Friday, February 9, 2007

ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ, ΠΕΙΡΑΖΕΙ????

Πέρασα που λέτε προχτές από την παλιά μου δουλειά...Δυστυχώς η σύμβασή μου έληξε και γι αυτό είναι παλιά μου, πέρασα όμως μερικούς πολύ ευτυχισμένους και χαλαρούς μήνες εκεί!! Επειδή ήμουν και η πιό μικρή εκεί μέσα και είμαι και συμπαθεστάτη όλοι κάνουν σάν τρελλοί να περνάω μα τους βλέπω! Κι εγώ όμως τους είχα λατρέψει σχεδόν όλους κι ας μήν είχαμε πολλά κοινά σημεία εκτός από 2: Όλοι είχαμε χιούμορ και όλοι ήμασταν καλόψυχοι άνθρωποι!
Το μόνο μή κοινό σημείο που εντόπισα ήταν το τέλος του προηγούμενου πίνακα σχολίων μου!Όλοι μα όλοι ανεξεραίτως να θέλουν να με παντρέψουν??????? ( εκτός του Σ. και του Μ. που ήταν δύο από τους ανύπαντρους και τους έχω παρατήσει μόνους στο λάκο με τα φίδια!) Τί κακό ήταν αυτό θεέ μου!!! Ενώ σε ότι άλλη συζήτηση υπήρχε στο τοπίο συμφωνούσαμε σε όλα, όταν τα πράγματα έφταναν εκεί μιλούσαν σά λοβοτομημένοι!! Και η πλάκα είναι πως οι μισοί τουλάχιστον δέ ζούσαν κάν σε " κανονικού τύπου" οικογένειες, άλλοι ήταν χωρισμένοι, άλλοι ήθελαν σαν τρελλοί να παντρευτούν αλλά ήταν μόνοι τους τη δεδομένη στιγμή, 2-3 είχαν προβλήματα χοντρά στο γάμο τους, κτλ.
Όταν πρωτοπήγα να δουλέψω εκεί, δέν είχα αναφέρει κάν ότι είμαι με κάποιον..βαριέμαι την ανάκριση για τη σχέση μου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο...Άρχισαν λοιπόν τα προξενιά με κάτι τύπους- βοήθεια!! Εγώ από πείσμα λοιπόν δέν τους ομολόγησα πως έχω σχέση, εκτός από 2-3 άτομα που καταλαβαινόμασταν απόλυτα και αποφασίσαμε από κοινού να δούμε μέχρι πού θα το φτάσουν...Οι μήνες περνούσαν, εγώ εξακολουθούσα να επιμένω πως είμαι μόνη μου και πως ΔΕΝ ενδιαφέρομαι να γνωρίσω κάποιον γιατί είμαι ικανοποιημένη από τη μέχρι τώρα ζωή μου. Δέν το καταννοούσαν είχανε λυσάξει, όταν η συζήτηση έφτανε- και έφτανε καθημερινά - εκεί, μου συμπεριφέρονταν όπως εγώ σε κάποιον που έχει χάσει την όρασ΄η του και ενώ ξέρει πως με μία απλή επέμβαση θα είναι ο.κ δέν αποφασίζει να πάει να την κάνει...
Χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω και ξεκαθαρίζοντας από τώρα πως απεχθάνομαι τα ψώνια, πρέπει να αναφέρω πως δέν είμαι και άσχημη, δηλαδή ότι γενικότερα έπαιζε ένα ενδιαφέρον από πολλά μέτωπα για το άτομό μου...Ε λοιπόν αυτό τους εξόργιζε ακόμα περισσότερο...το ότι δηλαδή ούτε κάν το συζητούσα να γνωρίσω πιό καλά εκείνον τον γαμώ τα παιδιά φίλο τους, ούτε να επιτρέψω να δώσουν το τηλ μου στον Χ γνωστό τους που με είδε και έπαθε την πλάκα του..Κάποιος μάλιστα μου είχε πεί με ειλικρινές φιλικό ενδιαφέρον ( και το πιστεύω αυτό ), να το ψάξω έστω και σε κάποιον ειδικό γιατί αυτό που μου συμβαίνει δέν είναι φυσιολογικό!!! Οι γυναίκες ειδικά, που επαναλαμβάνω ότι ΟΝΤΩΣ με λάτρευαν και με λατρεύουν, είχαν πέσει σε βαθειά μελαγχολία γιατί πίστευαν πως είναι λάθος δικό τους το ότι δέ μπορούν να με πείσουν! Ενώ με βλέπανε ρε γαμώτο ότι καί μέσα στην καλή χαρά ήμουν και με τους φίλους μου γύρναγα συνέχεια έξω και πάντα είχα να τους πώ με χαρά τί έκανα, πού πήγα, τί είδα, τί διάβασα, τί ωραίο ήταν το παρτυ κτλ!
Το πείραμα κράτησε 3 μήνες ακόμα και μία μέρα αποφασίσαμε με τους άλλους 3 να τους πούμε την αλήθεια και να τους δώσουμε και ένα μάθημα!! Ένα μεσημέρι που είχαμε βγεί όλοι οι συνάδελφοι, τους αποκάλυψα με πολύ σοβαρό ύφος πως είμαι λεσβία και ήθελα να τους το ομολογήσω για να μή συνεχίσουν να έρχονται και αυτοί κι εγώ σε δύσκολη θ΄ρση! Το τί παγωμάρα έπεσε μπορείτε να το φανταστείτε!! Δέ μπαίνω σε λεπτομέρειες, τους βασάνισα για καμιά ωρίτσα και μετά τους αποκάλυψα πως οκ, δέν είμαι, αλλά ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ, και η κοπέλα που θα έρθει με την επόμενη σύμβαση θα μπορούσε και να είναι, ή να την έχουν βιάσει, ή να τη χτυπούσαν όταν ήταν μικρή, ή οτιδήποτε προσωπικό που δέν τους ενδιαφέρει όπως πχ να΄πάσχει από μία αρρώστεια ή να μή μπορεί να κάνει παιδιά και εν πάσει περιπτώσει πως το δίδαγμα είναι : Ποτέ δέν απορούμε με το τί κάνει ο άλλος, άν περνάει καλά εκείνος εμάς μας περισσεύει, σημασία έχει να είμαστε σωστοί, εντάξει και να μήν ενοχλούμε κανέναν, και κινδυνεύουμε πάντα στις παρακάτω ερωτήσεις να πάρουμε τις εξής απαντήσεις:


_Γιατί δέν παντρεύεσαι???
-Εσύ γιατί δέν κάνεις πλαστική που είσαι σάν κατσίκα???

-Πότε θα φάμε κουφετάκια??? ( σεσημασμένη θεία)
-Εμείς πότε θα φάμε κολλυβάκια???

-Γιατί δέ θές παιδί???
-Γιατί βλέπω το δικό σου που σε βρίζει κάθε μέρα πίσω από την πλάτη σου!

...και διάφορα άλλα..Μυαλό δέ βάλανε πάντως, χάρηκαν τόοοοοοοσο πολύ που τελικά είχα σχέση που κολλήσανε εκεί...δέν τους πέρασε από το μυαλό πως μπορεί να ήμουν εξίσου ευτυχισμένη και άν δέν είχα.

Και κάθε φορά που περνάω να τους δώ με ρωτάνε πονηρά, " ΕΧΟΥΜΕ ΝΕΑ"??? και απαντώ :" Και να είχαμε, πάλι τελευταίοι των τελευταίων θα τα μαθαίνατε!!"
Έχει και την πλάκα του και το θυμούνται ακόμα, εξακολουθεί όμως λιγάκι να με ενοχλεί...και χτές που πήγα και τους είδα έλαμπα ολόκληρη, χωρίς λόγο, είχα ξυπνήσει καλά, είχα αγοράσει ένα καινούριο κουκλ'ίστικο φορεματάκι, είχε σούπερ μέρα και είχα πληρωθεί, και μου είπαν " Μα εσύ λάμπείς, τί έχεις να μας πείς???? Τί νέα???"
Και απάντησα, " Δέν έχω νέα, είμαι ευτυχισμένη, ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ, ΠΕΙΡΑΖΕΙ?????"

υγ: ήΤΑΝ ΠΆΝΤΩς ΟΙ ΚΑΛΎΤΕΡΟΙ ΣΥΝΆΔΕΛΦΟΙ ΠΟΥ ΕΊΧΑ ΠΟΤΈ, ΤΊΜΙΑ, ΤΟΥς ΤΟ ΑΦΙΕΡΏΝΩ!!

20 comments:

Anonymous said...

Twra se anakalupsa despoinis moy, blepw omws oti den exw xasei kai polla kai ena tha soy pw-
patsiouri,
m'exeis kanei kapsouri!

patsiouri said...

Ευχαριστώ πολύ βρέ ανώνυμε, άν είσαι ο Καρβέλας έχω και σούπερ φωνή να ξέρεις!

Ρε μπάς και με δουλεύει κανείς από τους υπόλοιπους???

patsiouri said...

O.k,άλλο ένα τέτοιο και σχόλια από'δώ και πέρα θα δέχομαι μόνο από bloggers όπως στην αρχή.

Γκαβλιάρη πώς ακριβώς προσδιορίζεις ένα σέξι αυτί??? Να ξέρουμε κι εμείς οι ανύπαντρες!

annamaria said...

Οταν εχεις συνδεθει κανονικα,πας στα σχολια, εκει λοιπον σε καθε σχολιο απο κατω, υπαρχει ενας μικρος καδος, τον πατας, σου βγαζει ερωτηση αν θελεις πραγματικα να διαγραψεις το σχολιο πατας ναι και αυτο ειναι ολο!!
Καλη εβδομαδα!!

maria said...

hahahhaaaaaaaa.... malaka...
den to pistevw!!!!

mwre de gamiounte... peta tous ston kado xazi!!

prospathw na sindethw me google account alla mia stis 2 den takatafernw na mpw...

kalimera sexouliara!

patsiouri said...

-Ευχαριστώ πολύ άννα μαρία μου, καλή βδομάδα και σε σένα!! Τώρα θα το προσπαθήσω!

-Μαράκι τί λέγαμε?? Άν τελειώνει μόνο στ'αυτά, ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΩ ΜΑΝΑ?????

patsiouri said...

Ο.κ, το έσβησα, ευχαριστώ!

maria said...

Pote mari! POTE! na matheis na ta les skasmena skila!!!

tha prepei de na itan toulaxiston oxfordis to pedi e?
i Thessalonikeis... "na SE xi.." opws leme "na Se psisw kafe" kai tetoia...

high level.... KAI empnevsmenos.... pws t skeftike...

Aporw... eise kai diskoli... stin thesi sou tha xa pesei mes ta stivara tou mpratsa kai tha xa girisei kai to allo afti... gamwti...

snikolas said...

LOL το postάκι! Το διαφορετικό τρομάζει μερικές φορές. Παλαιότερα έχω κάνει ένα παρόμοιο post (μη φοβάσαι δεν είσαι μόνη με ίδιο πρόβλημα). Είναι ρε παιδάκι μου λες και είσαι στην ζώνη του λυκόφωτος. Τους μιλάς και δεν σε ακούνε. Τζίφος, τίποτα, μηδέν, το κενό!

Σπιτόγατος said...

Προσωπικά ζητήματα συζήτηση κομμένη!
Ντάξει;;

:ΡΡΡ

patsiouri said...

--Σόρι βρε Μαράκι που άργησα να φανώ,πήρα τρέχοντας το πρώτο αεροπλάνο για Σαλόνικα!! Δυστυχώς κάποια άλλα αυτιά μου έκλεψαν το μωράκι!
--Το θυμάμαι το ποστάκι σου Νικόλα μου,είναι τραγικό ρε γαμώτο, οι δικοί μου ακόμα γελάνε για την πλάκα, δυστυχώς δέν παίζει να καταλάβουν ότι δέν έκανα πλάκα...
--Σπιτόγατε στην καθημερινή ζωή δυστυχώς δέν είναι και τόσο εύκολο να το εφαρμόσεις..
Το περσινό πείραμα έγινε με αφορμή ένα γνωστό μου, έχει χάσει γυναίκα και μωρό παιδί σε τροχαίο πρίν 4 χρόνια, δέν έχει καμία απολύτως διάθεση να ξαναφτιάξει τη ζωή του κι εγώ τον καταλαβαίνω απόλυτα, ακόμα και να μου πεί πως μέχρι τα βαθειά γεράματα θα κάθεται σπίτι και θα κλαίει, εγώ συμπάσχω...

Δυστυχώς το ίδιο δέ συμβαίνει και με τον περίγυρό του που του έχουν ζαλίσει τα ούμπαλα πως ξέρουν μία καλή κοπέλα με κατανόηση..κτλ..Απορώ πως δέν έχει βουτήξει κανέναν ακόμα..
Ο.κ, το δικό μου ήταν αστείο αλλά ίσως για κάποιους να μήν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα..

mikropantremeni said...

Πολύ όμορφη η γραφή σου, πολύ χιούμορ αλλά το πάς το μαχαίρι στο κόκαλο. Με έκανες να σκεφτώ πολλά για τη συμπεριφορά μας, τη δικιά μου και του συζύγου στους εργένηδες φίλους. Τους ζητώ ένα μεγάλο συγγνώμη μέσα απο εδώ και ας μήν το δούνε ποτέ. Και εσένα σε ευχαριστούμε, ανύπαντροι ότι και να πείτε έχετε απόλυτο δίκιο.

CrazyCow said...

Μόνο αυτό θα πω: Κανείς δεν είναι τέλειος!

ΖΗΤΩ ΤΑ ΠΡΟΞΕΝΙΑ ΛΕΜΕΕΕΕΕ!!! Θα σε παντρέψω, δε θα σε παντρέψω; Πού θα μου πας;!!! :Ρ (Το παράκανα...)

patsiouri said...

-Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια μικροπαντρεμμενη μας! Καλά, δέν είπα πως έχουμε και παγκόσμια σύρραξη παντρεμμένοι-singles!
Απλά να προσέχουμε ο ένας τα θέλω του άλλου!

-Craycow θα παντρευτώ και θα σε κάνω και κουμπάρο! Το κουμπαροδάνειο το έχεις ακουστά??? Θέλει και κυριλλέ γάμο η μέλλουσα κουμπαρούλα σου, εμ τί νόμιζες??

P.D. said...

Μπράβο μικρό και χαριτωμένο patsiouri, να δω πως θα ξεμπλέξεις τώρα... Έχω μια fight club απορία όμως γλυκιά μου. Αυτό το έξυπνο μυαλουδάκι σε βοηθά στη ζωή σου, ή απλά την κάνει πιο μπερδεμένη; (Φιλοσοφική αναζήτηση που θα ψάχνει εναγωνίως απάντηση εις τους αιώνες των αιώνων, αμήν...)

anima rana said...

Zητώ συγνώμη από όλους για την εξαφάνισή μου. Συμβαίνουν γεγονότα στο κωλο-κοτέτσι μου και δεν προλαβαίνω να φτύσω! Θα σας ενημερώσω το συντομότερο δυνατό, κατά πάσα πιθανότητα το σαββατοκύριακο! κουαξ!

sevarose said...

ΠΑΤΣΙΟΥΡΑΚΙ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ ..ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ ΒΡΕ ΕΚΕΙ ΕΙΜΑΙ ΔΕΝ ΦΕΥΓΩ ΟΠΟΤΕ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΕΛΑ

P.D. said...

Ας το ξανακάνω σωστά αυτή τη φορά. Γιατί δεν πήρα κι απάντηση (όχι πως την περιμένω απλή βεβαίως βεβαίως). Μικρό και χαριτωμένο patsiouri, να δω πως θα ξεμπλέξεις τώρα... Έχω μια fight club απορία όμως γλυκιά μου. Αυτό το έξυπνο μυαλουδάκι σε βοηθά στη ζωή σου, ή απλά την κάνει πιο μπερδεμένη; (Φιλοσοφική αναζήτηση που θα ψάχνει εναγωνίως απάντηση εις τους αιώνες των αιώνων, αμήν...)

patsiouri said...

-Φίλε μου pd ευχαριστώ πολύ για τον ύμνο σου στο iq μου, ή τουλάχιστον έτσι το εξέλαβα εγώ!
Θα μπορούσα να απαντήσω στην ερώτησή σου άν είχα ζήσει καμιά δεκαετιούλα με μία εμφύτευση μυαλού του πιό στόκου συμφοιτητή μου στο δικό μου κρανιάκι!
Δυστυχώς η επιστήμη δέν έχει πετύχει ακόμη αυτό το υπέροχο break on through to the other side έτσι ώστε να λύσουμε όλοι τις απορίες μας αυτές!
Αυτό που μπορώ να σου πώ είναι πως στον τάφο μου θα μπορούσε να υπάρχει μία επιγραφή που να λέει πως αυτός ο άνθρωπος προσπάθησε να ρουφήξει κάθε τέλεια στιγμή, να εκμεταλλευτεί κάθε βαρετή, να διακωμωδήσει κάθε άσχημη και να πάρει τεράστια πολύτιμα μαθήματα ζωής από κάθε φρικτή..
Με αυτή τη λογική λοιπόν όχι, δέ με δυσκολεύει το μυαλουδάκι μου, ίσα ίσα που τα έχω βρεί σούπερ με τον εαυτό μου και τον θεωρώ σούπερ συντροφιά, το κακό είναι πως θα ήθελα να το χρησιμοποιήσω και σε τομείς στους οποίους δυστυχώς προς το παρόν δέ με παίρνει γιατί πρέπει κι εγώ να χαλάω φαιά ουσία σε μία σχετικά μίζερη εργασία΄όπως και οι ΄περισσότεροι από μάς..ά, και πολύ πολύ χρόνο, ακόμα χειρότερα!

Και την παλεύω τη ζωή μιά χαρά αναζητώντας εναγωνίως τους κατάλληλους ανθρώπους με τους οποίους μαζί μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τους μεγατόνους βλακείας που παίζουν γύρω μας..

Δέν την περίμενες τόσο μεγάλη την απάντηση, έ?? Σε λίγο έρχομαι απο'κεί να δώ τί έχεις να μας πείς κι εσύ!

tzoubris said...

Δεν θα σας κατηγορήσω αν, αμέσως μετά την ανάγνωση των απόψεών μου - που αποτυπώνω παρακάτω - βιαστείτε να με κρίνετε! Αν σας αρέσει να σας "χαϊδεύουν" τ΄ αυτιά και δεν έχετε συνηθίσει να ακούτε αλήθειες με ανοιχτό μυαλό και ορίζοντες, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάσετε το χρόνο σας διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο...Κι αν παρ΄όλ΄αυτά το διαβάσετε, λίγη ειλικρίνεια μόνο χρειάζεστε και λίγο χρόνο για να ξανασκεφτείτε όσα διαβάσετε...Λίγη ειλικρίνεια με τον εαυτό σας και λίγο χρόνο για να αλλάξετε την, ίσως, μίζερη - τελικά - ζωή σας...Ελπίζω μόνο να μην είναι ήδη πολύ αργά...Κάποιες μεγάλες αποφάσεις στη ζωή μας την αλλάζουν τόσο δραστικά που το πισωγύρισμα είναι, σχεδόν πάντα, αδύνατο...
Ήρθε η ώρα να πολεμήσω τα "πρέπει" και τα "θέλω" των άλλων, του κοινωνικού κυκλώματος, του συστήματος, που απαιτεί να τηρήσω όλες τις συνήθειες, τις αντιλήψεις, τη δυστυχία τους, για να μην είμαι ο δακτυλοδεικτούμενος, o αντικοινωνικός, το αντιδραστικό στοιχείο, ο εργένης - ρεμάλι, λες και είναι λίγοι οι παντρεμένοι - που πίσω από τη βιτρίνα του γάμου τους - εξαπατούν τη γυναίκα που υποτίθεται πως θα έπρεπε να σέβονται, να τιμούν και να είναι μαζί της στα εύκολα και τα δύσκολα!!! Αυτά ορκίστηκαν εξάλλου!!! Τόσο γρήγορα, όσο τα ξέχασαν!!! Αλήθεια, πόσο τυχαίο μπορεί να είναι το γεγονός ότι, με βάση τις στατιστικές, ενώ μειώνονται συνεχώς οι γάμοι, αυξάνονται διαρκώς τα διαζύγια; Περαστικά σας!
Συμβιβασμοί, οι περισσότεροι γάμοι, οι περισσότερες οικογένειες και όταν έρχεται το πρώτο παιδί, για να δώσει πνοή και ζωή στο ζευγάρι, τότε αντιλαμβάνονται ότι ούτε αυτό μπορεί να τους δέσει, γιατί ΠΟΤΕ και ΤΙΠΟΤΕ δεν τους έδενε, παρά μόνο η κοινή τους ανασφάλεια και ανωριμότητά τους!!!
Θα παντρευτώ ΜΟΝΟ όταν βρω τον άνθρωπό μου (αλήθεια, πόσοι τον βρίσκουν πραγματικά, χωρίς να κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους;) Κι αν δεν τον βρω ποτέ, ας μη γίνει αυτό λόγος για συμβιβασμούς! Θα μείνω μόνος μέσα στη δημιουργική φύση της μοναχικότητάς μου! 'Οχι της μοναξιάς.
Αν δε μελετάμε διαρκώς και δε μαθαίνουμε από τα λάθη των άλλων, αναγκαζόμαστε να τα ζούμε εμείς κι αν δε μαθαίνουμε και από τα δικά μας θα υποχρεωθούμε να τα ξαναζήσουμε...Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ζήσουμε όλα τα λάθη...!!! Θα πρέπει να διδασκόμαστε και από τις λάθος επιλογές των άλλων, τις λάθος κινήσεις τους, άρα και τις ανάλογες συνέπειες...Χρειάζεται χρόνος για όλ' αυτά! Ο μεγαλύτερος σύμβουλος: Ο πανικός! Μη μεγαλώσουμε και δε δημιουργήσουμε οικογένεια! ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!!! Μη μείνουμε μόνοι στη ζωή μας και πως θα επιβιώσουμε! ΑΠΟΓΝΩΣΗ!!! Κι εκεί που - μεγαλώνοντας - σας μαθαίνουν ότι σκοπός της ζωής σας είναι η δημιουργία οικογένειας και παιδιών, (πόσο δυνατές είναι οι επιρροές στην παιδική ηλικία!!!), σας αποπροσανατολίζουν από το πραγματικό νόημα και λόγο ύπαρξής της! Την πνευματική και ψυχική ολοκλήρωσή σας! Την ευτυχία! Όλ' αυτά, ΔΕΝ επιτυγχάνονται "κοιτώντας" προς τα έξω! Προς τα μέσα πρέπει να στραφείτε! Εκεί βρίσκεται η ευτυχία και δε χρειάζεστε κανένα αποκούμπι από τον έξω κόσμο! Καμιά βοήθεια από παιδιά, γατιά, σκυλιά, ΛΕΦΤΑ!!! ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!! Δεν πρόκειται όμως! Είναι τόσο ισχυρή η πλύση εγκεφάλου που σας έκαναν, που σίγουρα με βρίζετε αυτή τη στιγμή! Το ξέρω.
Όποιον παντρεμένο ρωτήσετε θα αρνηθεί, ΦΥΣΙΚΑ, τα παραστρατήματά του ή στην καλύτερη περιίπτωση θα τα δικαιολογήσει με τον χειρότερο τρόπο! Θα σας πει ότι αυτός αγαπάει τη γυναίκα του και ότι είναι ευτυχισμένος δίπλα της και μπλα...μπλα...μπλα...κι αν με την πρώτη ευκαιρία παρασύρεται στις γνωστές - άγνωστες εφήμερες, παγωμένες αγκαλιές, "δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια αλλαγή βρε παιδί μου"! Κι όμως τα αίτια είναι βαθύτερα και το πρόβλημα βρίσκεται μέσα στο γάμο και στον λάθος άνθρωπο που επέλεξε, έρμαιο πάντα της ανασφάλειας, της ανωριμότητας και της επιπολαιότητάς του! Αποτέλεσμα; Τα λάθος κριτήρια επιλογής συντρόφου...!!! Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ!!! Κι όμως το χειρότερο δεν είναι η ύπαρξη όλων αυτών. Το χείρότερο είναι η άγνοιά τους..!!!
Και ποιος θα μας πει πως και οι γυναίκες δεν έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης στην επιλογή του κατάλληλου συντρόφου; Μήπως η ανάγκη της μητρότητας, δεν είναι κακός οιωνός στην αναζήτηση του ιδανικού συντρόφου; Το "καμπανάκι" που μόλις χτυπήσει, ενεργοποιεί άλλον έναν πανικό!!! Να και πάλι η ανασφάλεια!!! Ανασφάλεια, μήπως περάσουν τα χρόνια και που θα βρεθεί πατέρας!!! Και πάλι συμβιβαμοί, μόλις βρεθεί υποψήφιος πατέρας και πάλι φοβίες, μήπως τον χάσουν και δεν προλάβουν να βιώσουν αυτό που προστάζει, τελικά όχι τόσο η φύση, όσο οι συνήθειες, ο περίγυρος, τα "πρέπει" και τα "σωστά" των άλλων...!!! Και μέσα στον πανικό, να και η λάθος και επιπόλαια "επιλογή" συντρόφου...
Δεν πρόκειται να αποκτήσω οικογένεια, μόνο και μόνο για να δώσω νόημα στην "ανιαρή" ζωή μου!!! Να ξέρατε πόσοι οδηγούνται στο γάμο, εξαιτίας της πλήξης τους...Δεν το γνωρίζουν. Το θεωρούν φυσικό επακόλουθο...Τους τυφλώνουν η ανωριμότητα και οι φοβίες τους...! Δεν είναι ειλικρινείς με τους εαυτούς τους...
Να μάθετε να περνάτε καλά, ακόμη κι όταν είσαστε μόνοι, χωρίς παρέα, χωρίς φίλους και οικογένεια...Να βρείτε ενδιαφέροντα που σας γεμίζουν, να διαβάζετε, να δώσετε ώθηση στο πνεύμα και την ψυχή σας...Κι αν βρεθούν φίλοι κοντά σας, καλώς...Αν όχι και πάλι κανένα πρόβλημα...Γιατί τόσος πόνος και πανικός για την αποφυγή της μοναξιάς!!! ΑΜΑΝ ΠΙΑ!!! ΕΛΕΟΣ!!! Η μοναξιά μπορεί να είναι τόσο επικοδομητική, όσο δε φαντάζεστε...Μη συμμερίζεστε όσα και ό,τι έχετε ακούσει και μάθει από μικρά παιδιά...Δεν σας τα' πανε καλά! Κι αν δε θέλετε να αφυπνιστείτε, καρφί δε μου καίγεται! Εγώ καταθέτω τις απόψεις μου, που συμβαίνει να είναι και τρόπος ζωής...Μια ζωή γεμάτη συνειδητές επιλογές και αυτογνωσία! "Δούλεψα" αρκετά για να φτάσω σ΄ αυτό το σημείο...
Φοβίες, ανασφάλειες και πανικός! Τη στιγμή που οι περισσότεροι λοιπόν (ευτυχώς όχι όλοι), διακατέχονται απ΄ όλ΄ αυτά εγώ λέω όχι! Και χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να πω αυτό το "όχι"! Όποιος έχει ενδιαφέροντα, είναι δημιουργικός και κατέχει βασικά στοιχεία κριτικής σκέψης, μπορεί να ζήσει ευτυχισμένος ακόμη και μόνος του και να αντιληφθεί όλα όσα του "επιβάλλουν" καθημερινά και "ζητούν" να τηρήσει κι αυτός!
Μας πετούν τη σκυτάλη και κάνουμε απεγνωσμένες προσπάθειες να την πιάσουμε για να θρέψουμε τις συνήθειές τους, ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥΣ...!!! Αφήστε τη σκυτάλη να πέσει και πατήστε την ... Κάντε τις δικές σας επιλογές, δίχως τα "πρέπει" και τα "σωστά" των άλλων...Δεν δανειστήκατε τη ζωή σας...όχι απ΄ αυτούς τουλάχιστον...Έτσι θα καταφέρετε να αντισταθείτε και να είστε τουλάχιστον ελεύθεροι και ίσως να γνωρίσετε την κρυστάλλινη ευτυχία, μέσα από μια στάση ζωής που θα σας ανήκει και δεν θα είναι δανεική...!!!
Ζητούσα για χρόνια κάτι διαφορετικό, κάτι να με "γεμίζει", πέρα από την καθημερινότητα, τη ρουτίνα, τη μούχλα και τη σήψη που έχει καταστρέψει αξίες και ιδανικά! Παρατηρούσα, για μια δεκαετία τουλάχιστον, τις λανθασμένες επιλογές των ανθρώπων, τους ψεύτικους γάμους τους, τις βιτρίνες που σκεπάζουν τη σαπίλα της σχέσης τους και την "ευτυχία" που ανάβλυζε μέσα από την άγνοιά τους...!!! Ισχύει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, σε όλες τις κοινωνικές τάξεις! Ήθελα να ζήσω, μακριά από ψεύτικες, αναπληρωματικές ικανοποιήσεις, μακριά από σποραδικές μορφές συντροφικότητας, μη σκορπίζοντας την ψυχή μου στο όνομα της ανασφάλειας που έχει κυριεύσει σχεδόν όλο τον κόσμο!
Δε μου αρμόζει αυτός ο τρόπος ζωής! Να έχω φίλους, για να μην ακούω τη σιωπή μου; Όχι! Να τριγυρνώ στα σκυλάδικα και να καταλήγω στο σπίτι με πληρωμένες αγκαλιές; Όχι! Το προτιμώ άδειο, γεμάτο με τις σκέψεις και τη γαλήνη της ψυχής μου! Να παντρευτώ για να έχω κάποια δίπλα μου μόνο και μόνο για να είμαι αποδεκτός στην κοινωνία; Να αδειάζω το παρόν μου μαζί της, επειδή δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω; Να έχω κάποια δίπλα μου να με γηροκομήσει, όταν φτάσει η ώρα, αν είμαστε βέβαια ζωντανοί και οι δύο μέχρι εκείνη τη στιγμή...; Όχι! Όλ΄αυτά δεν είναι δικές μου φοβίες. Φοβίες πολλλών παντρεμένων, ανδρών και γυναικών ήταν και τους οδήγησαν στο γάμο και στο χωρισμό...Χρόνια τώρα συζητάω, με κάθε ευκαιρία, εκτενώς αυτά τα θέματα, με πάρα πολλούς και πολλές, παντρεμένους, άνδρες και γυναίκες...Προσπαθώ να τους αφυπνίσω, να ανακαλύψουν αν πραγματικά είναι τόσο ευτυχισμένοι, όσο πιστεύουν, αλλά οι παρωπίδες της ανασφάλειάς τους και η πλύση εξκεφάλου από τις οικογένειές τους είναι τόσο δυνατά που δεν τους επιτρέπουν να δουν καθαρά...Και εκπλήσσονται που δεν αποκλείω το γεγονός να μην παντρευτώ στη ζωή μου, αν δεν βρω τον κατάλληλο άνθρωπο...Και προσπαθούν να με πείσουν και με τον τρόπο τους, να μου μεταφέρουν τον πανικό τους, τις ανασφάλειες και τις φοβίες τους, τις βαλτωμένες απόψεις τους...!Μάταια! Πόσο τους λυπάμαι για την άγνοια της δυστυχίας που περιβάλλει τους αμέτρητους συμβιβασμούς τους...Πόσο τους λυπάμαι για την κατάντια της μίζερης ζωής τους...Πόσο ευτυχισμένος είμαι που δεν ζω στην ουτοπία τους...Χάρισμά τους!
Ακόμη και η σχεδόν τυχαία "επιλογή" φίλων που δήθεν μας "γεμίζουν"...αποτέλεσμα ανασφάλειας είναι κι αυτή!!! Να νιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου, άρα δεν είμαστε μόνοι! Ψευδαίσθηση!!! Θα κρατήσω τους φίλους, εκείνους με τους οποίους θα είναι ζωντανές οι ώρες μου κοντά τους και όχι χαρακωμένες στιγμές του χρόνου που σκορπίζονται ανεπιστρεπτή, λες κι έχω άπειρες απ΄αυτές...!!! Κι αν δε βρεθεί έστω ένας φίλος, έχω τόσα ποικίλα ενδιαφέροντα, τα οποία αντανακλούν την ευτυχία και γεμίζουν την ψυχή μου, όσο καμιά φιλία...Έχω τόσα ενδιαφέροντα που γεμίζουν την ψυχή και το πνεύμα μου και είναι μέρες κατά τις οποίες οι εικοσιτέσσερις ώρες περνούν σαν δευτερόλεπτα...Δε μου λείπει κάτι και δεν πρόκειται να υπακούσω, σαν πρόβατο, υποχείριο στις προσταγές και τις συνήθειες της κοινωνίας...Απεχθάνομαι τα σκυλάδικα και όλες τις μορφές διασκέδασης που ενδημούν μέσα στο πλήθος, την ηχορύπανση και μέσα στο καμουφλάζ της μάζας!!! Δεν είμαι μάζα εγώ!!! Δεν είμαι μέλος μιας αγέλης!!! Δε σκορπώ την ψυχή μου! Δεν τη χάρισα ΠΟΤΕ κι ούτε θα τη χαρίσω, ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΣΥΜΒΕΙ, σε πληρωμένες αγκαλιές!!! Δεν είναι ευτυχία αυτά! Κατάντια είναι!!!
Ανασφάλεια! Από εκεί ξεκινούν όλα! Μια απύθμενη κοροϊδία!!! Ανασφάλεια! Επιλέγουμε οτιδήποτε, αρκεί να μην μείνουμε μόνοι! Καταστροφή! Τρόμος, στη σκέψη και μόνο! Να μην μείνουμε μόνοι! ΠΑΝΙΚΟΣ!!! Έτσι μας τα έμαθαν : λάθος!
Όχι! Δεν θα υπηρετήσω καμία ανασφάλεια! Κανέναν πανικό! Θα αγκαλιάσω τη δημιουργική μοναχικότητά μου και θα μείνω μακριά απ’ αυτήν την κόλαση της καθημερινής, ανούσιας ζωής των περισσοτέρων ανθρώπων, που αγνοούν τη δυστυχία τους και την στολίζουν καθημερινά με φανταχτερά ρούχα, εντυπωσιακά αυτοκίνητα και αριστοκρατικά σπίτια...!!! Πόσοι, αλήθεια, πόσοι απ΄ αυτούς είναι ευτυχισμένοι; Μια όμορφη βιτρίνα η ζωή τους, που όμως πίσω απ΄αυτήν βρίσκεται η πιο πικρή αλήθεια...! Κρυμμένοι σωροί τα ψέμματα, η υποκρισία και οι συμβιβασμοί!!! Κουράστηκα να συμβιβάζομαι, να υποκρίνομαι, να παρασύρομαι μαζί με το πλήθος, στο βούρκο του προχείρου, του παροδικού! Δε γεμίζει έτσι η ψυχή! Φθείρεται...! Και σταματείστε ΓΕΛΟΙΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ, σε κάθε ευκαιρία που σας δίνεται, μετά από κάθε παρωδία τέλεσης κάποιου γάμου (που φυσικά απουσιάζω), να με συναντάτε στο δρόμο και μου λέτε: "και στα δικά σου"! Μη μου "πιπιλίζεται" όσα κουτόχορτα σας τάισαν! ΠΡΟΒΑΤΟ εγώ δε θα γίνω!
Θέλω να τρέξω κάτω από τη βροχή, να γελάσω, να δακρύσω από ευτυχία! Να απελευθερωθώ από κάθε είδους "αλυσίδες"! NA ZHΣΩ! Ν' απλώσω τα χέρια και ν' αγκαλιάσω τη φύση! Θέλω να αφεθώ στο γκρεμό ενός καταρράκτη, να βαδίσω μέσα στη ζούγκλα, να πετάξω στα σύννεφα της ψυχής μου! Χρειάζομαι έστω μια μέρα ελευθερίας, για να εκπληρώσω όλες αυτές τις επιθυμίες μου! Να ζήσω όλ' αυτά, μόνο για μια μέρα! Μόνο για μια μέρα κι ύστερα ας με παρασύρει γλυκά ο καταρράκτης, ας θανατωθώ από κάποιο άγριο ζώο, ας πετάξω στα σύννεφα! Εγώ φεύγω...ευτυχισμένος...και δεν είμαι μόνος...