλοιποι...Γιατί τον πανικό όλων των άλλων τον πληρώνουν κατά κύριο λόγο οι ελεύθεροι επαγγελματίες και δεν εννοώ τους πρεζέμπορους ούτε τον εισαγωγέα παιδικών παιχνιδιών από Κίνα.
Η μητέρα ενός μαθητή μου μου εξομολογήθηκε έντρομη πως παρ'όλο που μου χρωστάει ήδη δύο μήνες, δεν έχει χρήματα να με πληρώσει. Αν με πληρώσει, θ'αναγκαστούν να μη φάνε κρέας ένα μήνα, ήταν κατά λέξη αυτό που μου είπε. Τη λυπήθηκα. Είναι καλή και αξιοπρεπής κοπέλα. Και της είπα να μην αγχώνεται και να μου τα δώσει όποτε έχει. Και όσα έχει. Για να προλάβω την ερώτηση που πιθανότατα σας έρχεται στο μυαλό, ο άντρας της είναι ελαιοχρωματιστής, κυρίως δηλαδή ανακαινίζει σπίτια, και ποιός να κάνει ανακαίνιση τέτοιες εποχές...
Η φίλη μου η Β. δουλεύει σε δικηγορική εταιρεία. Προχτές στο τηλέφωνο μου εξομολογήθηκε πως δεν έχει κοιμηθεί εδώ και μια βδομάδα γιατί κάτι πήρε τ'αυτί της πως στην εταιρεία συζητούν για περικοπές προσωπικού.
-Εσένα γιατί να σ'απολύσουν? απόρησα.
-Γιατί δεν έχουν δουλειά, μου απάντησε. Δουλεύουν κυρίως με συμβόλαια και πλέον έχουν παγώσει ΚΑΙ οι αγοραπωλησίες ΚΑΙ τα δάνεια, άρα σε ποιόν να κάνεις συμβόλαια? Η κίνηση έχει μειωθεί στο 1/5 σε σχέση με πέρισυ.
Ο γείτονάς μου ο Δ. έχει ξυλουργείο. Ο πατέρας του δηλαδή. Μέχρι πρόπερσι είχαν και δύο υπαλλήλους. Φέτος είναι οι τρεις τους, ο Δ, ο πατέρας του και ο γαμπρός του. Κοινώς από αυτό το ξυλουργείο κάποτε ζούσαν πέντε άτομα (οκογένειες), τώρα δε βγαίνουν ούτε οι τρεις που το δουλεύουν. Ο λόγος είναι απλός- τα έπιπλα που φτιάχνουν κοστίζουν πολύ ακριβότερα από εκείνα του ΙΚΕΑ και άλλων παρεμφερών καταστημάτων. Η αλήθεια είναι πως κάποτε είχα σκεφτεί να πω στο Δ. να μου φτιάξει μια συρταριέρα αλλά όταν έμαθα πόσο θα μου κόστιζε, φιλική τιμή πάντα, κόντεψα να πάθω έμφραγμα. Αναρωτιέμαι όμως, τι απέγινε όλος εκείνος ο κόσμος που απευθυνόταν στο Δ?
Τα ίδια ζόρια τραβάει το μαγαζί με πετσέτες, κουρτίνες κτλ της γειτονιάς ( ο κόσμος πάει λαική), ο φωτογράφος (αυτόν τον λυπάμαι περισσότερο απ'όλους), το μαγαζί με τα χαλιά και τις μοκέτες ( και πάλι η λαική), αλλά κυρίως οι φίλοι που ασκούν όπως εγώ ελεύθερο επάγγελμα.
"Δεν πληρώνει πλέον κανένας", ακούω όλο και συχνότερα. Φίλη μεταφράστρια που συνεργάζεται με κανάλια και φερέγγυες υποτίθεται εταιρείες, έχει μαζέψει πλέον πενταψήφιο αριθμό χρωστούμενων. Εχει καταντήσει να τους παρακαλάει κάθε μέρα από το τηλέφωνο έστω και για ένα μέρος των ποσών που της οφείλουν. Φίλος καμεραμάν που εργάζεται με δικό του συνεργείο σε ανεξάρτητες παραγωγές, τα ίδια και χειρότερα (άσε που πλέον οι μισές εκπομπές κόβονται). Άλλος φίλος προσπαθεί να πουλήσει ένα γαμάτο διαμερισματάκι σε εξευτελιστική τιμή εδώ και οχτώ μήνες και τον έχει πιεί άσχημα ( ο ενοικιαστής του διαμερισματακίου την κοπάνησε αφήνοντάς του απλήρωτα όχι μόνο έξι νοίκια αλλά και τα κοινόχρηστα και τους λογαριασμούς...).
Και οι περισσότεροι από τους ανθρώπους αυτούς έχουν και οικογένεια πίσω τους.
Και τους λυπάμαι.
Γιατί ξέρω πως δε βαράνε ζόρια γιατί έχασαν κάποια συγκλονιστική πολυτέλεια, αλλά για υπαρκτούς και σοβαρούς λόγους.
Και φυσικά δεν πρόκειτα για τέτοιου είδους οικογένειες, διαφορετικά αυτή τη στιγμή δε θα προβληματιζόμουν αλλά απλώς θα έκραζα.
Ως συνήθως!

Wednesday, February 11, 2009

ΨΟΦΑ...



Ώρα πέντε παρά τέταρτο. Πολύ στενό μου πρόσωπο βρίσκεται στο γραφείο.

Χειρότερη από την Τανίλα, καταριέται τις κλώσσες στη δουλειά όλη μέρα κι'όλη νύχτα..

"Δε μπορώ άλλο να περνάω τη μισή μου μέρα μαζί με γκόμενες που βάζουν τη μάνα τους να τους γράφει τον Αρναούτογλου να τον δούνε το βράδυ", μου εξομολογείται...

Μια και έχει πάει πέντε παρά τέταρτο κι'αφού έχουν την πολυτέλεια να δουλεύουν σε εταιρεία που σέβεται το οχτάωρο, αρχίζουν να κλείνουν σιγά-σιγά τα pc και να ετοιμάζονται να την κοπανήσουν.

Το ξανθό σούργελο 1 έχει ήδη κάνει log out και ρωτάει απορημένη:

"Το πρωί στο κέντρο είχαν κλείσει τους δρόμους, θα είναι ανοιχτά τώρα λέτε?"

Το ξανθό μπάζο 2 απορεί κι'εκείνο:

"Ποιός τους είχε κλείσει καλέ?"

"Ξέρω'γω, απαντάει η φίλη της, ΚΑΤΙ ΒΑΡΕΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΑΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ ΜΟΥ'ΠΑΝΕ, ΤΡΈΧΑ ΓΥΡΕΥΕ..."

Κοίτα λοιπόν, αμόρφωτο, απαίδευτο και άξεστο πιθήκι.

Αν ήσουν μία θα ήσουν γραφική.

Δυστυχώς όμως είστε πολλοί, πάρα πολλοί, ανυπόφορα πολλοί...

Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι βαρεμένοι που αγωνίζονται εδώ και αιώνες για σένα, το τελέυταίο που θα έκανες αυτή τη στιγμή θα ήταν να μασάς τσίχλα και να βάφεις τα νύχια σου μπροστά στο pc. Το πιο πιθανό θα ήταν να έσπαγες πέτρες σε κανα νταμάρι ή να ζητιάνευες στο κρύο προκειμένου να ταίσεις τα οχτακόσια παιδιά σου. Μπορεί να είχες ήδη πεθάνει από την πείνα. Όπως έχουν πεθάνει εκατομμύρια "βαρεμένοι" με φριχτά βασανιστήρια προκειμένου να γλιτώσεις εσύ αυτή τη μοίρα.

Βασικά δεν έπρεπε.

Θα σου άξιζε.

Απορώ που βρίσκουν όλοι αυτοί οι βαρεμένοι το κουράγιο να παλεύουν για άτομα σαν εσάς. Δε θα πάρετε χαμπάρι ποτέ. Δε θα πείτε ευχαριστώ ποτέ. Ζούμε στην κοινωνία της πληροφορίας κι'εσείς σερφάρετε μόνο στη σελίδα της Βέφας μπας και τον συγκλονίσετε με κάποια καινούρια συνταγή για γκουρμέ παστίτσιο.

Γκρινιάζετε. Συνεχώς. Για την ακρίβεια, για το χαμηλό μισθό σας, για το ότι δε βρίσκετε δουλειά...

"Αλλά τι να κάνουμε"? είναι το μότο σας. Δεν κάνετε τίποτα. Ποτέ. Ούτε με την ψήφο σας "γιατί αυτό είναι το κόμα μας, κουτσό, στραβό, τι να κάνουμε"?

Και όταν τολμάει κάποιος να κάνει κάτι τον κράζετε. Οι βαρεμένοι...που τρέχουν και κάνουν πορείες μέσα στη βροχή για μια καθαρίστρια την ώρα που αρχίζει η Δρούζα...

Ενώ εσύ νιώθεις ικανοποιημένο με τον εαυτό σου ελεεινό πιθήκι...Μετά τη δουλειά θα πεταχτείς από το Hondos ν'ανανεώσεις το στόλο σου και μετά θα τρέξεις γραμμή για το καναπεδάκι σου. Και την τηλεορασούλα σου. Μπορεί να δεις φασαρίες στο κέντρο. Δε θ'αναρωτηθείς τι έγινε. Δε θα μάθεις ποτέ, δε σ'ενδιαφέρει. Θα γελάσεις χαιρέκακα, χι χι, "όρεξη που την έχουνε, μα καλά, βλαμμένοι είναι?", θα αναρωτηθείς.

Βασικά είναι όντως βλαμμένοι.

Που θέλουν ν'αλλάξουν τον κόσμο για κάτι ζώα σαν εσένα. Θέλω να τους συναντήσω και να τους πω ότι δεν αξίζει. Πως δε θα πεις ποτέ ευχαριστώ. Ακόμη και να άλλαζε κάποτε ο κόσμος ΄πάλι θα τον έκανες σύντομα σαν τα μούτρα σου. Πιθήκι. Εσύ και οι όμοιοί σου. Γι'αυτό και δε σου αξίζει τίποτα. Τίποτα.

ΥΓ: Συγγνώμη που δεν απαντάω στα σχόλια. Είμαι πιεσμένη και εχω να επιλέξω μεταξύ αυτού και του να σερφάρω όσο προλάβω στα μπλογκάκια σας. Προτίμησα το δεύτερο προς το παρόν. Ευχαριστώ!

Monday, January 26, 2009

THE MALL...


Περιττό να διευκρινίσω πως σιχαίνομαι αφ’ενός το mall και το κάθε mall που προσπαθεί να με πείσει πως αν δε βγω τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα για ψώνια αποτελώ την πεμπτουσία του loser που το μόνο που του απομένει σ’αυτή τη ζωή είναι να φορέσει μια κουκούλα και να σκάσει για πλιάτσικο στα burberries μόλις ξαναδοθεί η ευκαιρία γιατί διαφορετικά με τι μούρη να κυκλοφορήσει όξω και αφ’ετέρου – και κυρίως- τον ΚΟΣΜΟ που συχνάζει στα σιχαμερά αυτά εμπορικά.
Το κακό συγκεκριμένα με το mall όμως είναι πως βρίσκεται κοντά στο πατρικό μου.
Και βολεύει.
Ειδικά όταν Τετάρτη βράδυ, γυρίζοντας χώμα από τη δουλειά ανακαλύπτεις πως δεν έχεις πάρει δώρο για την Πέμπτη το βράδυ. Που θα σούρεις τα κομμάτια σου να πας σ’εκείνα τα γενέθλια. Και η μόνη λύση είναι να πεταχτείς το πρωί στο mall. Γιατί είχες σχεδιάσει τι δώρο θα πάρεις εδώ και βδομάδες, κάτι ειδικό που ο Θ. θα αποθεώσει. Μόνο που το ειδικό μαγαζί δε θα το βρεις πουθενά αλλού κοντά στα βοσκοτόπια που κατοικείς. Άρα θα πεταχτείς αύριο στο mall.
Ούπς, μόλις θυμήθηκες πως αύριο αρχίζουν οι εκπτώσεις, αλλά σιγά, εσύ θα πας πρωί πρωί ούτως η άλλως, με το που ανοίξουν τα μαγαζιά θα είσαι εκεί, οπότε δε θα ταλαιπωρηθείς. Θα’σαι και μόνη σου, ωραία, καλή φάση, μπορεί να προλάβεις να ρουφήξεις στα γρήγορα και το εσπρεσσάκι σου εκεί ψηλά στα καφέ που ομολογουμένως όταν δεν είναι πήχτρα δεν είναι και άσχημα…
Πέμπτη πρωί ξυπνάς, ετοιμάζεσαι στα γρήγορα…γαμώτο, χτυπάει το τηλέφωνο, για δουλειά είναι, καθυστερείς να κλείσεις, φεύγεις αλλά φεύ, στη γωνία ανακαλύπτεις πως έπρεπε να πάρεις και κάτι βιβλία μαζί που θα χρειαστείς το απόγευμα για τη δουλειά, άντε πάλι πίσω, χαϊδεύεις και το Χοντρό Θησαυρό που σε κοιτάει θλιμμένος και του επαναλαμβάνεις για πολλοστή φορά πόσο θα ήθελες να βρίσκεσαι στη θέση του και να χουζουρεύεις σπίτι όλη μέρα και πόσο αχάριστο είναι και…φίου, ξαναφέυγεις!
9:30, άντε δέκα παρά, έχεις σκάσει Νερατζιώτισσα έτοιμη να διακτινιστείς στο μαγαζί-εγγύηση (κατά την άποψη του Θ. πάντα).
Αμ δε!
Είναι εκεί.
Όλοι.
Όλη η πόλη ίσως.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που πάντα αναρωτιέσαι, τι σκατά, δε δουλεύουν ποτέ???
Έχουν τιγκάρει το μέρος, οι ουρές κοντεύουν να φτάσουν στην Ερμού να συναντηθούν με τις αδερφούλες τους και αρκετοί κραδαίνουν ήδη τις πρώτες σακούλες στα χέρια τούς σπρώχνοντας αλλόφρονες τους υπόλοιπους που προσπαθούν να φτάσουν το δισκοπότηρο.
Βραχυκυκλώνεις, θέλεις να φύγεις ΤΩΡΑ αλλά πώς, χρειάζεσαι ένα δώρο! Προσπερνάς ψύχραιμα το χαμό και καταφέρνεις να φτάσεις στο μαγαζί, να θυμηθείς την άλλη φορά να στάξεις τίποτα στο μαίτρ να σε βάλει πρώτο τραπέζι πίστα, τρελή ουρά, θα προλάβεις? Θα το ρισκάρεις λές, αν δεν έχεις τελειώσει μέσα σε είκοσι λεπτά θα φύγεις τρέχοντας και θα του πάρεις σοκολατάκια το βράδυ, βουτάς το δώρο, στήνεσαι και περιμένεις σε αναμμένα κάρβουνα ακούγοντας τις συζητήσεις των υπόλοιπων που προνόησαν να έρθουν με παρέα στην κόλαση και υποπτεύεσαι πως την έχουν καταβρεί κιόλας.

-Όχιιιι!!!! Αφού σου είπα, εσώρουχα φοράω μόνο Victoria’s Secret, MONO VICTORIA’S SECRET!!! Ουρλιάζει υστερικά στη μάνα του ένα δεκατετράχρονο που αμφιβάλλω αν ( χρειάζεται να) φοράει καν σουτιέν κι’εκείνη αναστενάζει σε μια άλλη κυρία που είναι μαζί τους: « Σαν εμένα Σούλα μου, είδες? Κολλημένη με τις φίρμες, Victoria’s secret, Miss Sixtie, και Morgan ( το δεκατετράχρονο όλα αυτά…), γονιδιακό θα’ναι να δεις! ( αν και με τόσα περιττά κιλά πάνω σου η Victoria θα σε παρακαλούσε να το κρατήσεις secret να γλυτώσεις και τη μήνυση για συκοφαντικά δυσφήμιση του προιόντος).

-Ελααααααα…Γιώργη…ακούς????? Εδώ στην Αθήνα είμαστε… στο Μόλε που ήθελε η Βάσω κάτι πραματάκια…έεεε???? Αχάραγα ξεκινήσαμε ρε, να προλάβουμε γιατί θα’χε κόσμο σήμερα …ναι ρε….ναι…θα γυρίσουμε το βράδυ ρεεεε….( «Πραγματάκια» μάλλον εννοεί αυτά που εμφανίζει η Βάσω κάθε λίγο και τον βάζει να τα κρατάει όσο εκείνος της φυλάει τη θέση στην ουρά, μάλιστα πληροφορούμαι πως είναι κι’άλλο ένα ζευγάρι μαζί τους που φυλάει τις θέσεις σε άλλες ουρές και οι υπόλοιποι εναλάσσονται στις μυστικές αποστολές…)

-Διήμερο??? ΔΙΗΜΕΡΟ???? Τι λές τώρα! Ωρρύεται μία άλλη ξανθιά στο κινητό.
Δεν έχω φράγκο σας είπα! Να σου θυμίσω πόσα παίρνω θέλεις?
(Το να μην έχει φράγκο βέβαια είναι απόλυτα λογικό αφού κρατάει ήδη πέντε σακούλες όχι οικονομικών μαγαζιών και είναι πολύ νωρίς ακόμη…εντωμεταξύ η ώρα περνάει και συνεχίζει να μιλάει στο κινητό, σε δέκα λεπτά στάνταρ θα το’χει φάει ούτως η άλλως το διήμερο…)

Επιτέλους! Στέκομαι ζαλισμένη μπροστά στην ταμία.
«Μόνο αυτό»? με ρωτάει.
«Μόνο αυτό», αναστενάζω….
Και φέυγω.
Η ώρα έχει πάει έντεκα παρά και η ουρά έχει δεκαπλασιαστεί…
Το τελευταίο πράγμα που προλαβαίνω ν’ακούσω εγκαταλείποντας το Ναό Του Σκότους είναι μία παχύσαρκη μεσήλιξ ξανθιά, βαμμένη σαν τους Army of Lovers , ντυμένη λεοπάρ από τη γόβα μέχρι το κοκκαλάκι στα μαλλιά και εγκατεστημένη σε μία ουρά μπορεί και τριακοσίων ατόμων…
«Μάθανε πως αρχίσανε οι εκπτώσεις και πλακώσανε»…λέει επιδεικτικά στη φίλη της ανεμίζοντας κι’αυτή τα ψώνια που έχει ήδη κάνει νωρίτερα.
«Μάθανε πως γαμιόμαστε, πλακώσανε και οι γύφτοι να πούμε…ΒΟΔΙΑ, ΟΥΣΤ ΛΙΓΟΥΡΙΑ….» (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)