Προς σχετικά πρόσφατους αναγνώστες:
Σκοτώστε ένα δεκάλεπτο να ρίξετε μια ματίτσα στα Βόιδι 1 και Βόιδι 2 αλλιώς δεν πρόκειται ν’αντιληφθείτε το μεγαλείο της κατάστασης.
Ο Μέρφι ως γνωστόν δεν αστειέυεται αν σε βάλει στο μάτι, οπότε μετά το σπασμένο πόδι ακολουθούν τα σπασμένα νεύρα. Και αρχίδια, αν τα διέθετα. Φέτος όλοι οι γονείς έχουν πάθει παράκρουση και έχω αρχίσει μαθήματα από τα τέλη Αυγούστου. Ξαναπήρα και το Βοιδόπαιδο, ακολουθώντας την πάγια τακτική μου ότι ο συνεπής πελάτης όσο βλαμμένος και να είναι δεν παύει να είναι συνεπής πελάτης. Και το Βόιδι πληρώνει στην ώρα του και δε μου χρωστάει από τον περασμένο Μάιο…( έχουμε κι’εμείς οι ιδιαιτεράδες τα θεματάκια μας τελευταία…).
-Τι νέα???? Ρωτάω το μικρό κλώνο της εναλλακτικής βλαχοκυρίλλας.
-«Χάλια κυρία» , μου απαντάει συννεφιασμένα.
(… όταν μπήκα στο σπίτι τους για το μάθημα άκουσα το Βόιδι που ήταν κλεισμενο στην κουζίνα να κλαίει. Ηταν η πρώτη φορά που δε βγήκε να τσεκάρει τι φοράω, άρα συνέβη κάτι σοβαρό…)
-Έπαθε κάποιος κάτι? Όλα καλά?...ανησυχώ.
- «ΕΓΩ ΕΠΑΘΑ», μου απαντάει το μαλακισμένο.
«Θέλω να πάρω αθλητικά (παπούτσια) αλλά ο μπαμπάς δε δίνει τόσα λεφτά.»
-«Να πας στο Factory», τη συμβουλεύω όταν με πληροφορεί για ποιο μοντέλο ενδιαφέρεται. Παίζει να τα βρεις στη μισή τιμή. Εχει και στο κέντρο και στο αεροδρόμιο.
-«Που είναι αυτά???» με ρωτάει περιφρονητικά.
-Το κέντρο ή το αεροδρόμιο???? Αναστενάζω απελπισμένη.
Απορώ γιατί τα σχολικά βιβλία γεωγραφίας σκίζονται να μάθουν τα παιδιά κάτι λίμνες στον Καύκασο που τις ξέρουν όσοι ξέρουν και τη Βικτώρια Χαλκίτη και δε δίνουν στα παιδιά και μερικούς απλούς χάρτες της πόλης της οποίας τυγχάνουν κάτοικοι μπας και ξεστραβωθούν.
Το μούλικο κατάλαβε στο περίπου που είναι το αεροδρόμιο γιατί θυμήθηκε τα Σπάτα που είχαν περάσει μια φορά που ο παππούς τις πήγε για μπάνιο στη Λούτσα. Το κέντρο δεν το είχε ακουστά.
-«Είναι πολύ μακριά», συμπέρανε. «Δε μπορούμε να πάμε».
-«Μπορείτε», της απαντάω γλυκά. Με το ΜΕΤΡΟ. Θα δεις, θα αρέσει και στη μαμά σου, έχει πολλά μαγαζιά εκεί, και όλα φίρμες, έ???? (της κλείνω το μάτι συνωμοτικά).
-« Δε μπορούμε»…μουγκρίζει δυστυχισμένα…Η ΜΑΜΑ ΔΕ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ!
-« Φοβάται τον υπόγειο??????», ρωτώ έντρομη καθώς υπάρχει στάση μετρό δύο τετράγωνα από το σπίτι τους.
-« Ε όχι και φοβάται κυρία!», επαναστατεί η πιτσιρίκα. ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ! ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΕΙ!
-« Θα της πώ εγώ, δεν είναι τίποτα», της απαντάω ενθαρρυντικά. «Θα της πω και πώς να γυρίσετε!»
-«Δεν πρόκειται κυρία», μου απαντάει με σιγουριά. «Αποκλείεται. Η μαμά μπερδεύεται πολύ. Ολο διαδρομάκια και φωτάκια έχει εκεί κάτω λέει και γραμμές με χρώματα και δεν ξέρει που να πάει. Μία φορά είχε πει ότι θα μπει για να πάει να δει μια θεία του μπαμπά στο νοσοκομείο αλλά δεν της τα είπαν καλά και χάθηκε και έκλαιγε και πήγε ο παππούς και την πήρε με το αυτοκίνητο και η καημένη ήταν μόνη της σε μια πλατεία γεμάτη Αλβανούς και είπε ότι δε θα ξαναφύγει από τη γειτονιά ποτέ».
-«Ε, μετά από τέτοια περιπέτεια , που να ξανατολμήσεις να βγεις, δίκιο έχει», εκφράζω τη συμπαράστασή μου.» Καλύτερα να ψωνίζετε εδώ στη γειτονιά κι’ας είναι και πιο ακριβά»..
-« Ετσι είναι κυρία», υπερθερματίζει η μικρή λοβοτομή. «Αφήστε που η μαμά σήμερα είναι πολύ, μα πολύ στενοχωρημένη…»
- «Κάτι κατάλαβα», της ψιθυρίζω. «Τι συμβαίνει? Αν όμως είναι προσωπικό καλύτερα να μη μου πεις».
( Ψέματα.ΨΟΦΑΓΑ να μάθω. Αστραπιαία έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου πως το Βόιδι είναι σκατά επειδή η Μενεγάκη έκανε βουντού στη Μανωλίδου και δεν της δώσανε τον "Πρωινό καφέ")
-«Αφήστε τα κυρία. Ο μπαμπάς μιας φίλης της Γιώτας μας ( η μεγαλύτερη κόρη), είπε τη Γιώτα μας χαζή κυρία..Μετά είπε και τη μαμά».
-«Είναι δυνατόν αγάπη μου?» τη ρωτάω προσπαθώντας να πνίξω το «ν’αγιάσει το στόμα του!».
‘Είπε ένα ξένο παιδί χαζό έτσι από το πουθενά????»
-« Ε όχι και από το πουθενά κυρία», εξανίσταται η μικρή…
«Ακούστε να δείτε….».
………………………………………………………………………………………………………
Αγαπητοί αναγνώστες αυτό που θα σας γράψω είναι πέρα για πέρα αληθινό.
Ούτε εγώ δεν το έχω χωνέψει ακόμα.
Οφείλω επίσης να πω πως είμαι άσχετη από ψυχολογία.
Τόσο καιρό πίστευα πως το Βόιδι πάσχει μόνο από οξεία χαζομάρα. Πλέον είμαι πεπεισμένη πως μιλάμε για βαριάς μορφής ιδρυματισμό που χρήζει θεραπείας. Άμεσης.
Τα πράγματα έχουν ως εξής:
Το Βόιδι και ο σύζυγός του δεν επιτρέπουν στα κορίτσια τους να βγουν έξω με φίλες. Φοβούνται. Οι πιτσιρίκες δεν έχουν περπατήσει ποτέ μόνες τους, πουθενά.Ακόμα και στα πήγαιν’έλα από το σχολείο, τις συνοδεύει το Βόιδι. Η μεγάλη όμως κόρη εκείνη τη μέρα έκανε την επανάστασή της. Άρχισε να ουρλιάζει (και δικαίως) πως οι φίλες της όλες βγαίνουν και πως αν δεν την αφήσουν να βγει για καφέ, έστω το μεσημέρι, θα το σκάσει από το σπίτι και δε θα την ξαναδούν ποτέ. Το Βόιδι θορυβήθηκε. Εχει δει διάφορα σε ταινίες. Συγκέντρωσε λοιπόν μερικά ονόματα γονιών από φιλενάδες της μικρής και τους πήρε έναν-έναν τηλέφωνο (ρόμπαααα) για να τσεκάρει ότι όντως τα κορίτσια τους βγαίνουν έξω. Αφού βεβαιωθηκε, επέτρεψε στο κορίτσι να βγει για καφέ 4-5:30 το ίδιο μεσημέρι.
Η ώρα πήγε 5:30 και φυσικά η μικρή δεν είχε γυρίσει ακόμα.
6 παρά τέταρτο, το Βόιδι σε κατάσταση πανικού, παίρνει στο κινητό τον πατέρα της κολλητής της μικρής, και αρχίζει να ουρλιάζει υστερικά πως η κόρη της ήταν για καφέ μαζί με τη δικιά του και έχει αργήσει να γυρίσει ένα ολόκληρο τέταρτο!
-« Ε, και τι ανησυχείτε? Κάπου θα ΧΑΖΕΥΕΙ»…τόλμησε γελάσει ο χριστιανός, αγνοώντας όπως κι’εγώ, μέχρι προχθές, πως η κατάσταση του Βοδιού είναι τόσο προχώ που αδυνατεί να ξεχωρίσει την κυριολεξία από τη μεταφορά…….
-« Δεν κατάλαβα….ΕΙΠΑΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΧΑΖΟ????????», ψέλλισε το Βόιδι.
-«Τι είπα?»…φρικάρει ο άνθρωπος.
-«Τώρα το είπατε, τώρα το είπατε»…πατάει τα κλάμματα το Βόιδι………………………………………………………………………………………………
Πληροφορήθηκα από τη μικρή επίσης πως η συνομιλία έληξε με το Βόιδι να κλάιει με αναφυλλητά και να τον απειλεί πως «το απόγευμα που θα έρθει ο άντρας της θα του το πεί και τότε θα δει» και τον ανθρωπάκο να τολμάει να της προτείνει να πάει να δει κανά γιατρό και να μην του ζαλίζει τα’@....@ που μια ώρα είπε να κοιμηθεί κι’αυτός γαμώ την κοινωνία του…
Γαμώ την κοινωνία ΜΑΣ….
Posts
