TO POST ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΑΑΑΑΛΟΟΟΟΟ!!!

Σκηνή 1: ( Εγώ και η μαμά μου στο σαλόνι του γυναικολόγου, η βιοψία μου έδειξε ένα «θεματάκι» οπότε επισκέφτηκα τον παπάρα το συντομώτερο…)

Αφού έχω απαντήσει σε ένα κάρο ηλίθιες ερωτήσεις του τύπου: « Στην εφηβεία συνήθιζες να φοράς μπλουζάκια που αφήνουν ακάλυπτη την κοιλιά???», «Στη θάλασσα έπαιρνες δεύτερο μαγιώ για να μη στεγνώνει πάνω σου?», «Καθεσαι συχνά πάνω σε παγωμένα μάρμαρα??» (Ναι ρε φίλε, τα γουστάρω μάλιστα τόσο πολύ που πρώτα τα εντοπίζω με τα κυάλια και μετά τρέχω πάνω τους όλο λαχτάρα να τα προλάβω on the rocks…)…κτλ…και μετά από μία πολύ οδυνηρή -λόγω του ότι η κοιλίτσα δεν έχει στρώσει ακόμη- εξέταση,…να και το πόρισμα:

-Λοιπόν πατσούράκι μου,(μου χαιδεύει πατρικά τα μαλλιά) έχουμε σοβαρό πρόβλημα εδώ…Μη μου φοβάσαι μόνο, όλα θα γίνουν..
-Δηλαδή??, κράζει η mammy φρικαρισμένη, εγώ έχω παγώσει.

Μου εξηγεί μέσες άκρες με ακατάληπτη ορολογία πως υπάρχει μία μεγάλη φλεγμονή στα μητρικά μου, η οποία έρχεται σε έξαρση όταν έχω ωορηξία και εκείνη ήταν που με χτύπησε στο έντερο και προκάλεσε την όλη ιστορία και την οποία για να αποφύγουμε δεύτερο και τρίτο χτύπημα, συνεπώς και άνοιγμα (μπρρρ) πρέπει να ελέγξουμε με διακοπή της περιόδου μου..

-Χμ…(μερικές φορές με σιχαίνομαι γιατί σκέφτομαι σά βλαμμένο δεκαπεντάχρονο…, καλοκαιράκι, χωρίς περίοδο, ελεύθερο σέξ, ε δεν είναι και τόσο τραγικό…) εντάξει γιατρέ, για πόσο???
-Εεεε…βασικά..ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ πατσιουράκι…μου εξηγεί. Θα εφαρμόσουμε τη λεγόμενη τεχνητή εμμηνόπαυση…(μα τι λέει???) Θα κάνεις κάποιες ενέσεις κάθε μήνα που θα αναστέλλουν την ωορρηξία σου και φυσικά όλη αυτή η ταλαιπωρία θα περάσει μεθαύριο που θα έρθεις να μου πείς πως θές να κάνεις παιδάκι (ποιος ήρθε???). Θα σου κάνω τότε τεχνητή ωορρηξία και όταν με το καλό κάνεις ένα, ίσως και δύο παιδάκια, θα δούμε, βουλώνουμε τις ωοθηκούλες σου να μη σε ταλαιπωρούν και…αυτό ήτανε!
-(Ψυχραιμία, προσπαθώ να το επεξεργαστώ…)..όταν λέτε ταλαιπωρία τι εννοείτε???
Γιατί εγώ δε σκοπεύω να κάνω παιδάκια ξέρετε…
-Χα χα χα εσείς τα νέα κοριτσάκια…(γελάει ο παλιορατσιστής, πόσο τσαντίζομαι που η πιθανότητα να το εννοώ δεν του περνάει από το μυαλό…)
Οι ενέσεις αυτές καλή μου έχουν και κάποιες παρενέργειες, όχι ευχάριστες, καταλαβαίνεις…ίσως δηλ. σου προκαλέσουν πρόβλημα και στην εργασία σου, τι είπαμε ότι κάνεις??? (Γάμησέ τα φίλε, δεν είμαι στο δημόσιο πάντως..)…υπομονή όμως, θα τις αντέξεις, και του χρόνου με το καλό που θα έρθει ο μικρός μας ένοικος…(άχου θα τον χτυπήσω…)
-Γιατρέ, το εννοώ πως δε θα έρθει κανένας μικρός ένοικος, υπάρχει άλλη λύση???
-Η άλλη λύση πατσιουράκι είναι η…στείρωση να στο πώ κι έτσι, και κανείς δε θα το αναλάβει στην ηλικία σου, κι εσύ τι περιμένεις να κάνεις παιδάκι, άντε ντέ!

Πετάγεται και η έξυπνη που με συνοδεύει…»Μα φυσικά και θα κάνει γιατρέ, αφού την έχει και τη σχεσούλα της!...» ( και μόνο το βλέμμα που της ρίχνω τα λέει όλα, δεν ξαναμίλησε έκτοτε…με ρώτησε μόνο μήπως θα ήθελα να δώ κάποιον ψυχολόγο!)



Σκηνή 2: (Εσύ κι εγώ, με βήμα αργό…)

Σάββατο βραδάκι, εξηγώ στον καλό μου την κατάσταση και βασικά είμαι πολύ αγχωμένη γι αυτές τις περίφημες παρενέργειες…
-Τώρα δηλαδή θα ζώ σά γριά με εμμηνόπαυση??? Ωρρύομαι. Θα έχω νεύρα σαν τη μάνα μου και θα ζεσταίνομαι και…ώ θεέ μου, εκεί δεν είναι που έχουν και μείωση της λίμπιντο??? Όχι-όχι-όχι! Δε θα φάω εγώ τα καλύτερά μου χρόνια να σέρνομαι σαν το πτώμα, θα βρώ γιατρό να το σταματησω με όποιο κόστος ΤΩΡΑ-ΤΩΡΑ-ΤΩΡΑ!!!
Ο καημένος έχει πάθει σόκ, πρέπει να με έχει λυπηθεί βαθύτατα, άσε που είναι και φοβητσιάρης, χειρότερος από μένα….εκτός απ’αυτό για κακή του τύχη είναι και ιππότης, οπότε τι να κάνει ο δύσμοιρος, παίρνει βαθειά ανάσα και…
-Εκτός αν κάνουμε ένα παιδάκι, τώρα κιόλας…(…………………………)
-Μπροστά στον κόσμο αγάπη μου??? Αστειεύομαι…Ντροπή!

Μου εξηγεί λοιπόν πως δε θέλει επ’ουδενι λόγο να υποφέρω και πως μπορεί ούτε αυτός να είχε σκεφτεί την οικογένεια ποτέ του αλλά αν το σκεφτόταν δεν υπήρχε περίπτωση να διαλέξει άλλη σύντροφο. Με λατρεύει, αν εγώ το θέλω, με παντρεύεται αύριο κιόλας και κάνει και κουμπάρα τη φίλη μου τη Μ. και την έχουμε και κάθε μέρα στο σπίτι μας! (τη μισεί, μιλάμε για μεγάλη στιγμή, τη βλέπει και του γυρίζουν τα’άντερα για πλάκα, μεγαλύτερη απόδειξη για την αγάπη του δεν υπάρχει στον κόσμο!) Εννοείται φυσικά πως όλα αυτά πάνε πακέτο με το μικρό ένοικο που θα φέρει τη σωτηρία μου, μπορεί να είναι φτωχός αλλά τι διάολο, ένα παιδί μπορεί να το μεγαλώσει…

Συγκινήθηκα πολύ, ξέρω πως φοβόταν μόνο που το ξεστόμιζε , ΚΥΡΙΟΣ με Κ κεφαλαίο αναφώνησαν με ζήλια και θαυμασμό κάποιες φίλες μου αργότερα…

Όπως καταλαβαίνετε η συζήτηση δε συνεχίστηκε, μόνο αγκαλιτσα και σιωπή…δε γνωρίζει για την ύπαρξη του μπλόγκ, τον ευχαριστώ όμως κι από δώ με όλη μου την καρδιά γι’αυτή την αυθόρμητη κίνηση…




Σκηνή 3: Δευτέρα βραδάκι, πλατεία Μαβίλη, με τα φιλαράκια…έχω ήδη βγάλει ιατρικό ανακοινωθέν!

-Γ: Δηλαδή τώρα θα έχεις περιορισμένη λίμπιντο??? Μπου χα χα χα χα!
-(Εγώ) Αυτό το έχουν οι γκόμενές σου αγόρι μου, να σου δώσω το τηλέφωνο του γιατρού μπάς και σώσει καμία και γ…σεις επιτέλους???
-Δ: Α χα χα, εγώ θα πάρω τη μάνα σου να της πώ πως σου κάνανε πρόταση γάμουΚΑΙ παιδιου πακέτο και είπες όχι, α χα χα! Σ’έχει αποκληρώσει μέχρι να πείς «γυναικολόγος»!!!
- Όχι ρε παιδιά, αυτή τη στιγμή καλύτερα να της πείτε πως παίρνω ναρκωτικά παρά αυτό! Άσε που μου ομολόγησε πως με έχει τάξει να πάω και στην Τήνο μέχρι το Σεπτέμβρη, θα ‘ρθει κανείς???
-Α χα χα χα όλοι, σ’έταξε??? Να σου πώ, με τα γόνατα θ’ανέβεις???? Ναι ρε, εννοείται, πάμε όλοι μαζί άμα είναι!
-Αχ ναί, να έρθετε, κι αν όλα πάνε καλά θα την τάξω κι εγώ να συχνάζει μία βδομάδα στο Dark Sun και να φιλάει ρουφηχτά όλους τους θαμώνες!!

…μέσα σε τρείς μόνο μέρες, τόσες στιγμές που μυρίζουν ευτυχία…σας φιλώ γλυκά!!!!!

TA TA TA TA !!! (την πάτησα...)

Είναι τρομερό αυτό που μου συμβαίνει αυτές τις μέρες…
Έχω φρικάρει…
Βασικά δεν είναι φοβερό, κωμικοτραγικό είναι…
Αποκορύφωμα η πρόταση γάμου που δέχτηκα εντελώς απρόοπτα από Εκείνον το Σάββατο το βράδυ…
Ανάθεμα την ώρα που έγραφα το προηγούμενο πόστ !
Αχ, και δεν έχω χρόνο αυτή τη στιγμή να σας τα γράψω να μου πείτε και τη γνώμη σας!
Όχι για το γάμο φυσικά, γιατί δεν παίζει!
Για τα υπόλοιπα…
Ελπίζω να προλάβω να ποστάρω αύριο, μου λείψατε!

ΕΚΛΗΣΣΗ

ΑΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ - ΔΑΣΟΛΟΓΟΣ Ή ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: ΟΣΑ ΕΛΑΦΙΑ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΝΕΡΟΥ. ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ.

Ενημέρωση: Σύμφωνα με το Δασαρχείο, τα ζώα είναι καλυμμένα για σήμερα και αύριο. Από Δευτέρας, κανένας δεν ξέρει.


Κρατώ λοιπόν μια αμυντική στάση μέχρι να έχω νέα.


Pan
Shades
menios
Οίκος αντοχής
elafini
ion
million dollar hotel
patsiouri

ARE YOU MY DESTINY???????

Δύσκολα μου βάζετε Γλαρένια και An Lu μου!
Διότι τέλειος άντρας δεν υπάρχει, είναι μία έννοια τόσο σχετική όσο και η θερμοκρασία….νά, ακούσαμε και το αμίμητο «Επιτέλους η θερμοκρασία θα πέσει στους 39…» + 3 χωρίς την Πάρνηθα, 42! Άρα το άλλοτε 39 μεταφράζεται πλέον ως 42 αλλά και ως δροσιά, άρα ο Μίστερ Πέρφεκτ εκφράζει ένα ολότελα σχετικό μέγεθος!

Πάμε λοιπόν στο τέλειος για μένα…χα! Μεγαλύτερη παγίδα! Διότι σε αυτή τη ζωή κυκλοφορούν και άνθρωποι με βίτσια καλές μου! Ενας από αυτούς είναι και το Πατσιούρι…εν συντομία λοιπόν θα σας παραθέσω ένα μίνι βιογραφικό της σχέσης μου με τον άνθρωπο που με βασανίζει και τον βασανίζω τα τελευταία 8 χρόνια, αλλά που προφανώς κατ’εμέ ενσαρκώνει ότι πιο ταιριαστό σε μένα εχει εμφανιστεί στη ζωή μου τα χρόνια αυτά!

-Το πράγμα βρωμούσε από την αρχή. Γνωριστήκαμε στο νεκροταφείο…και μην τολμήσει να γελάσει κανείς! Λίγες ώρες μετά την κηδεία της πολυαγαπημένης μου ξαδέρφης, όταν έπεσε ο ήλιος, επέστρεψα στον τόπο του εγκλήματος να κλάψω με την ησυχία μου. Αμ δε! Η θεσούλα ήταν κατειλημμένη από ένα μηχανόβιο καμιά δεκαριά χρόνια μεγαλύτερό μου που επίσης έκλαιγε με λυγμούς…Όπως καταλαβαίνετε το πρώτο μας ραντεβού κατά βάση πραγματοποιήθηκε στο ειδυλλιακό αυτό μέρος όπου και μείναμε συζητώντας μέχρι την ανατολή του ηλίου…

-Ημουν μικρή, τον έβλεπα σά θεό. Ότι έλεγε για μένα ήταν ποιήμα, νόμος, σωστό…Κι εκείνος μ’έβλεπε σά γυναίκα και παιδί του μαζί…

-Λάτρεψα τα ελαττώματά του…πολλές φορές άδικος, αυστηρός, τίμιος μέχρι αηδίας, σοβαρός, ιδεολόγος, αυστηρός κριτής για τους πάντες και τα πάντα..ξέρω πως μοιάζουν με προτερήματα αλλά όταν συνυπάρχουν στον άλλο 100/100 σε κάνουν να αισθάνεσαι πολύ μικρός…

-Ετσι λοιπόν στην πορεία ανακάλυψα πως δεν είναι τέλειος..γιατί μεγάλωσα. Μεγάλωνα συνειδητοποιώντας πως ναι, κι εκείνος μπορεί να κάνει λάθος…κι εκείνος μπορεί να έχει άδικο…και τρόμαζα ακόμη και να το παραδεχτώ. Την πρώτη φορά που ανακάλυψα πως εγώ έχω δίκιο και όχι εκείνος, ένιωσα σά να ανακάλυψα την πυρίτιδα…και ήταν ένα πρόβημα γιατί έτσι προέκυψε και ένα νέο του ελάττωμα..η ισχυρογνωμοσύνη..

-Τα χρόνια πέρασαν…ο χαρακτήρας μου διαμορφώθηκε πλήρως και δυστυχως για τον καλό μου εξελίχτηκα στο ακριβώς αντίθετό του, μη σας πώ πως το δημιούργημα ξεπέρασε το δημιουργό! Και τότε ανακάλυψα πως απλά ημασταν διαφορετικοί, τόσο απλό!
Και δύο αντιθετες δυνάμεις μέσα στο ίδιο δοχείο δε συνυπάρχουν, το γνωρίζουμε όλοι αυτό1

-Προσπαθήσαμε να χωρίσουμε άπειρες φορές, να συμβιώσουμε άλλες τόσες! Φιάσκο! Το μεγαλύτερο διάστημα που αντέξαμε χωριστά ήταν 6 μήνες, στο ίδιο σπίτι 4! Υπάρχει θέμα, αγαπιόμαστε, αλλά δε μπορώ να ζήσω μαζί του, αισθάνομαι πως μου σκοτώνει τον αυθορμητισμό, τη βλακεία, την κοινωνικότητα και τη μεγάλη αγκαλιά που έχω την ανάγκη κάθε ώρα και στιγμή να εξωτερικέυσω.

Κι εγώ του σκοτώνω όμως την απόλυτη ανάγκη του να είναι μοναχικός, ακοινώνητος, σκληρός και αδέκαστος, να ζεί όπως έχει επιλέξει, κοντά σ’αυτούς που έχει επιλέξει και με τον τρόπο που έχει επιλέξει…και με το σατανικό χιούμορ του να στηλιτεύει όλες τις ασήμαντες λεπτομέρειες που απαρτίζουν την πολύ σημαντική για μένα ζωή μου!

Γιατρέ μου είμαστε καλά?????

Γι αυτό λοιπόν κορίτσια μου, καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο ορισμός του τέλειου άντρα κατά σατανική σύμπτωση συμπίπτει απόλυτα με τα λόγια της μακαρίτισσας της γιαγιάς μας!

«Καλό παιδί να’ναι……» ( που είναι )

Και αυτά τα ύπουλα αποσιωπητικά αποτελούν τις επιλογές της μοίρας για την κάθε μια μας! Σας αφήνω τώρα γιατί έρχεται να με παρει, φιλάκια!

ΓΡΑΜΜΑ Σ'ΕΝΑΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ....

Γειά σου…δε με ξέρεις, εγώ όμως σε ξέρω πολύ καλά, κι ας μη σ’έχω δει ποτέ μου.
Με λένε Πατσιούρι και αυτό τον καιρό χαλαρώνω παρέα με τα φιλαράκια μου στο διπλανό χωριό από εκείνο που πέρασες το τριημεράκι σου παπάρα…

Εψαχνες ευκαιρία να ξεφορτωθείς το γέρικο πιά σκυλάκι σου , το γιατί δεν το ξέρω, φοβήθηκες μη σε κολλήσει τίποτα??? Μα αφού είσαι ήδη άρρωστος ρε μαλάκα, γεννήθηκες στο ραντεβού της λοβοτομής με τη μογγολοειδή ιδιωτεία, κι εσύ και η φλόμπα η γυναίκα σου. Όταν κανονίσατε τη μίνι απόδραση στο βουνό το αργόστροφο και κακιασμένο μυαλό σου πήρε αμέσως στροφές…ήταν η τέλεια ευκαιρία…θα σου φάνηκε πολύ έξυπνο, έ??? Σε βλέπω να κοκορεύεσαι σαν το Μπάντυ στο βούβαλο που σέρνεις μαζί σου τα τελευταία χρόνια γι’ αυτή την έκλαμψη ευφυΐας σου…

Σου’χω νέα boy, εθεάθης. Ο μπαρμπα Νίκος, ο βοσκός ντέ, είδε…το αυτοκίνητο να κόβει ταχύτητα μέσα στην ερημιά, την πόρτα να ανοίγει, το σκυλί να προσγειώνεται απ’έξω κλαίγοντας, κι εσένα να γκαζώνεις μουνόπανο και να εξαφανίζεσαι…μέσα στα έλατα, λίγο πρίν σκοτεινιάσει, το άφησες μόνο χωρίς νερό να περιμένει να εμφανιστούν οι αλεπούδες…Είδε και πως είχες μία ξανθιά κλώσσα μαζί σου…και τα πιτσιρίκια… Το σκυλάκι έτρεχε απελπισμένο πίσω από το αυτοκίνητο , οι μοναδικοί αγαπημένοι του όμως σ'αυτή τη ζωή, τα αφεντικά του...δέ γύρισαν ούτε το κεφάλι.

Το περιμάζεψε το δυστυχο, το έφερε στο χωριό. Είναι τρομαγμένο, άρρωστο και κλαίει συνέχεια…παλιοαρχίδι. Τα παιδιά θα το κρατήσουν, χτές το πήγανε και στον κτηνίατρο, στην πόλη. Μάθαμε όμως και για σένα, φίλοι μας είναι όλοι οι γύρω ξενώνες. Εκτός από καθίκι είσαι χοντρός, γύρω στα 45, η γυναίκα σου κι αυτή χοντρή, είναι και δασκάλα τρομάρα της, έχουμε και το όνομά σου. Σου τηλεφωνήσαμε αλλά αρνήθηκες ακόμη και ότι είχες σκύλο μαζί σου, χέστη, έ χέστη!
Ονομάζεσαι Μ............ς, είσαι προιστάμενος σε τράπεζα και μακάρι να ξέραμε πού να έρθουμε να σε κράξουμε από κοντά. Δυστυχώς μόνο το κινητό σου έχουμε, σου εγγυώμαι όμως προσωπικά πως θα αναγκαστείς να αλλάξεις νούμερο πολύ σύντομα.


Κάνω μια ευχή καθίκι: Τα παιδιά σου μάλλον θα κλαίνε, εκτός αν είναι μαλακισμένα σαν και σένα δύσκολο όμως για παιδάκια που έχασαν το ζωάκι τους…

Εύχομαι λοιπόν να μην το ξεχάσουν ΠΟΤΕ το επιμορφωτικό μάθημα που τους έδωσες, και όταν γεράσεις και αρρωστησεις να σε πετάξουν μέσα στους άστεγους στην Ομόνοια, ένα φοβισμένο γέρο, μόνο, έρημο, άρρωστο ή και ετοιμοθάνατο, να αναρωτιέται κλαίγοντας τι δεν έκανε σωστά, γιατί τον παράτησαν εκείνοι που εμπιστευόταν, να πεινάει, να διψάει, να κρυώνει, να αισθάνεται σκουπίδι…ειλικρινά στο εύχομαι με όλη μου την ψυχή. Και κάπου εκεί να δείς πρίν ψοφήσεις ένα αδέσποτο σκυλάκι να γελάει, γιατί ξέρεις, και τα ζώα γελάνε…καραγκιόζη…



ΥΓ: Χοντρό Όνειρο…να ξέρεις πως είσαι πολύ μα πολύ τυχερό που με συνάντησες, κι ας μην αντέχω ακόμα μία ώρα σερί μπαλάκι, καληνύχτα…


UPDATE: Το όνομα του "κυρίου"πρέπει να το σβήσω. Επειδή το κείμενο θα δημοσιευτεί και αλλού έλαβα ένα e-mail που με συμβούλευε-και καλά έκανε- να μήν υπάρχει μέσα. Άλλος ένας λόγος είναι πως δέ θέλω να βρεί το μπελά του ο ιδιοκτήτης του ξενώνα που φιλοξένησε αυτό το γουρούνι και με τόση προθυμία μας βοήθησε. Τώρα...άν κάποος αναγνώρισε το αφεντικό του...μία ροχάλα κι από μένα please!!

Ευχαριστώ πολύ τα παιδιά από το http://gav-niaou.blogspot.com/, να'στε καλά!